AI Summary & Key Takeaways
AI InsightLong-term follow-up can highlight bilaterality of the disease for these patients.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Although Meniere's disease usually affects one ear at the beginning, incidence of bilateral involvement increase after 5 year-follow-up. The aim of our study is to investigate the incidence of endolymphatic hydrops in the asymptomatic contralateral ears of the patients with unilateral Meniere's disease. Materials and methods:The study included 55 patients with definite Meniere's disease considering the criteria recommended by the Committee on Hearing and Equilibrium of the American Academy of Otolaryngology-Head&Neck Surgery (1995), another group of asymptomatic 25 ears with unilateral Meniere's disease, a group of 10 patients with non- Meniere-cochlear hearing loss and 15 healthy volunteers with no balance and hearing disorders. The parameter investigated in diagnosis of endolymphatic hydrops and bilateral involvement is the summation potential (SP) / action potential (AP) amplitude ratio obtained through tympanic membrane electrocochleography (TM ECoG). Upper limit of SP/AP ratio based on the control group data was 0,32 (0,20 (mean) ± 2 X 0.06 (standard deviation)=0,32). Results:Mean SP/AP ratio was 0,35±0,15 in the definite Meniere group (in comparison with control group p=0,001), 0,29±0,12 in asymptomatic ears (in comparison with symptomatic ears of unilateral Meniere's disease p>0,05, control group p=0,011), 0,27±0,10 in cochlear hearing loss group (in comparison with control group p=0,03). Abnormal SP/AP ratio was obtained in % 58,2 of Meniere patients, %44 in asymptomatic ears and %28,6 of cochlear hearing loss patients. Conclusion: Even though there is a possibility of abnormal SP/AP ratio in non-Meniere-cochlear hearing loss group which might decrease the specificity of the test, diagnosing an increased SP/AP ratio in the asymptomatic ear of Meniere patients might be a sign of bilateral involvement. Long-term follow-up can highlight bilaterality of the disease for these patients.
Özet
Amaç: Meniere hastalığı genellikle bir kulağı etkilemekle birlikte bilateral görülme sıklığı 5 yılı bulan takiplerde artmaktadır. Bu çalışmanın amacı, unilateral Meniere hastalığında asemptomatik karşı kulaktaki endolenfatik hidrops insidansını araştırmaktır. Gereç Yöntem: Çalışma grupları, 1995 AAO-HNS işitme ve denge komitesinin yayınladığı kriterlere göre seçilmiş 55 mutlak Meniere olgusu, bu gruptan tek taraflı 25 Meniere hastasının asemptomatik karşı kulağı, Meniere hastalığı dışı koklear tip işitme kayıplı 10 hasta ile kontrol grubunu oluşturan işitme ve denge problemi olmayan 15 sağlıklı bireyden oluşmuştur. Asemptomatik kulakta endolenfatik hidropsun araştırılmasında kriter olarak, timpanik membran elektrokokleografi (TM ECoG) testinde sumasyon potansiyeli/aksiyon potansiyeli (SP/AP) oranı alındı. Anormal yüksek SP/AP oranı olarak, kontrol grubundan elde edilen ortalama SP/AP oranının ± 2 SD değeri (0,32=0,20±0,06) kabul edildi. Bulgular: Ortalama SP/AP oranı mutlak Meniere grubunda 0,35±0,15 (kontrol grubu ile yapılan karşılaştırmada p=0,001), asemptomatik kulaklarda 0,29±012 (Meniere grubunun semptomatik kulağı ile yapılan karşılaştırmada p>0,05, kontrol grubu ile yapılan karşılaştırmada p=0,011, koklear işitme kayıplı grup ile yapılan karşılaştırmada p>0,05), koklear tip işitme kaybı olan bireylerde ise SP/AP oranı 0,27 ±0,10 (kontrol grubu ile yapılan karşılaştırmada p=0,03) olarak ölçüldü. Anormal SP/AP saptama oranı Meniere olgularında % 58,2, asemptomatik kulaklarda % 44'tür (p>0,05). Koklear tip işitme kaybı olan grupta bu oran % 28,6 olarak elde edildi. Sonuç: Her ne kadar koklear işitme kayıplı grupta, testin özgüllüğünü azaltacak derecede anormal SP/AP oranı elde etme olasılığı olsa da Meniere hastalarında asemptomatik kulakta SP/AP oranının yüksekliği bilateral tutulumun göstergesi olabileceği ve ancak hastaların uzun periyotlarla takibinin bu konuya ışık tutacağı sonucuna varıldı.