Journals / Milli Eğitim Dergisi / 2019 / MİLLî EĞİTİM DERGİSİ TEMEL EĞİTİM ÖZEL SAYISI

İLKOKUL VE ORTAOKULDA DİSLEKSİ RİSKİ TAŞIYAN ÖĞRENCİLERİN ORANI VE BAZI KARAKTERİSTİK ÖZELLİKLERİ

Pages
717–736
Publication Date
2019-12-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Değerlendirme sonucunda disleksi riski taşıyan öğrencilerin oranı, bu öğrencilere ait cinsiyet bilgileri, sınıf seviye- leri, el tercihi, ailesinde okuma problemi yaşayan başka bireylerin varlığı, öğret- menleri tarafından teşhis edilmiş dikkat eksikliğinin varlığı, konuşmaya başlama yaşı, derslerinin ortalamaları ve ilgi duydukları alanlara ait bilgilere ulaşılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz: Disleksi en sık görülen öğrenme güçlüklerinden biridir.
📊
Key Findings & Data:Dünya üzerinde oranı % 2-10 arasında olmakla beraber bu oran bazı ülkelerde %20’ye kadar çıkabilmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Değerlendirme sonucunda disleksi riski taşıyan öğrencilerin oranı, bu öğrencilere ait cinsiyet bilgileri, sınıf seviye- leri, el tercihi, ailesinde okuma problemi yaşayan başka bireylerin varlığı, öğret- menleri tarafından teşhis edilmiş dikkat eksikliğinin varlığı, konuşmaya başlama yaşı, derslerinin ortalamaları ve ilgi duydukları alanlara ait bilgilere ulaşılmıştır.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Disleksi · öğrenme güçlüğü · disleksi oranı

Özet

Öz: Disleksi en sık görülen öğrenme güçlüklerinden biridir. Dünya üzerinde oranı % 2-10 arasında olmakla beraber bu oran bazı ülkelerde %20’ye kadar çıkabilmektedir. Türkiye’de ise disleksili bireylerin normal bireylere oranını ortaya koyan çalışmalar oldukça azdır. Bu nedenle bu çalışmanın, Türkiye’deki disleksinin varlığı ve özelliklerini ortaya koyması açısından önemli olduğu düşünülmektedir. Bu çalışmada, disleksi riski taşıyan ilkokul ve ortaokul öğrencilerinin eğitim ortamındaki oranını belirlemek ve bu öğrencileri bazı karakteristik özel- liklere göre değerlendirmek amaçlanmıştır. Bu amaçla, Ankara ili Kalecik ilçesin- de öğrenim gören bütün ilkokul ve ortaokul öğrencileri değerlendirmeye alınmıştır. Çalışmaya başlamadan önce Kalecik İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü’nden gerekli izinler alınmış ve ilkokul, ortaokulda öğrenim gören öğrencilerin listesi elde edilmiştir. Kalecik ilçesinde var olan 6’sı ilkokul, 6’sı ortaokul olmak üzere 12 okulda taramalar yapılmıştır. Toplam 1175 öğrenciye ulaşılmıştır. Bu öğrencilerin okumaları öncelikle öğretmenleri tarafından ardından araştırmacı tarafın- dan değerlendirilmiştir. Sonrasında Rehberlik Araştırma Merkezi çalışmayla ilgili bilgilendirilmiş ve bütün öğrenciler Rehberlik Araştırma Merkezi tarafından görevlendirilen dört uzman tarafından değerlendirilmiştir. Değerlendirmeler; araştırmacı tarafından ulusal ve uluslar arası literatür taranarak geliştirilen Yarı Yapılandırılmış Öğrenci Gözlem Formu ve Rehberlik Araştırma Birimi tarafından hazırlanan ve kurum uzmanları tarafından uygulanan ‘Özel Öğrenme Güçlüğü Belirleme Formu’ kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Çalışma beş ay sürmüştür. Elde edilen veriler içerik analizi yöntemi, yüzde ve frekans kullanılarak çözüm- lenmiş ve dokuz alt başlıkta incelenmiştir. Değerlendirme sonucunda disleksi riski taşıyan öğrencilerin oranı, bu öğrencilere ait cinsiyet bilgileri, sınıf seviye- leri, el tercihi, ailesinde okuma problemi yaşayan başka bireylerin varlığı, öğret- menleri tarafından teşhis edilmiş dikkat eksikliğinin varlığı, konuşmaya başlama yaşı, derslerinin ortalamaları ve ilgi duydukları alanlara ait bilgilere ulaşılmıştır.

