SavedAdd your journal

Journals / Güncel Retina Dergisi / 2018 / Cilt: 2 - Sayı: 3

Physiology of Vitreous and Vitreomacular Interface and Age-Related Changes

Vitreus ve Vitreomaküler Ara Yüzeyin Fizyolojisi ve Yaşlanmayla Meydana Gelen Değişiklikler

Fatih HOROZOĞLU
Turgut YÜKSEL
Özkan SEVER
Pages
213–219
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu süreçte vitreomaküler adezyon, vitreomaküler traksiyon, maküla deliği gibi görmeyi tehdit eden hastalıklar ortaya çıkabilir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Vitreus normal fizyolojide ve arka segmentin patolojik durumlarında önemi olan ve göz içinde en fazla yer kaplayan, esas formu ekstrasellüler matriks olan jel benzeri kompozit bir yapıdır.
📊
Key Findings & Data:Vitreusun içeriğindeki makromoleküllerin muntazam etkileşimi ile şeffaflığını koruyarak gözün refraksiyonunda önemli rol oynar.
💡
Conclusion & Impact:Bu süreçte vitreomaküler adezyon, vitreomaküler traksiyon, maküla deliği gibi görmeyi tehdit eden hastalıklar ortaya çıkabilir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Vitreus normal fizyolojide ve arka segmentin patolojik durumlarında önemi olan ve göz içinde en fazla yer kaplayan, esas formu ekstrasellüler matriks olan jel benzeri kompozit bir yapıdır. Sağlam vitreus jeli, oksijen gerilimini düşürerek hem vitreusu hem de bitişiğindeki retinayı ve lensi oksidatif hasardan korur. Vitreusun içeriğindeki makromoleküllerin muntazam etkileşimi ile şeffaflığını koruyarak gözün refraksiyonunda önemli rol oynar. Vitreus, sürekli fiziksel gerginliğe maruz kalır ve yaşla birlikte önemli değişikliklere uğrar. Vitreus kadar vitreoretinal ara yüzey de görmeyi etkileyebilecek hastalıkların oluşumunda rol oynayabilir. Özellikle yaşa bağlı olarak vitreus jelinin yapısında meydana gelen dejenerasyon, vitreoretinal adezyonun azalmasına neden olur. Doğal yaşlanmanın bir parçası olarak, arka vitreus dekolmanı süreci, vitreus sıvılaşmasıyla eş zamanlı olarak vitreoretinal ara yüzey zayıfladığı zaman patolojik hale gelebilir. Bu süreçte vitreomaküler adezyon, vitreomaküler traksiyon, maküla deliği gibi görmeyi tehdit eden hastalıklar ortaya çıkabilir.

Özet

Vitreus normal fizyolojide ve arka segmentin patolojik durumlarında önemi olan ve göz içinde en fazla yer kaplayan, esas formu ekstrasellüler matriks olan jel benzeri kompozit bir yapıdır. Sağlam vitreus jeli, oksijen gerilimini düşürerek hem vitreusu hem de bitişiğindeki retinayı ve lensi oksidatif hasardan korur. Vitreusun içeriğindeki makromoleküllerin muntazam etkileşimi ile şeffaflığını koruyarak gözün refraksiyonunda önemli rol oynar. Vitreus, sürekli fiziksel gerginliğe maruz kalır ve yaşla birlikte önemli değişikliklere uğrar. Vitreus kadar vitreoretinal ara yüzey de görmeyi etkileyebilecek hastalıkların oluşumunda rol oynayabilir. Özellikle yaşa bağlı olarak vitreus jelinin yapısında meydana gelen dejenerasyon, vitreoretinal adezyonun azalmasına neden olur. Doğal yaşlanmanın bir parçası olarak, arka vitreus dekolmanı süreci, vitreus sıvılaşmasıyla eş zamanlı olarak vitreoretinal ara yüzey zayıfladığı zaman patolojik hale gelebilir. Bu süreçte vitreomaküler adezyon, vitreomaküler traksiyon, maküla deliği gibi görmeyi tehdit eden hastalıklar ortaya çıkabilir.

🔖

Cite This Article

HOROZOĞLU, F., YÜKSEL, T., SEVER, Ö. (2018). Physiology of Vitreous and Vitreomacular Interface and Age-Related Changes. Güncel Retina Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 3, 213–219. https://ajindex.com/articles/189778

References (13)

  1. Wright, DW, Mayne, R. Vitreous humor of chicken contains two fibrillar systems: an analysis of their structure. J. Ultrastruct. Mol. Struct. Res.1988;100(3):224-34.
  2. Warman M, Kimura T, Muragaki Y, Castagnola P, Tamei H, Iwata K, et al. Monoclonal antibodies against two epitopes in the human alpha 1 (IX) collagen chain. Matrix.1993;13(2):149-56. Bishop PN. Structural macromolecules and supramolecular organisation of the vitreous gel. Prog Retin Eye Res. 2000;19(3):323-44.
  3. Ihanamaki T, Pelliniemi LJ, Vuorio E. Collagens and collagen-rela- ted matrix components in the human and mouse eye. Prog Retin Eye Res. 2004;23(4):403-34.
  4. Fraser JR, Laurent TC, Laurent UB. Hyaluronan: its nature, distribution, functions and turnover. J Intern Med. 1997;242(1):27-33.
  5. Usui T, Nakajima F, Ideta R, Kaji Y, Suzuki Y, Araie M, et al. Hyaluronan synthase in trabecular meshwork cells. Br J Ophthalmol. 2003;87(3):357-60. Jacobson A1, Brinck J, Briskin MJ, Spicer AP, Heldin P. Expression of human hyaluronan synthases in response to external stimuli. Biochem J. 2000;15;348:29-35. Sebag J. Vitreus Chemistry. The Vitreous – Structure, Function and Pathobiology. 2nd Edition.
  6. New York, Springer. 1989.p:1-300.
  7. Hikichi T, Akiba J, Ueno N, Yoshida A, Chakrabarti B. Cross-linking of vitreous collagen and degradation of hyaluronic acid induced by bilirubin-sensitized photochemical reaction. Jpn J Ophthalmol. 1997;41(3):154-9.
  8. Bishop PN, Crossman MV, McLeod D, Ayad S. Extraction and characterization of the tissue forms of collagen types II and IX from bovine vitreous. Biochem J. 1994;299:497–505.
  9. Vaughan L, Mendler M, Huber S, Bruckner P, Winterhalter KH, Irwin MI et al. D-periodic distribution of collagen type IX along cartilage fibrils. J Cell Biol. 1988;106:991–997.
  10. Reardon A, Heinegard D, McLeod D, Sheehan JK, Bishop PN. The large chondroitin sulphate proteoglycan versican in mammalian vitreous. Matrix Biol. 1998;17:325–333.
  11. Ohno-Jinno A, Isogai Z, Yoneda M, Kasai K, Miyaishi O, Inoue Y et al. Versican and fibrillin-1 form a major hyaluronan-binding complex in the ciliary body. Invest Ophthalmol Vis Sci. 2008;49(7):2870-7.
  12. Mukhopadhyay A, Nikopoulos K, Maugeri A, de Brouwer AP, van Nouhuys CE, Boon CJ et al. Erosive vitreoretinopathy and Wagner disease are caused by intronic mutations in CSPG2/Versican that result in an imbalance of splice variants. Invest. Ophthalmol. Vis. Sci. 2006;47(8):3565-72.
  13. Kloeckener-Gruissem B, Bartholdi D, Abdou MT, Zimmermann DR, Berger W. Identification of t