SavedAdd your journal

Journals / Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi / 2011 / Cilt: 7 - Sayı: 13

Selçuk Üniversitesi Seydişehir Meslek Yüksekokulu Öğrencilerinin Gelir-Harcama İlişkisi ve Meslek Yüksekokulunun İlçe Ekonomisine Katkısı

Muammer YAYLALI
Hüseyin ÖZER
Önder DİLEK
Pages
1–13
Publication Date
2011-06-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Culture-entertainment and games of chance are determined as luxury goods

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study is an attempt to determine possible relationship between income and expenditure of the students and the share of nine expenditure groups in total expenditure by using the data set obtained from surveys applied to Selçuk University Seydişehir Vocational School students.
📊
Key Findings & Data:Income elasticities related to those expenditure groups are calculated by the Engel functions.
💡
Conclusion & Impact:Culture-entertainment and games of chance are determined as luxury goods
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Seydişehir · Tüketim Harcamaları · Engel Eğrisi

Abstract

This study is an attempt to determine possible relationship between income and expenditure of the students and the share of nine expenditure groups in total expenditure by using the data set obtained from surveys applied to Selçuk University Seydişehir Vocational School students. Income elasticities related to those expenditure groups are calculated by the Engel functions. Shelter, transportation and communication expenditures are compulsory expenditures. Food, clothing, education and personal care expenditures are compulsory expenditures but they have almost unity elasticities. Culture-entertainment and games of chance are determined as luxury goods

Özet

Bu araştırmada, Ocak 2009’da Selçuk Üniversitesi Seydişehir Meslek Yüksekokulu öğrencilerine uygulanan anketlerden elde edilen veriler kullanılarak, öğrencilerin gelir-harcama ilişkileri ve 9 adet harcama grubunun toplam harcama içerisindeki yeri tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu harcama gruplarının gelir esneklikleri Engel fonksiyonları yardımıyla bulunmuştur. Barınma, ulaşım ve haberleşme harcamaları öğrenciler için zorunlu harcamalar arasındadır. Gıda, giyim, eğitim ve kişisel bakım harcamaları zorunlu harcamalar olmakla birlikte esneklikleri birim esnekliğe çok yakındır. Bununla birlikte, kültür-eğlence ve şans oyunları harcamaları ise öğrenciler için lüks mal olarak belirlenmiştir.

🔖

Cite This Article

YAYLALI, M., ÖZER, H., DİLEK, Ö. (2011). Selçuk Üniversitesi Seydişehir Meslek Yüksekokulu Öğrencilerinin Gelir-Harcama İlişkisi ve Meslek Yüksekokulunun İlçe Ekonomisine Katkısı. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 13, 1–13. https://ajindex.com/articles/170483

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Arslan, P. ve G. Pekcan (1986), ―Yurtta Kalan Yüksek Öğrenim Gençlerinin Beslenme Durumları ve Sorunları‖, Diyabet Yıllığı, Cilt 4, Ankara.
  2. Asteriou, D. ve Stephen G. H., (2007), Applied Econometrics: A Modern Approach, Palgrave Macmillan, New York. Chatterjee, S., C. Michelini, ve R. Ray (1994), ―Expenditure Patterns and Aggregate Consumer Behavior: Some Experiments with Australian and New Zealand Data‖, Economic Record, Vol. 70, No. 210, pp. 278-291.
  3. Çoban, O. (2009),
  4. Makro İktisat, Gazi Kitabevi,
  5. Ankara.
  6. Gergis, A. T. (1995), Household Consumption Analysis: Patterns of Behavior and Distribution in Egypt, Boston University Graduate School (Unpublished Ph.D. Dissertation), Boston. Gujarati, N. D. (1999), Temel Ekonometri, 4. Baskı, Literatür Yayınları, (Çev. Ümit Şenesen ve Gülay G. Şenesen), İstanbul.
  7. Houthakker, H. S. (1957), ―An International Comparison of Household Expenditure Patterns, Commemorating the Centenary of Engel‘s Law‖, Econometrica, Vol. 25, No. 4, pp. 532-551.
  8. İşyar, Y. (1999), Ekonometrik Modeller, 2. Baskı, Uludağ Üniversitesi Güçlendirme Vakfı, Yayın No: 141, Bursa. Karahasanoğlu, T. (1974), Eskişehir‟de Tüketici Eğilimleri ve Pazarlama Açısından Bir Değerlendirme, EİTİA Yayın No: 111/65, Ankara.
  9. Ketkar, K. W. and S. L. Ketkar (1987), ―Population Dynamics and Consumer Demand‖, Applied Economics, Vol. 19, pp. 1483-1495.
  10. Kutlar, A. (2005), Uygulamalı Ekonometri, 2. Baskı,
  11. Nobel Yayınevi,
  12. Ankara.
  13. Levitan, N. (1961), ―Errors in Variables and Engel Curve Analysis‖, Econometrica, Vol. 29, No. 3, Aktaran; Tarı, R., Ş. Çalışkan ve Y. Bayraktar (2006).
  14. Özer, H. (1992), Erzurum‟da Tüketim Harcamalarının Ekonometrik Analizi, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Erzurum. Özer, H. (1999), Türkiye‟de Hanehalkı Harcamalarının Doğrusal Harcama Sistemi Yaklaşımıyla Analizi, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü (Yayımlanmamış Doktora Tezi), Erzurum. Sarımeşeli, M. (1999), ―Hanehalkları Harcama Eğilimleri‖, Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt 99, Sayı 2, ss. 41-50.
  15. Tansel, A. (1986), ―An Engel Curve Analysis of Household Expenditure in Turkey 1978-79‖, Middle East Technical Univ. Studies in Development, Vol. 13, No. 3, pp. 239-257.
  16. Tarı, R., Ş. Çalışkan ve Y. Bayraktar (2006), ― Kocaeli Üniversitesi Öğrencilerinin Gelir ve Tüketim İlişkisi Üzerine Ekonometrik Bir İnceleme‖, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt 11, Sayı 1, ss. 168-179.
  17. Tarı, R.