AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAccording to correlation coefficients analyses showed that there was a positive relationship between safe attachment and proactive coping sub-dimensions, and a negative relationship between obsessive attachment and avoidant coping sub-dimensions
📌 3 Key Takeaways
Abstract
In this study, it was aimed to investigate attachment styles and proactive personality structures as predictors of autonomy among adolescents, and to investigate whether or not there was a significant difference among the students' autonomy, attachment styles and proactive personality structures by their demographic variables. This research used a relational screening model. The participants of the study was composed of 249 female and 174 male students attending various public high schools in Ankara During 2011-2012 academic year. The first instrument was the Adolescent Autonomy Scale which was developed by Noom, Dekovic and Meus (2001) to assess the adolescents' perception of autonomy between the ages of 12-18. The second was the Relationship Scales Questionnaire which was developed by Bartholomew and Horowitz (1991). The third was the Proactive Coping Inventory inorder to assess proactive personality structures. The last was a personal information form. Result of the study showed that there was a statistically significant relationship among the sub-dimensions of autonomy, attachment styles and proactive coping skills (r=0.46, r2=0.08, p<.01). It was also found that the dimension of proactive coping was a significant predictor of autonomy with the percentage of 18.7 by entering at the first stage of the stepwise regression analysis. It was followed by the dimension of safe commitment with a percentage of 1.3. According to correlation coefficients analyses showed that there was a positive relationship between safe attachment and proactive coping sub-dimensions, and a negative relationship between obsessive attachment and avoidant coping sub-dimensions
Özet
Bu çalışmada, ergenlerde özerkliğin yordayıcısı olarak bağlanma stilleri ve proaktif kişilik yapılarının ve ayrıca demografik özelliklere bağlı olarak öğrencilerin özerklik, bağlanma stilleri ve proaktif kişilik yapılarında anlamlı farklılaşma olup olmadığının incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma ilişkisel tarama modelinde bir çalışma olup, 2011-2012 eğitim öğretim yılında Ankara'da çeşitli liselerde öğrenim gören 249 kız, 174 erkek toplam 423 öğrenciden oluşan çalışma grubu ile yürütülmüştür. Araştırmada kullanılan veri toplama araçları; Musaağaoğlu (2004) tarafından Türkçeye uyarlaması yapılan Ergen Özerklik Ölçeğidir. (The Adolescent Autonomy Scale) Orijinali ise Noom, Dekovici-Meeus (2001), tarafından 12-18 yaşları arasındaki ergenlerin özerkliğe ilişkin algılarını ölçmek amacıyla geliştirilmiştir. İkinci olarak bağlanma stillerini ölçmek için Sümer ve Güngör (1999), tarafından Türkçeye uyarlaması yapılan İlişki Ölçekleri Anketidir (Relationship Scales Questionnaire). Ölçek Bartholomew ve Horowitz (1991) tarafından geliştirilmiştir. Son olarak Şahin (2006), tarafından Türkçeye uyarlanan Proaktif Başa Çıkma Envanteri (Proactive Coping Inventory)'dir. Ayrıca araştırmacı tarafından geliştirilen kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda özerklik, bağlanma stilleri ve proaktif başa çıkma becerileri arasında anlamlı ilişkinin olduğu tespit edilmiştir (r=0.46, r2=0.08, p<.01). Analizler sonucunda proaktif başa çıkma boyutunun aşamalı regresyon analizine birinci merhalede girerek özerkliğin %18.7 ile anlamlı yordayıcısı olduğu ve güvenli bağlanma boyutunun da %1.3 ile onu takip ettiği tespit edilmiştir. Özerklikle bağlanma stilleri ve proaktif kişilik yapısı alt boyutları için korelasyon katsayıları incelendiğinde ise güvenli bağlanma ve proaktif başa çıkma alt boyutlarının birbiriyle pozitif yönde bir ilişkisinin olduğu, saplantılı bağlanma ve kaçınma başa çıkma alt boyutlarının negatif yönde bir ilişki içinde olduğu tespit edilmiştir