AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAlthough, overall FH was greater than TH, only boys and pubertal patients were significantly taller.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: To analyze pubertal development and final height (FH) of type 1 diabetic children(IDDM) and investigate the influence of some factors. Methods: The records of 51 IDDM children (34 F, 17M) who were diagnosed in our clinic between 1970 and 1987 and followed longitudinally until the attainment of FH were reviewed. The degree of metabolic control was assessed by mean HbA1c level of each patient. Results: Height at diagnosis and FH was slightly below the national average standards. Height SDS was not different at diagnosis and at FH with respect to gender and pubertal status. There was also no difference between height SDS at diagnosis and FH. In prepubertal children, mean age both at the onset of puberty and peak height velocity (PHV) was retarded. PHV, height gain in puberty and FH were lower than that of normal children. Menarcheal age was delayed and height gain after menarche was lower. Target height (TH) of 32 children correlated with FH (p=0.017). Although, overall FH was greater than TH, only boys and pubertal patients were significantly taller. The difference in height SDS at diagnosis and FHSDS was negatively correlated with age of diagnosis (p=0.001), although not correlated with duration of diabetes and mean HbA1c values. Conclusion: Pubertal status or age of patient at diagnosis can affect FH. Onset of puberty and pubertal growth were delayed in diabetic children. On the other hand, FH was not different from TH and patients with pubertal onset of diabetes had better FH than TH.
Özet
Amaç: Tip I diyabetes mellituslu (DM) çocukların büyüme ve püberte gelişimini değerlendirmek ve etkileyen faktörleri saptamak. Yöntem: Kliniğimizde 1970-1987 yılları arasında DM tanısı alan (tanı yaşı: 9.9±2.8 yaş) ve erişkin boya (EB) ulaşan 51 (34 kız, 17 erkek) vaka retrospektif olarak incelendi. Vakalar tanı konulduğu sırada prepübertal (20 K, 7 E) ve pübertal (14 K, 10 E) olmalarına göre 2 gruba ayrıldı. Glisemik kontrol için izlem boyu bakılan tüm HbA1c değerlerinin ortalaması alındı. Bulgular: Hastaların tanı boy SDS ve EBSDS'leri Türk çocuklarının ortalama değerlerinin biraz altında bulundu. Cins ve tanıdaki püberte durumuna göre tanı ve EBSDS'ler arasında anlamlı fark bulunmadı. Diğer yandan gerek tanı gerekse EBSDS'leri cins ve tanıdaki püberte durumlarına göre de fark göstermedi. Tanıda prepübertal olan çocuklarda her iki cinste de püberte başlangıç ve zirve büyüme yaşı daha geç, zirve büyüme hızı, pübertede toplam boy kazancı ve EB kontrol grubuna göre düşüktü. Kızlarda menarş yaşı normalden daha ileri ve menarş sonrası kazanılan boy daha düşüktü. Anne ve baba boyları ölçülen 32 çocuğun hedef boyları EB'le ilişkiliydi (p=0.017). EB hedef boydan ileri olmakla birlikte sadece pübertal grup ve erkeklerde bu fark anlamlıydı. Tanı boy SDS ile EBSDS arasındaki fark, tanı yaşı ile negatif ilişkiliydi (r=-0.46, p=0.001), ancak HbA1c ve diyabet süresi ile bir ilişki saptanmadı. Sonuç: Diyabetli çocuklarda EB tanı boyundan farklılık göstermemekle birlikte, tanı yaşı ve tanıdaki püberte durumu EB'yi etkilemektedir. Püberte ve pübertedeki büyüme diyabete bağlı olarak gecikmektedir. Diğer yandan diyabetli çocuklarda EB hedef boya benzerlik göstermekte, hatta püberte başladıktan sonra diyabet gelişenlerde hedef boyu belirgin şekilde geçmektedir.