SavedAdd your journal

Journals / Milli Eğitim Dergisi / 2020 / Cilt: 49 - Sayı: 225

SINIF ÖĞRETMENLERİNİN EĞİTİM PROGRAMI TASARIM YAKLAŞIMI TERCİHLERİ VE DÜŞÜNME BECERİLERİNİN ÖĞRETİMİNDE SINIF İÇİ UYGULAMALARI ARASINDAKİ İLİŞKİ*

Müge PEHLİVAN
Çiğdem ŞAHİN TAŞKIN
Pages
89–127
Publication Date
2020-02-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca bulgular öğretmenlerin eğitim programı tasarım yaklaşımı tercihleri ile düşünme becerilerinin öğretimi konusunda sınıf içinde yapmış oldukları uygulamalar arasın- da pozitif yönde güçlü bir ilişkinin olduğunu göstermektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:: Araştırmanın amacı sınıf öğretmenlerinin eğitim programı ta- sarım yaklaşımı tercihleri ile düşünme becerilerinin öğretimine yönelik sınıf içindeki uygulamaları arasındaki ilişkiyi incelemektir.
📊
Key Findings & Data:Korelasyon türü ilişkisel tarama modeline göre tasarlanan araştırmanın örneklemini 2018-2019 eğitim-öğretim yılında Çanakkale il merkezi ve ilçelerinde görev yapan 516 sınıf öğretmeni oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca bulgular öğretmenlerin eğitim programı tasarım yaklaşımı tercihleri ile düşünme becerilerinin öğretimi konusunda sınıf içinde yapmış oldukları uygulamalar arasın- da pozitif yönde güçlü bir ilişkinin olduğunu göstermektedir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2018-2019 Verileri
⚙️Variables:: Öğretmen · eğitim programı · düşünme becerileri

Özet

: Araştırmanın amacı sınıf öğretmenlerinin eğitim programı ta- sarım yaklaşımı tercihleri ile düşünme becerilerinin öğretimine yönelik sınıf içindeki uygulamaları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Korelasyon türü ilişkisel tarama modeline göre tasarlanan araştırmanın örneklemini 2018-2019 eğitim-öğretim yılında Çanakkale il merkezi ve ilçelerinde görev yapan 516 sınıf öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmada Öğret- menlerin Eğitim Programı Tasarım Yaklaşımı Tercih Ölçeği ile Öğret- menlerin Düşünme Becerilerinin Öğretimine Yönelik Sınıf İçi Uygulamalar Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma neticesinde öğretmenlerin en az konu merkezli tasarım yaklaşımını tercih ettikleri görülmektedir. Erkek öğretmenlerin ve 21 yıl üstü hizmet yılına sahip öğretmenlerin düşünme becerilerinin öğretiminde daha fazla sınıf içi etkinlere yer verdiği, Eğitim Enstitüsü mezunu olan öğretmenlerin daha fazla programa bağlı oldukları ve il merkezinde görev yapan öğretmenlerin daha fazla otoriteyi temsil ettikleri tespit edilmiştir. Ayrıca bulgular öğretmenlerin eğitim programı tasarım yaklaşımı tercihleri ile düşünme becerilerinin öğretimi konusunda sınıf içinde yapmış oldukları uygulamalar arasın- da pozitif yönde güçlü bir ilişkinin olduğunu göstermektedir.

🔖

Cite This Article

PEHLİVAN, M., TAŞKIN, Ç. Ş. (2020). SINIF ÖĞRETMENLERİNİN EĞİTİM PROGRAMI TASARIM YAKLAŞIMI TERCİHLERİ VE DÜŞÜNME BECERİLERİNİN ÖĞRETİMİNDE SINIF İÇİ UYGULAMALARI ARASINDAKİ İLİŞKİ*. Milli Eğitim Dergisi, Cilt: 49 - Sayı: 225, 89–127. https://ajindex.com/articles/21548

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Alcı, B. (2012). Eğitim programı tasarımı ve modeller. Hasan Şeker (Ed.), Eğitimde Program Geliştirme (s.71-88). Ankara:
  2. Anı Yayıncılık. Baş, G. (2013). Öğretmenlerin eğitim programı tasarım yaklaşımı tercih ölçeği: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri,13(2), 965-992.
  3. Baş, G. ve Şentürk, C. (2016). Eğitim felsefesi inançları ve eğitim programı tasarım yaklaşımları: İlişkisel bir araştırma. 4. Uluslararası Eğitim Programları ve Öğretim Kongresi. 328-330.
  4. Baysal Z. N., Çarıkçı, S., & Yaşar, E. B. (2016). Sınıf öğretmenlerinin düşünme becerileri öğretimine yönelik farkındalıkları. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi - Journal of Qualitative Research in Education, 5(1), 7-28. [Online]http://dergipark.gov.tr/download/article-file/368900 adresinden alındı. Beyer B. K. (2008). What research tells us about teaching thinking skills. The SocialStudies, 99(5), 223-232.
  5. Berman, S. (1991). Thinking in context: Teaching for openmindedness and critical un- derstanding. In A. L. Costa (Ed.), Developing minds: A reseource book for teaching thinking (Rev. ed. Vol 1, 10-16).
  6. Alexandria, VA: ASCD. https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED332166.pdf adresinden alındı. Bıkmaz, F. (2006). Yeni ilköğretim programları ve öğretmenler. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 39(1), 99-116.
  7. Brown, J. (2008). Student-centered instruction: Involving students in their own educa- tion. Music Educators Journal, 94(5), 30-35.
  8. Burul, C. (2018). Öğretmenlerin Eğitim Programı Tasarım Yaklaşımı Tercihlerinin Öğretim Programına Bağlılıklarıyla Olan İlişkisinin İncelenmesi. (Yayınlanmamış Yüksek Li- sans Tezi). Balıkesir Üniversitesi,
  9. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Balıkesir. Büyükkaragöz, S. & Çivi, C. (1999). Genel öğretim metotları: öğretimde planlama uygulama.(10. Baskı). İstanbul:
  10. Beta Basım Yayım. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2014).Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara:
  11. Pegem Yayınları Cheung, D. & Wong, H. W. (2002). Measuring teacher beliefs about alternative curriculum designs. Curriculum Journal, 13(2), 225-248.
  12. Çubukçu, Z. (2013a). Eğitim programı tasarımı ve geliştirilmesi. B. Duman (Ed.), Öğretim İlke ve Yöntemleri (ss. 132-174). Ankara:
  13. Maya Akademi. Demir, M., Bacanlı, H., Tarhan, S., & Dombaycı, M. A. (2011). Quadruple thinking: Critical thinking. Procedia Social and Behavioral Sciences, 12, 426–435.
  14. Demirel, Ö. (2012). Eğitimde program geliştirme: kuramdan uygulamaya (18. baskı). Ankara: P