Journals / Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi / 2010 / Cilt: 25 - Sayı: 2

DENİZEL KAYNAK KAYALARDA ANA VE İZ ELEMENT ZENGİNLEŞMELERİNE TÜRKİYE’DEN BİR ÖRNEK: AKKUYU FORMASYONU (ORTA TOROSLAR)

Pages
0
Publication Date
2013-02-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

AkkuyuFormasyonuna ait ana elementlerden Na, Ti, K, P, Si, Fe ve Mg’un zenginleşme aralıkları en küçük 0.003 ve enyüksek 1.70 arasında değişmekte olup, Upwelling sedimanları, Sapropeller ve Senomaniyen/Turoniyen (C/T)siyah şeyl örneklerinin zenginleşme aralıklarından daha küçüktür.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Orta Toroslar’ın Antalya kesiminde yüzlek veren Üst Jura yaşlı Akkuyu Formasyonu kireçtaşı litolojisinde olup,Corg değerleri ortalama % 1.92 wt’dir.
📊
Key Findings & Data:Corg değerleri kireçtaşları için kaynak kaya olarak kabul edilen ortalama% 0.3 wt’lük standart değerden 6.4 kez daha yüksektir.
💡
Conclusion & Impact:AkkuyuFormasyonuna ait ana elementlerden Na, Ti, K, P, Si, Fe ve Mg’un zenginleşme aralıkları en küçük 0.003 ve enyüksek 1.70 arasında değişmekte olup, Upwelling sedimanları, Sapropeller ve Senomaniyen/Turoniyen (C/T)siyah şeyl örneklerinin zenginleşme aralıklarından daha küçüktür.
🔬Design:Research Article
📍Scope:9 adet
⚙️Variables:Akkuyu formasyonu · Orta Toroslar · element zenginleşmeleri

Özet

Orta Toroslar’ın Antalya kesiminde yüzlek veren Üst Jura yaşlı Akkuyu Formasyonu kireçtaşı litolojisinde olup,Corg değerleri ortalama % 1.92 wt’dir. Corg değerleri kireçtaşları için kaynak kaya olarak kabul edilen ortalama% 0.3 wt’lük standart değerden 6.4 kez daha yüksektir. Akkuyu Formasyonuna ait organik maddece zenginkireçtaşı örneklerinde 9 adet ana element ile 38 adet iz element incelemesi yapılmıştır. Belirlenen ana ve izelementler anoksik/öksinik koşullarda depolanmış olan Peru Kıyısal Şelfi Sedimanları, Namibya (Afrika) KıyısalŞelfi Sedimanları, Akdeniz Sapropelleri, Karadeniz Sapropelleri, Senomaniyen/Turoniyen Demerara YükselimiAnoksik Sedimanları ile Senomaniyen/Turoniyen Gubbio Anoksik Sedimanları yanında ortalama karbonatkayalar ve şeyllere ait ana ve iz element ortalama bollukları ile kıyaslanmıştır. Akkuyu Formasyonunda enönemli zenginleşmeler Rb, U, Ba, Cu, Ni, Cr, As, V, Zn, Sb, Co, Mo, Cd elementlerinde olmuştur. AkkuyuFormasyonuna ait ana elementlerden Na, Ti, K, P, Si, Fe ve Mg’un zenginleşme aralıkları en küçük 0.003 ve enyüksek 1.70 arasında değişmekte olup, Upwelling sedimanları, Sapropeller ve Senomaniyen/Turoniyen (C/T)siyah şeyl örneklerinin zenginleşme aralıklarından daha küçüktür.

🔖

Cite This Article

KOCA, D., SARI, A., KOÇ, Ş., YAVUZ, B., KORALAY, D. (2013). DENİZEL KAYNAK KAYALARDA ANA VE İZ ELEMENT ZENGİNLEŞMELERİNE TÜRKİYE’DEN BİR ÖRNEK: AKKUYU FORMASYONU (ORTA TOROSLAR). Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Cilt: 25 - Sayı: 2, 0. https://ajindex.com/articles/20814

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Monod, O., Recherches Géologiques dans le Taurus Occidental au Sud de Beyşehir (Turquie), Thèse de Doctorat, Université Paris – Sud (Orsay), 1977.
  2. Özgül, N., Alanya Bölgesinin Jeolojisi, Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, 1983.
  3. Acar, A., Akseki – Aydınkent (Antalya) Civarının Petrol Kapanlanmasında Etkili olan Yapısal Özelliklerinin Belirlenmesi, Master Tezi, Ankara Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, 1993.
  4. Toker, V., Sonel, N., Ayyıldız, T. ve Albayrak, M., “Akseki Kuzeyi – Üümdere (Antalya) civarının stratigrafisi”, Türkiye Jeoloji Bülteni, Cilt 36, No 2, 57–71, 1993.
  5. Sonel, N., Sarı, A., Doğan, A.O. ve Bozüyük, İ., “Üzümlü (Beyşehir) Civarının Kaynak Kaya Fasiyesleri ve Petrol Oluşumunun Organik Jeokimyasal Yöntemlerle İncelenmesi”, Türkiye Jeoloji Kurultayı Bülteni, No 10, 34-40, 1995.
  6. Albayrak, M., Akseki – Aydınkent (Antalya) Arasının Jeolojisi ve Petrol Olanakları, Master Tezi, Ankara Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, 1995.
  7. Sarı, A., Sonel, N. ve Doğan A.O, “ÜzümlüÇamlık arasında kalan bölgenin Stratigrafisi”, S.D.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, No 2, -38, 1997.
  8. Ross, D.A. ve Degens, E.T., “Recent sediments of the Black Sea”, The Black Sea - Geology, Chemistry and Biology, Memoir 20, Editör: Degens, E.T. and Ross, D.A., AAPG, A.B.D., –199, 1974.
  9. Jung, W. and Knitschke, G., “Kupferschiefer in the German Democratic Republic (GDR) with Special Reference to the Kupferschiefer Deposits in the Southeastern Harz Foreland”, Handbook of Stata-bound and Stratiform Ore Deposits, Cilt 6, Editör: Wolf, K.H., Elsevier, Amsterdam, 353–406, 1976.
  10. Oszczepalski, S., “Kupferschiefer in Southwestern Poland: Sedimentary Environments, Metal Zoning, and Ore Controls”, Sediment-Hosted Stratiform Copper Deposits, Cilt 36, Editör: Boyle, R.W., Brown, A.C., Jowett, E.C. and R.V. Kirkham, R.V., Geol. Assoc. Canada Special Paper, 571–, 1989.
  11. Brumsack, H.J., “The trace metal content of recent organic carbon-rich sediments: Implications for Cretaceous black shale formation”, Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology, Cilt 232, -361, 2006.
  12. Pedersen, T.F., Calvert, S.E., “Anoxia vs. productivity: what controls the formation of organic-rich sediments and sedimentary rocks?”, AAPG Bull., Cilt 74, 454– 466, 1990.
  13. Canfield, D.E., Thamdrup, B., Hansen, J.W., “The anaerobic degradation of organic matter in Danish coastal sediments: iron reduction, manganese reduction and sulfate reduction”, Geochim. Cosmochim. Acta, Cilt 57, 3867–, 1993. S