AI Summary & Key Takeaways
AI InsightSpecifically, Turkish Statistical Institute (TÜİK) data has been analyzed in detail; information has been provided on the existing large-scale (cattle, buffalo, camel) and small-scale (sheep, goat and mohair goat) breeding in the region.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Diyarbakır is located within the borders of the Southeastern Anatolia Region, and it is known that the people have been engaged in animal husbandry since ancient times due to its favorable climate and geographical structure. While animal husbandry was an important activity and trade area in Eastern and Southeastern Anatolian provinces, this was also important for Diyarbakır. Livestock breeding, which is among the foundations of Diyarbakır's economic structure, was also one of the most important sources of livelihood for the people. As in historical periods, and also during the early years of the Republic and afterwards, Diyarbakır, where the industrial sector was not sufficiently developed, had a significant portion of its population earning their living through livestock farming. In this context, livestock farming activities carried out between 1945 and 1960 were largely based on pasture-based production. During this period (Multi-Party Period), there was no significant change in the livestock policy of the city. In this study, Diyarbakır's bovine and ovine livestock data are compared with the provinces of Gaziantep, Şanlıurfa and Mardin in the region, and its contribution to the regional and national economy is discussed. Specifically, Turkish Statistical Institute (TÜİK) data has been analyzed in detail; information has been provided on the existing large-scale (cattle, buffalo, camel) and small-scale (sheep, goat and mohair goat) breeding in the region.
Özet
Güneydoğu Anadolu Bölgesi sınırları içerisinde yer alan Diyarbakır’ın iklimi ve coğrafi yapısının uygunluğu nedeniyle halkın hayvancılık ile uğraşı çok eski dönemlere kadar uzandığı bilinmektedir. Doğu ve Güneydoğu Anadolu illerinde hayvancılık önemli bir faaliyet ve ticaret alanı iken; bu durum Diyarbakır için de önem teşkil etmekteydi. Diyarbakır’ın ekonomik yapısının temelleri arasında yer alan hayvancılık, ayrıca halkın en önemli geçim kaynaklarının başında gelmekteydi. Tarihsel süreçte olduğu gibi Cumhuriyet’in ilk dönemleri ve sonrasında da sanayi sektörünün yeterince gelişmemiş olduğu Diyarbakır’da, nüfusun önemli bir bölümü geçimini hayvancılıkla sağlamıştır. Bu bağlamda, 1945–1960 yılları arasında yürütülen hayvancılık faaliyetleri büyük ölçüde mera hayvancılığına dayalı bir üretim biçimi olarak sürdürülmüştür. Bu dönemde (Çok Partili Dönem) şehrin hayvancılık politikasında önemli bir değişiklik olmamıştır. Bu çalışmada Diyarbakır’ın büyükbaş ve küçükbaş hayvan verilerinin bölgedeki Gaziantep, Şanlıurfa ve Mardin illeri ile kıyaslanması; bölge ve ülke ekonomisine katkısı ele alınmıştır. Özellikle TÜİK verileri detaylı analiz edilmiş olup; bölgede mevcut olan büyükbaş (sığır, manda, deve) ve küçükbaş (koyun, kıl ve tiftik keçisi) yetiştiriciliği hakkında bilgiler verilmiştir.