Journals / Muhafazakar Düşünce Dergisi / 2021 / Cilt: 17 - Sayı: 60

MİLLİ GÖRÜŞ HAREKETİ VE SİVİL TOPLUM

Pages
138–163
Publication Date
2021-03-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Amaç, Milli Görüş hareketinin toplumsal unsurlar bakımından incelenmesidir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:On dokuzuncu yüzyılın sonunda ve yirminci yüzyılın başında imparatorluğu kurtarmak adına ön plana çıkan, Milli Mücadeleye ruh veren İslamcılık düşüncesi, Cumhuriyet rejiminde Kemalist siyasetin otoriter, Batıcı ve pozitivist siyaseti karşısında politik mahiyetini yitirerek uzunca süre iktidar ilişkilerinden uzak kalmıştır.
📊
Key Findings & Data:Tek-parti dönemini dip dalga İslâm’ı olarak geçiren, çok partili hayata dönüş sonrası muhafazakâr, merkez-sağ partilerin gölgesi altında varlığını sürdüren İslamcı kesimin kurumsal ve kitlesel düzeydeki ilk deneyimi, Milli Görüş hareketidir.
💡
Conclusion & Impact:Amaç, Milli Görüş hareketinin toplumsal unsurlar bakımından incelenmesidir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Milli Görüş · Sivil Toplum · Emek-Yoğun Aktörler

Özet

On dokuzuncu yüzyılın sonunda ve yirminci yüzyılın başında imparatorluğu kurtarmak adına ön plana çıkan, Milli Mücadeleye ruh veren İslamcılık düşüncesi, Cumhuriyet rejiminde Kemalist siyasetin otoriter, Batıcı ve pozitivist siyaseti karşısında politik mahiyetini yitirerek uzunca süre iktidar ilişkilerinden uzak kalmıştır. Tek-parti dönemini dip dalga İslâm’ı olarak geçiren, çok partili hayata dönüş sonrası muhafazakâr, merkez-sağ partilerin gölgesi altında varlığını sürdüren İslamcı kesimin kurumsal ve kitlesel düzeydeki ilk deneyimi, Milli Görüş hareketidir. Sağ siyasetten koparak ayrı bir kulvar açma iddiası ile yola koyulan Milli Görüş hareketi, kurucu lideri Necmettin Erbakan, kurumsal kimliği temsil eden siyasi partiler ve üretilen klasik söylem ile ön plana çıkmakla birlikte; kadın ve gençlik örgütleri başta olmak üzere yurt dışı mensupları, temas halinde olduğu ekonomik sınıflar, dini gruplar ve entelektüeller ile önemli bir sivil ayağa sahiptir. Çalışma, tarihsel anlamda hareketi oluşturan lidere ya da siyasi deneyimlere değil “emek-yoğun aktörler” olarak tanımlayacağımız sivil unsurların temel karakterlerine ve harekete kattıkları dinamizme odaklanacaktır. Amaç, Milli Görüş hareketinin toplumsal unsurlar bakımından incelenmesidir.

🔖

Cite This Article

ÇAHA, Ö., BAYKAL, Ö. (2021). MİLLİ GÖRÜŞ HAREKETİ VE SİVİL TOPLUM. Muhafazakar Düşünce Dergisi, Cilt: 17 - Sayı: 60, 138–163. https://ajindex.com/articles/202591

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (27)

  1. Akbaş, K. M. (2015). Milli Görüş Hareketi’nin Gazetesi Milli Gazete Bağlamında Türkiye’de İslamcı Basın. Kocaeli Üniversitesi. SBE. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Aktaş, C. (2018). Türbanın Yeniden İcadı. İstanbul:
  2. Nehir Yayınları.
  3. Arat, Y. (1999). “Refah Partisi Hanımlar Komisyonu”. Bilanço. 1923-1998:Türkiye Cumhuriyeti’nin 75 Yılına Toplu Bakış Uluslararası Kongresi. C.2 içinde (289-298). İstanbul:
  4. Tarih Vakfı Yayınları.
  5. Arato, A. & Cohen, J. (1992). Civil Society and Political Theory. Cambridge: MIT Press.
  6. Atacan, F. (1993). Kutsal Göç. İstanbul:
  7. Bağlam Yayınları.
  8. Baykal, Ö. & Çaha, Ö. (2017a). Politik Aktör Olarak Necmettin Erbakan’ın Türk Siyasetindeki Yeri. Akademik Hassasiyetler Dergisi. S.8, 1-18.
  9. Baykal, Ö. & Çaha, Ö. (2017b). “Milli Görüş Hareketinin Kuruluşu: Türk Siyasetinde Milli Nizam Partisi Deneyimi”. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi. S.19, 788- 806. Baykal, Ö. (2017a). “Türk Siyasetinde Refah Partisi Hanımlar Komisyonu Deneyimi”. JOMELIPS Dergisi. C.2. S.2. 11-125.
  10. Baykal, Ö. (2017b). Türk Siyasetinde Refah Partisi Deneyimi: Gelenek, İdeoloji ve Politika. Yıldız Teknik Üniversitesi. SBE. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Baykal, Ö. (2019). “İslamcı Düşüncede Değişim Söylemi: Yeni Zemin Dergisi Örneği, Bir Başka Hayata Karşı”. 1980
  11. Sonrası İslamcı Dergilerde Meseleler, Kavramlar ve İsimler, C:4 Yayıncılık ve Dergiler içinde (281-311). Konya: Konya Büyükşehir Belediyesi Kültür Yayınları.
  12. Bobbio, N. (1979). “Gramsci and the Concept of Civil Society”. Gramsci and Marxist Theory in (21- 48). London and New York: Verso. Bora, T. (2017). Cereyanlar. İstanbul:
  13. İletişim Yayınları.
  14. Buğra, A. (2004). “Dini Kimlik ve Sınıf: Bir MUSİAD ve Hak-İş Karşılaştırması”. Sürekli Kriz Politikaları içinde (126-147). İstanbul:
  15. Metis Yayınları.
  16. Çaha, Ö. (2011). “Meslek Odaları: Oligarşinin Merkez Üsleri”. Liberal Düşünce Dergisi. C.16. S.63. 213-223.
  17. Çakır, R. (1994). Ne Şeriat Ne Demokrasi: Refah Partisini Anlamak. İstanbul:
  18. Metis Yayınları.
  19. Çakır, R. (1996). “Refah Partisi”. CDTA. C.15. 1264-1267.
  20. Çakır, R. Göktürk, G. (1987). “Türbanlı Feministler”. Nokta Dergisi. S.50. 45-57.
  21. Sezgin, Ö. (1990). “Nakşi-Refah Cihadı”. Tempo Dergisi. S.25. 14-18.
  22. Damar, H. (2013a). Efendilikten Köleliğe-I. İstanbul:
  23. Yonca Yayınları.
  24. Damar, H. (2013b). Efendilikten Köleliğe-II. İstanbul:
  25. Yonca Yayınları.
  26. Diamond, L. (1994). “Rethinking Civil Society: Toward Democratic Consolidation”. Journal of Democracy. C.5. S.3. 4-17.
  27. Diamond, L. (1999). Developing