Ayrıca öğrencilerin kişilik türüne göre olumlu sosyal davranış sergileme düzeyleri arasında anlamlı bir farklılık olmadığı; cinsiyete, harcama tutarına, baba ve anne eğitim düzeyine göre olumlu sosyal davranış sergileme düzeyleri arasında anlamlı farklılıklar olduğu; kamusal boyut ile diğer boyutlar arasında negatif ilişkiler gözlenmişken gizli, itaatkâr ve özgeci boyutlar arasında pozitif yönde ilişkiler olduğu ortaya çıkmıştır.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Öz Bu araştırmada, üniversite gençlerinin kişilik tiplerinin ve sergiledikleri olumlu sosyal davranışlarının neler olduğunu ve bunlar arasında ilişki olup olmadığını incelemek amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın sonucunda, öğrencilerin %59’unun A tipi, %41’inin B tipi kişilikte olduğu; sırasıyla gizli, itaatkâr, özgeci ve kamusal olumlu sosyal davranışı daha fazla sergilediği gözlenmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca öğrencilerin kişilik türüne göre olumlu sosyal davranış sergileme düzeyleri arasında anlamlı bir farklılık olmadığı; cinsiyete, harcama tutarına, baba ve anne eğitim düzeyine göre olumlu sosyal davranış sergileme düzeyleri arasında anlamlı farklılıklar olduğu; kamusal boyut ile diğer boyutlar arasında negatif ilişkiler gözlenmişken gizli, itaatkâr ve özgeci boyutlar arasında pozitif yönde ilişkiler olduğu ortaya çıkmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Olumlu Sosyal Davranış · Kişilik Tipi · Üniversite
Özet
Öz Bu araştırmada, üniversite gençlerinin kişilik tiplerinin ve sergiledikleri olumlu sosyal davranışlarının neler olduğunu ve bunlar arasında ilişki olup olmadığını incelemek amaçlanmıştır. Araştırmanın sonucunda, öğrencilerin %59’unun A tipi, %41’inin B tipi kişilikte olduğu; sırasıyla gizli, itaatkâr, özgeci ve kamusal olumlu sosyal davranışı daha fazla sergilediği gözlenmiştir. Ayrıca öğrencilerin kişilik türüne göre olumlu sosyal davranış sergileme düzeyleri arasında anlamlı bir farklılık olmadığı; cinsiyete, harcama tutarına, baba ve anne eğitim düzeyine göre olumlu sosyal davranış sergileme düzeyleri arasında anlamlı farklılıklar olduğu; kamusal boyut ile diğer boyutlar arasında negatif ilişkiler gözlenmişken gizli, itaatkâr ve özgeci boyutlar arasında pozitif yönde ilişkiler olduğu ortaya çıkmıştır.
YILDIZ, S., BOZ, İ. T., YILDIRIM, B. (2012). KİŞİLİK TİPİ İLE OLUMLU SOSYAL DAVRANIŞ ARASINDAKİ İLİŞKİ: MARMARA ÜNİVERSİTESİ ÖĞRENCİLERİ ÜZERİNDE BİR ARAŞTIRMA. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt: 26 - Sayı: 1, 215–233. https://ajindex.com/articles/19116
Atkinson R. L., ve diğerleri (2008), Psikolojiye Giriş, 4.Baskı,
Arkadaş Yayınevi,
Ankara Atkins R., Hart D., Donnelly T. (2004), The influence of childhood personality on volunteering during adolescence. Merr. Palmer. Q. In pres. Aktaş, V., ve Güvenç, G. (2006), “Kız ve Erkek Ergenlerde Saldırgan ve Olumlu Sosyal Davranışlar İle Kişiler-Arası Duyarlılık Arasındaki İlişkiler”, Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 23 (2), ss. 233-264.
Bandura, A. (1977), Social Learning Theory. General Learning Pres, New York. Balkıs M. (2006), “Üniversite Öğrencilerinin Düşünme Stilleri İle Kişilik Tipleri Arasındaki İlişkinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi”, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
Baruch Y., Ocreevy, M., Hind, P., ve Vigoda-Gadot (2004), “Prosocial Behavior and Job Performance: Does The need For Control and the Need For Achievement Make a Difference”, Social Behavior and Personality, 32 (4), ss.399-412. Begley T,M., Lee C. Czajka,M.J. (2000), “ The Relationship Of Type A Behavior And Optimism With Job Performance And Blood Pressure”, Journal Of Business And Psychology, V. 15, N. 2, ss.215-227.
Bekkers, R ve Graaf, N.D. (2005), “Field of Education and Prosocial Behavior”, Marktdag Sociologie, June 2, Brussels. Carlo, G., ve Randall, B. A. (2002), “The development and validation of a multidimensional measure Youth and Adolescence, 31, ss. 31-44. of prosocial behavior”. Journal of Carlo, G., Hausmann, A., Christiansen, S., Randall, B. R. (2003), “Sociocognitive and Behavioral Correlates of a Measure of Prosocial Tendencies for Adolescents”. Journal of Early Adolescence, 23(1), ss. 107-134.
Cüceloğlu D. (2003), İnsan ve Davranışı: Psikolojinin Temel Kavramları, Remzi Kitabevi,
İstanbul.
Durna U. (2004), “Stres, A ve B Tipi Kişilik Yapısı ve Bunlar Arasındaki İlişki Üzerine Bir Araştırma” Üniversitesi,
İ.İ.B.F., Cilt 11 (1), ss. 191-206. Yönetim ve Ekonomi Celal Bayar Eisenberg, Nancy ve Mussen, Paul H. (1989), “The Roots of Prosocial Behavior in Children”. Cambridge University Press,
Cambridge. Eisenberg, N. ve Miller, P.A. (1987), “Empathy and prosocial behavior”. Psychological Bulletin, 101, ss. 91–119.
Eroğlu F. (1998),
Davranış Bilimleri, Beta Basım Yayım, İstanbul.
Fabes, R.A., Carlo, G., Kupanoff, K., ve Laible, D. (1999), “Early Adolescence and Prosocial/Moral Behavior I: The Role of Individual Processes”, Journal Of Early Adolescence, 19, ss. 5-16.