AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIts findings may help refine risk stratification and inform individualized management strategies, particularly when juxtarenal involvement complicates endovascular repair.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Background: Isolated abdominal aortic dissection (IAAD) presents a clinical challenge because the selection of conservative management or invasive repair remains dependent on clinical presentation, aortic morphology, and the presence of complications. Juxtarenal involvement introduces additional technical considerations related to renal artery perfusion and the feasibility of endovascular repair. The predictive value of clinical and anatomical characteristics for treatment selection and subsequent outcomes requires further investigation. Objective: To identify clinical and anatomical factors associated with invasive intervention and adverse outcomes in patients with IAAD, with particular emphasis on juxtarenal extension and renal artery involvement. Methods: This retrospective cohort study included consecutive patients diagnosed with IAAD at participating a vascular centre during a predefined study period. Clinical records and computed tomography angiography findings were reviewed to characterize presenting symptoms, cardiovascular risk factors, maximum aortic diameter, dissection extent, false lumen status, renal artery involvement, and associated complications. Patients were categorized according to initial management with conservative treatment, endovascular repair, or open surgical repair. The primary outcome was the occurrence of aortic-related complications or subsequent aortic intervention during follow-up. Secondary outcomes included all-cause mortality, aortic enlargement, renal function deterioration, technical complications, endoleak, reintervention, and anatomical remodelling. Multivariable regression analyses were performed, where supported by the number of outcome events, to identify factors independently associated with adverse outcomes. Results: Patient demographics, anatomical characteristics, treatment distributions, follow-up outcomes, and adjusted associations were reported following analysis of the study dataset. Particular attention was given to differences between infrarenal and juxtarenal dissections and to outcomes associated with renal artery involvement. Conclusions: This study was designed to evaluate whether clinical presentation and anatomical characteristics can support more consistent treatment selection in IAAD. Its findings may help refine risk stratification and inform individualized management strategies, particularly when juxtarenal involvement complicates endovascular repair.
Özet
Amaç: İzole abdominal aort diseksiyonu (IAAD), konservatif tedavi ile invaziv onarım arasındaki seçimin klinik başvuru özelliklerine, aort morfolojisine ve komplikasyonların varlığına bağlı olması nedeniyle klinik açıdan önemli bir sorun oluşturmaktadır. Juxtarenal tutulum, renal arter perfüzyonu ve endovasküler onarımın uygulanabilirliği açısından ek teknik değerlendirmeleri gerekli kılmaktadır. Klinik ve anatomik özellikler ile tedavi seçimi ve sonraki klinik sonuçlar arasındaki ilişkinin açıklığa kavuşturulması için daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır. Amaç: IAAD'li hastalarda invaziv girişim ve olumsuz klinik sonuçlarla ilişkili klinik ve anatomik faktörleri belirlemek; özellikle juxtarenal uzanım ve renal arter tutulumuna odaklanmak. Yöntem: Bu retrospektif kohort çalışmasına, belirlenen çalışma dönemi boyunca tek bir damar cerrahisi merkezinde IAAD tanısı alan ardışık hastalar dâhil edilmiştir. Başvuru semptomlarını, kardiyovasküler risk faktörlerini, maksimum aort çapını, diseksiyonun yayılımını, yalancı lümen durumunu, renal arter tutulumunu ve ilişkili komplikasyonları değerlendirmek amacıyla klinik kayıtlar ve bilgisayarlı tomografi anjiyografi bulguları incelenmiştir. Hastalar başlangıçtaki tedavi yaklaşımlarına göre konservatif tedavi, endovasküler onarım veya açık cerrahi onarım gruplarına ayrılmıştır. Birincil sonuç ölçütü, takip süresince aortla ilişkili komplikasyonların veya sonraki aort girişimlerinin ortaya çıkmasıdır. İkincil sonuç ölçütleri; tüm nedenlere bağlı mortalite, aort çapında büyüme, böbrek fonksiyonlarında bozulma, teknik komplikasyonlar, endoleak, yeniden girişim ve anatomik yeniden şekillenmeyi içermiştir. Çok değişkenli regresyon analizleri, sonuç olaylarının sayısının yeterli olduğu durumlarda gerçekleştirilmiştir. Bulgular: Hastaların demografik özellikleri, anatomik özellikleri, başlangıçtaki tedavi stratejileri ve takip sonuçları değerlendirilmiştir. İnfrarenal ve juxtarenal diseksiyonlar arasındaki farklılıklar ile renal arter tutulumu ve klinik sonuçlar arasındaki ilişkiler de incelenmiştir. Sonuç: Klinik başvuru özellikleri ve anatomik özellikler, IAAD'de tedavi seçimine ve risk sınıflandırmasına katkı sağlayabilir. Juxtarenal tutulum, endovasküler tedavinin uygulanabilirliği ve renal arter perfüzyonu üzerindeki olası etkileri nedeniyle özellikle dikkate alınmalıdır. Bu faktörlerin klinik açıdan yararlılığının ortaya konulması için bağımsız hasta kohortlarında ek doğrulama çalışmalarına ihtiyaç vardır.