Plaka x-eksenine göre, elips deliğin eğimine göre (θ= 00,150, 300, 450 ve 900)plakada meydana gelen gerilme yoğunluğu ve alan değişimi araştırılmıştır.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Sonlu bir plaka da bulunan delik v.b. süreksizlikler gerilme altında iken delik civarında daha fazla gerilmeyığılmasına neden olmaktadır.
📊
Key Findings & Data:İki eksenli gerilme durumu için plakadaki farklı gerilme oranlarına göre gerilmeyoğunluğunun değişimi elde edilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Plaka x-eksenine göre, elips deliğin eğimine göre (θ= 00,150, 300, 450 ve 900)plakada meydana gelen gerilme yoğunluğu ve alan değişimi araştırılmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Gerilme yoğunluğu · eğimli elips delik · sonlu elemanlar yöntemi
Özet
Sonlu bir plaka da bulunan delik v.b. süreksizlikler gerilme altında iken delik civarında daha fazla gerilmeyığılmasına neden olmaktadır. İki eksenli gerilme durumu için plakadaki farklı gerilme oranlarına göre gerilmeyoğunluğunun değişimi elde edilmiştir. Elips deliğin uzun kenar (2b) ve kısa kenar (2a) uzunluklarına göre plakayüzeyinde meydana gelen gerilme alanı dağılımı gösterilmiştir. Ayrıca, farklı gerilme oranlarında elips deliğin(2a) kenar uzunluğunun plaka genişliğine göre (H) maksimum gerilme değerleri sonlu elamanlar yöntemikullanılarak hesaplanmıştır. Plaka x-eksenine göre, elips deliğin eğimine göre (θ= 00,150, 300, 450 ve 900)plakada meydana gelen gerilme yoğunluğu ve alan değişimi araştırılmıştır.
ÖZBEN, T. T., ARSLAN, N., ÖZBAY, M. (2013). İKİ EKSENLİ YÜKLENMİŞ VE ORTASINDA ELİPTİK DELİK BULUNAN PLAKANIN DELİK GEOMETRİSİNE VE EĞİMİNE GÖRE GERİLME YOĞUNLUĞU FAKTÖRÜNÜN HESAPLANMASI. Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dergisi, Cilt: 26 - Sayı: 3, 0. https://ajindex.com/articles/20648
Griffith, A. A. The Phenomena of Rupture and Flow in Solids, Philos. Trans., R. Soco. Lond., Ser. A., Vol. 221, 1920.
Irwin, G. R., Fracture Dynamics, Fracture of Metals, ASM, pp. 147-166, 1948.
Bouchard, O., Bay, F. ve Chastel, Y., “Numerical modelling of crack propagation: automatic remeshing and comparison of different criteria”, Computational Method Applied Mechanical Engineering, 192, 3887–3908, 2003.
Schuller, T. ve Lauke, B., “Finite-element simulation of interfacial crack propagation: Methods and tools for the complete failure process under large scale yielding”, Engineering Fracture Mechanics, 73, 2252–2263, 2006.
Shah, Q.H., Azram, M. ve Iliyas, M.H., “Predicting the Crack Initiation Fracture Toughness for a Crack Along The Bimaterials Interface”, Journal of Applied Science, 5, 253-, 2005.
Bouiadjra, B. Benguediab, M. Elmeguenni, M. Belhouari, M. Serier, ve Aziz, B. M. N. “Analysis of the effect of micro-crack on the plastic strain ahead of main crack in aluminium alloy 2024 T3 B”, Computational Materials Science, 42, 100–, 2008.
Partheepan, G., Sehgal, D.K.ve Pandey, R.K. “Fracture toughness evaluation using miniature specimen test and neural network”, Computational Material Science, 44, 523–530, - Dirikolu, M. H., Aktas, A., “Analytical and finite element comparisons of stress intensity factors of composite materials”, Composite Structures, 50, -102, 2000.
Pilkey W.D., Pilkey D.F., Peterson's Stress Concentration Factors, 3rd. ed, John Wiley & Sons, Inc, New York, 2008.
Madenci, E. ve Güven, İ., “The finite Elementh Method and applications in Engineering Using Ansys”, Springer Science-Buisness Media Inc, - Inglis, C.E., “Stress in a Plate Due to the Presence of Cracks and Sharp Corners”, Transactions of the Institute of Naval Architects, Vol.55, 219-241, 1913.
Y. S. Nakasone, T.A. Yoshimoto, Stolarski, Engineering Analaysis with ANSYS Software, Elsevier Publishing, 2006. ANSYS User’s Manuel (Version 9.0)