🔖

Cite This Article

BALCI, E. (2019). İLKOKUL VE ORTAOKULDA DİSLEKSİ RİSKİ TAŞIYAN ÖĞRENCİLERİN ORANI VE BAZI KARAKTERİSTİK ÖZELLİKLERİ. Milli Eğitim Dergisi, MİLLî EĞİTİM DERGİSİ TEMEL EĞİTİM ÖZEL SAYISI, 717–736. https://ajindex.com/articles/21587

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Akhtar, S. (2008). The nature of developmental dyslexia. Yüksek Lisans Tezi. Long Island Üniversitesi,
  2. New York. Balcı, E. (2017). Disleksi hakkinda gerçekler: disleksi nedir ve ne değildir? Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(1), 1-17.
  3. Bates, E., & Goodman, J. C. (2001). On the inseparability of grammar and the lexicon: Evidence from acquisition. M. Tomasello & E. Bates (Ed.), Language development the essential readings (s.134–162). Oxford: Blackwell. Beaton, A. A. (2002). The relation of planum temporale asymmetry and morphology of the corpus callosum to handedness, gender, and dyslexia: A review of the evidence. Brain and Language, 60(2), 255–322.
  4. Bingöl, A. (2003). Ankara’daki ilkokul 2. ve 4. sınıf öğrencilerinde gelişimsel disleksi oranı. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, 56(2), 67-82.
  5. DeFries, J.C., & Alarcon, M. (1996). Genetics of specific reading disability. Mental Retardation and Developmental Disabilities Research Reviews, 2, 39-47.
  6. Eglinton, E., & Annett, M. (1994). Handedness and dyslexia: A meta-analysis. Perceptual and Motor Skills, 79(3f), 1611-1616.
  7. Evans, W. (2014). ‘I am not a dyslexic person I’m a person with dyslexia’: identity constructions of dyslexia among students in nurse education. Journal of advanced nursing, 70(2), 360-372.
  8. Fletcher, J. M., Shaywitz, S. E., Shankweiler, D. P., Katz, L, Liberman, I. Y., Stuebing, K.K., Francis, D.J., Fowler, A.E., & Shaywitz, B. A. (1994). Cognitive profiles of reading disability: Comparisons of discrepancy and low achievement definitions. Journal of Educational Psychology, 86(1), 6-23.
  9. Francks, C., MacPhie, I. L., & Monaco, A. P. (2002). The genetic basis of dyslexia. The Lancet Neurology, 1(8), 483-490.
  10. Geschwind, N., & Behan, P. (1982). Left-handedness: Association with immune disease, migraine, and developmental learning disorder. Proceedings of The National Academy of Sciences of The United States of America. 79(16), 5097-5100.
  11. Gilger, W. J., Pennington, F. B., & Defries, C. J. (1992). A Twin Study of the Etiology of Comorbidity: Attention-deficit Hyperactivity Disorder and Dyslexia. Journal of the American Academy of Child & Adolescent Psyhiatry, 31(2), 343–348.
  12. Gus, S., & Samuelsson, S. (1999). İntelligence and dyslexia: Implications for diagnosis and intervention. Scandinavian Journal of Psychology. 40(2), 27–134.
  13. Hallgren, B. (1950). Specific Dyslexia (Congenital Word Blindness). A Clinical and Genetic Study.Acta Psychiatrica et Neurologica Supplementum, 65, 1-287