AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe results obtained are tabulated under the related titles and compared with the literature
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Sources used in instrument education are theory books covering the historical and structural features of the instrument, methods that provide progress in instrument education, and albums that can be performed depending on one's competience while the education continues. Theory books and methods, which play an active role in the individual completing their development, are sometimes inadequate in a musical sense and do not satisfy the person affectively. The competencies gained by the person attending instrument education through methods are supported by albums with melodic structures at the forefront. This study examined the albums released in Turkey used in viola education and it is a descriptive study based on content analysis. The study sample is limited to 7 viola albums released in Turkey between 2000-2019. The resources accessed were examined in terms of their copyrights page, publication years, types of pieces, the player level, the tone/tonality/modality, whether they are accompanied or not and their availability for playing the pieces. As a result of the review, it was determined that the number of albums increased after 2010, they mostly consisted of arrangement and adaptations, were written at the beginning level except for two methods, the pieces included in the albums consisting of position I, II, III and IV and it is necessary to know the techniques such as detache, legato, staccato and connected staccato in order to perform the pieces. The results obtained are tabulated under the related titles and compared with the literature
Özet
Çalgı eğitiminde kullanılan kaynaklar çalgının tarihsel ve yapısal özelliklerini kapsayan teori kitapları, çalgı eğitiminde ilerlemeyi sağlayan metotlar, ve eğitim devam ederken kişinin yeterliklerini kullanarak seslendirebileceği eserlerden oluşan albümlerdir. Bireyin gelişimini tamamlamasında etkin rol oynayan teori kitapları ve metotlar zaman zaman müzikal anlamda yetersiz kalmakta, kişiyi duyuşsal açıdan tatmin etmemektedir. Çalgı eğitimi gören kişinin metotlar sayesinde kazandığı yeterlikler melodik yapıların ön planda olduğu albümlerle desteklenmektedir. Bu çalışma viyola eğitiminde kullanılan Türkiye'de yayımlanmış albümleri inceleyen, içerik analizine dayalı betimsel bir çalışmadır. Araştırmanın örneklemi 2000-2019 yılları arasında Türkiye'de yayımlanan 7 viyola albümü ile sınırlıdır. Ulaşılan kaynaklar, künyeleri, basım yılları, içeriğindeki eser türleri, çalıcılık seviyeleri, eserlerin makam/tonalite/modalite durumları, eşlikli/eşliksiz olma durumları ve eserleri çalmak için gereken hazırbulunuşluklar açısından incelenmiştir. İnceleme sonucunda albümlerin 2010 senesinden sonra artış gösterdiği, ağırlıkla düzenleme ve uyarlamalardan oluştuğu, iki metot hariç başlangıç seviyesinde yazıldığı, albümlerde yer alan eserlerin I, II, III ve IV. pozisyonlardan oluştuğu ve eserleri seslendirebilmek için detaşe, legato, staccato ve bağlı staccato gibi teknikleri tanımış olmak gerektiği sonuçlarına ulaşılmıştır. Elde edilen sonuçlar ilgili başlıklar altında tablolaştırılmış ve alanyazınla karşılaştırılmıştır