Journals / Anadolu / 2020 / Sayı: 46

ARCHAEOLOGICAL WORKS IN KARAHAYIT (AIOLIS) AND A POSSIBLEOPEN AIR SANCTUARY

KARAHAYIT (AIOLIS) ARKEOLOJİK ARAŞTIRMALARI VE OLASI BİR AÇIK HAVA KUTSAL ALANI

Journal
Anadolu
Pages
1–23
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It’s believed that the area could have been settled as a farm or workshop during the Roman Period, and later remained within a small necropolis area during the Late Byzantine Period.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Karahayıt is located within the borders of Güzelhisar District of Aliağa of İzmir province.
📊
Key Findings & Data:Since 2018, an archaeological survey project titled Ancient Tisna and Its Clouse Surrounding has been im-plemented by us in a wide area including the said location.
💡
Conclusion & Impact:It’s believed that the area could have been settled as a farm or workshop during the Roman Period, and later remained within a small necropolis area during the Late Byzantine Period.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2018 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Karahayıt is located within the borders of Güzelhisar District of Aliağa of İzmir province. Since 2018, an archaeological survey project titled Ancient Tisna and Its Clouse Surrounding has been im-plemented by us in a wide area including the said location. As a result of the examinations, Karahayıt Site visited during the surveys of Güzelhisar Neighborhood in the research area. It’s thought by the examina-tions identified here indicate that Karahayıt Site was first considered as a sacred area starting from the Late Archaic Period. It’s believed that the area could have been settled as a farm or workshop during the Roman Period, and later remained within a small necropolis area during the Late Byzantine Period.

Özet

Karahayıt1, İzmir ili, Aliağa ilçesi, Güzelhisar Mahallesi sınırları içerisinde yer almaktadır. 2018 yılından itibaren söz konusu mevkiiyi de içine alan geniş bir alanda tarafımızca Tisna Antik Kenti ve Yakın Çevresi başlıklı bir arkeolojik yüzey araştırması projesi hayata geçirilmiş, bu kapsamda kentin yakın çevre-sinde de incelemeler gerçekleştirilmektedir. Araştırma sahasında yer alan Güzelhisar Mahallesi incelemeleri esnasında Karahayıt Mevkii ziyaret edilmiştir. Burada tespit edilen buluntular aracılığıyla Karahayıt Mev-kii’nin Geç Arkaik Dönem’den başlayarak öncelikle bir kutsal alan olarak değerlendirildiği düşünülmektedir. Alanın Roma Dönemi’nde bir çiftlik ya da işlik alanı olarak kullanılmış olabileceği ve daha sonra Geç Bizans Dönemi’nde ise küçük bir nekropol alanı içerisinde kalmış olduğuna inanılmaktadır.

🔖

Cite This Article

ERDAN, E., KOLANCI, B. Y., TAŞPINAR, P. (2020). ARCHAEOLOGICAL WORKS IN KARAHAYIT (AIOLIS) AND A POSSIBLEOPEN AIR SANCTUARY. Anadolu, Sayı: 46, 1–23. https://ajindex.com/articles/211713

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Homeros Homeros, Iliada, çev. A. Erhat-A. Kadir (İstanbul 2004).
  2. Dioskorides Dioskorides, De Materia Medica, Being an herbal with many ot-her medicinal materials, ed. T. A. Osbaldeston (Johannesburg, 2000).
  3. Plinius Plinius, Naturalis Historia, çev. J. Bostock (London1855). Hippokrates Hippokrates, The Genuine Woks of Hippocrates, ed. C.D. Adams (New York 1868). Pausanias Pausanias, Description of Greece, çev. W.H.S. Jones, (London 1918). Baran 1971
  4. M. Baran, Anadolu’da Ana Tanrıça Tasvirleri, Yayımlanmamış Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü (İstanbul 1971). Boehlau – Schefold 1942 J. Boehlau – K. Schefold, Larisa am Hermos. III, Die Kleinfunde. (Berlin 1942). Chaniotis 2011 A. Chaniotis, “Festivals and Contests in the Greek World”, The-saurus Cultus et Rituum Antiquorum VII, 160-172. Dereboylu 2012
  5. E. Dereboylu, Aigai Pişmiş Toprak Figürinleri, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü (İzmir 2012). Doğer 1998
  6. E. Doğer, İlk İskânlardan Yunan İşgaline Kadar Menemen (ya da Tar-haniyat) Tarihi (İzmir 1998). Erdan 2018 E. Erdan, “Aiolis Bölgesinde Ana Tanrıça-Kybele Kültü: Genel Bir Bakış”, içinde: M. Çekilmez – S. Vardar (ed.), Arkeoloji, Ta-rih, Coğrafya, Turizm ve Kültürüyle Geçmişten Günümüze I. Aliağa Sempozyumu Bildirileri (Ankara 2018) 273-303. Erdan 2019
  7. E. Erdan, Tisna I: İlk Araştırmalar ve Gözlemler (İstanbul 2019). Erdoğan 2013
  8. A. Erdoğan, Phokaia Kaya Tapınakları, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü (İzmir 2013). Erkanal ve diğ. 2005 H. Erkanal – A. Öktü – K. İren, “Güney Aiolis Yüzey Araştır-ması 2003”, AST 22.1, 259-270. Ferri 1960 S. Ferri, “L'inno omerico ad afrodite e la tribu anatolica degli etruschi”, içinde: G. C. Sansoni (ed.), Studi in onore di Luigi Cas-tiglioni (Firenze 1960) 293-307. Freed – Bentman 1955 G. Freed – R. Bentman, “The Homeric Hymn to Aphrodite”, ClJ 50.4, 153-159. Hanfmann–Waldbaum 1969 G. M. A. Hanfmann – J. C. Waldbaum “Kybebe and Artemis: Two Anatolian Goddesses at Sardis”, Archaeology 22.4, 264-269. Graham 1958 J. W. Graham, “The ronsom of Hectoran a new Melian relief”, AJA 62, 313-319. Graillot 1942
  9. H. Graillot, Le Culte De Cybèle, Mère des Dieux, à Rome et dans L’Empire Romain (Paris 1942). Grimal 1997
  10. P. Grimal, Mitoloji Sözlüğü, (Çev. S. Tamgüç) (İstanbul 1997). Kaya 2019
  11. E. Kaya, Aiois’te Kültler, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü (İzmir 2019). Kefeli 1966
  12. B. Kefeli, Anadolu’dan Kyb