Journals / Bankacılar / 2020 / Cilt: 31 - Sayı: 113

Evidential Contracts In Financial Law

Finans Hukukunda Delil Sözleşmeleri

Pages
127–148
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It is most likely that admission of evidences kept in a financial institution will lead to unjust suffering of individuals due to the determination of terms unilaterally by financial institutions.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In finance law, evidential contract clauses in framework agreements that are drawn up between financial institutions and individuals and validity of these clauses bear some issues that need to be examined in terms of procedural law, even if Code of Civil Procedure numbered 6100 shed some light on this issue.
📊
Key Findings & Data:In practice, the use of evidential contracts on the part of banks, insurance institutions or investment firms are observed as usual conditions of their operations.
💡
Conclusion & Impact:It is most likely that admission of evidences kept in a financial institution will lead to unjust suffering of individuals due to the determination of terms unilaterally by financial institutions.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

In finance law, evidential contract clauses in framework agreements that are drawn up between financial institutions and individuals and validity of these clauses bear some issues that need to be examined in terms of procedural law, even if Code of Civil Procedure numbered 6100 shed some light on this issue. In practice, the use of evidential contracts on the part of banks, insurance institutions or investment firms are observed as usual conditions of their operations. Moreover, these contracts play a vital role in resolution of disputes especially in acquisition transactions and resolution of financial disputes. In the case of a clause regarding an evidential contract, it is clear that this clause will directly have an impact on presentation of physical and digital evidence at trial. It is most likely that admission of evidences kept in a financial institution will lead to unjust suffering of individuals due to the determination of terms unilaterally by financial institutions.

Özet

Finans hukukunda finansal kurumlar ile kişiler arasında yapılan çerçeve sözleşmelerde yer alan delil sözleşmesi kayıtları ve bunların geçerliliğinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile konuya açıklık getirilmiş olsa dahi, usûl hukuku bakımından incelenmesi gereken noktaları mevcuttur. Uygulamada, delil sözleşmelerinin bankalar, sigorta kurumları veya yatırım kuruşlarınca kullanılması genel işlem şartları biçiminde karşımıza çıkmasının yanı sıra, uyuşmazlıkların çözümünde özellikle şirket satın almalarında ve finansal uyuşmazlıkların çözümünde delil sözleşmeleri kilit bir role sahiptir. Zira, delil sözleşmesine ilişkin hükmün varlığının ispat araçlarının kullanılabilirliğini doğrudan etkileyeceği şüphesiz olup, özellikle finansal kurum nezdinde bulunan delillerin tek taraflı olarak kabul edilmesinin mağduriyetlere yol açması muhtemeldir.

🔖

Cite This Article

KALKAN, Ş. O., BALİOĞLU, D. (2020). Evidential Contracts In Financial Law. Bankacılar, Cilt: 31 - Sayı: 113, 127–148. https://ajindex.com/articles/212581

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (26)

  1. Acar, A. E. (2013). Medeni Muhakeme Hukukunda Elektronik İmzalı Belgelerin Delil Niteliği, İstanbul:
  2. On İki Levha. Alangoya, Y., Yıldırım, M. K. ve Yıldırım Deren, N. (2011). Medeni Usul Esasları, 8. Baskı, İstanbul: Beta. (Alangoya ve diğerleri-Medeni Usul). Alangoya, Y., Yıldırım, M. K. ve Yıldırım Deren, N. (2006). Hukuk Muhakemeleri Kanunu Tasarısı Değerlendirmeler ve Öneriler, İstanbul: İstanbul Barosu Yayınları (Alangoya ve diğerleriDeğerlendirme). Ansay, S. Ş. (1960). Hukuk Yargılama Usulleri, 7. Baskı, Ankara:
  3. AÜHF Yayınları.
  4. Arslan, R., Yılmaz, E., Taşpınar Ayvaz, S. ve Hanağası, E. (2019). Medeni Usul Hukuku, 4. Baskı, Ankara:
  5. Yetkin. Arslan, R. (2013). Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Delil Sözleşmesi Konusunda Getirdiği Yenilikler. Bankacılar Dergisi, Özel Sayı, 67-71.
  6. Aşit, R. (2015). Delil Sözleşmeleri Bakımından İrade Serbestisinin Sınırı, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi - Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  7. Atalay, Ö. (1976). Hakem-Bilirkişi Kavramı. Ankara Barosu Dergisi, Sayı:5, 870-874.
  8. Atalı, M., Ermenek, İ. ve Erdoğan, E. (2019).
  9. Medeni Usul Hukuku, Ankara:
  10. Yetkin Yayınları.
  11. Atamer, M. Y. (2001). Sözleşme Özgürlüğünün Sınırlandırılması Sorunu Çerçevesinde Genel İşlem Şartlarının Denetlenmesi, 2. Bası, İstanbul:
  12. Beta Yayınevi.
  13. Ateş, M. (1995). Hukuk Muhakemeleri Usulünde Delil Sözleşmeleri. Yargıtay Dergisi, C. 21, S. 1-2, 244-263.
  14. Aydın, S. (2009). Borsa İşlemlerinden Doğan Uyuşmazlıklar, İstanbul:
  15. Vedat Kitapçılık. Balkan, B. ve Kahyaoğlu, S. B. (2017). Türk Bankacılık Sektöründe Faks ve Hukuki Boyutu. Bankacılar Dergisi, Sayı:103, 82-99.
  16. Battal, A. (1997). Bankacılık İşlemlerinde İspat Usulü ve Delil Sözleşmeleri. BATİDER, C. XIX, Aralık, S. 2,129-140.
  17. Belgesay, M. R. (1939). Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu Şerhi, İstanbul:
  18. İstanbul Üniversitesi Berkin, N. (1981). Tatbikatçılara Medeni Usul Hukuku Dersleri, İstanbul:
  19. Filiz Kitabevi.
  20. Bilge, N. ve Önen, E. (1978). Medeni Yargılama Hukuk Dersleri, 3. Baskı, Ankara:
  21. AÜHF. Bolayır, N. (2014). Hukuk Yargılamasında Delillerin Toplanmasında Tarafların ve Hâkimin Rolü, İstanbul:
  22. Vedat. Budak, A. C. ve Karaaslan, V. (2019).
  23. Medeni Usul Hukuku, Ankara:
  24. Adalet. Cantaymaz, T. (2002).
  25. İspat Hukukunda Hakem Bilirkişilik, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
  26. Çiftçi, P. (2009). Bir Hukuk Genel Kurulu Işığında Özellikle Medeni Usul Hukuku Açısından Delil Sözleşmelerinin Geçerliliği Sorunu. DEHFD, C. 11,129-182. (Çiftçi-Delil Sözleşmeleri). Çiftçi, P. (2018). Medeni Yargılama