AI Summary & Key Takeaways
AI InsightOverall, flowering-stage inoculation produced seeds with biologically meaningful protective capacity, but direct bacterial seed coating provided more consistent protection under severe FORL pressure.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Fusarium crown and root rot, caused by Fusarium oxysporum f. sp. radicis-lycopersici (FORL), is a Fusarium crown and root rot, caused by Fusarium oxysporum f. sp. radicis-lycopersici (FORL), is a destructive soil-borne disease of tomato and other solanaceous crops. This two-year study evaluated whether seed microbiome modification via flowering-stage inoculation with endophytic bacteria could protect tomato and eggplant seedlings against FORL, compared with conventional direct seed coating. Seeds from parent plants inoculated at flowering with Pseudomonas fluorescens L5b or Pseudomonas gessardii L13 (L5-B, L13) were compared with directly coated seeds (K-L5-B, KL-13). Seedlings were challenged with FORL and assessed six weeks later. In eggplant, K-L5-B achieved the greatest disease reduction in both years (19.44% and 24.56%), while L13 failed to suppress disease in year one. In tomato, K-L5-B reduced disease severity from 64.88% (positive control) to 46.40% (28.48% reduction), followed by KL-13 (24.49%), L13 (20.83%), and L5-B (18.02%). Bacterial treatments partially mitigated FORL-induced growth impairment, especially for chlorophyll content and shoot fresh weight. In eggplant, KL-13 increased shoot fresh weight to 27.15 g, exceeding the positive control (22.13 g) and approaching the healthy control (26.19 g). Principal component analysis explained 84.3% of growth variation, with biomass traits driving treatment separation. Overall, flowering-stage inoculation produced seeds with biologically meaningful protective capacity, but direct bacterial seed coating provided more consistent protection under severe FORL pressure.
Özet
Fusarium kök ve kökboğazı çürüklüğü (Fusarium oxysporum f. sp. radicis-lycopersici – FORL), domates ve diğer solanaceae türlerinde yıkıcı kayıplara yol açan toprak kökenli bir hastalıktır. Bu iki yıllık çalışmada, çiçeklenme döneminde endofitik bakteri inokülasyonu yoluyla tohum mikrobiyomunun değiştirilmesinin domates ve patlıcan fidelerini FORL'a karşı koruyup koruyamayacağı, geleneksel doğrudan tohum kaplama yöntemiyle karşılaştırılarak değerlendirilmiştir. Çiçeklenmede Pseudomonas fluorescens L5b veya Pseudomonas gessardii L13 ile inoküle edilen ana bitkilerden elde edilen tohumlar (L5-B, L13), aynı suşlarla doğrudan kaplanan tohumlarla (K-L5-B, KL-13) karşılaştırılmıştır. Fideler FORL ile inoküle edilmiş ve altı hafta sonra değerlendirilmiştir. Patlıcanda K-L5-B her iki yılda da en yüksek hastalık azalımını sağlarken (%19,44 ve %24,56), L13 ilk yıl hastalığı baskılayamamıştır. Domateste K-L5-B hastalık şiddetini pozitif kontrolde %64,88'ten %46,40'a düşürmüş (%28,48 azalım), bunu KL-13 (%24,49), L13 (%20,83) ve L5-B (%18,02) izlemiştir. Bakteri uygulamaları FORL kaynaklı gelişme geriliğini kısmen hafifletmiş, özellikle klorofil SPAD değeri ve gövde yaş ağırlığında iyileşme sağlamıştır. Patlıcanda KL-13 gövde yaş ağırlığını 27,15 g'a yükselterek pozitif kontrolü (22,13 g) aşmış ve sağlıklı kontrole (26,19 g) yaklaşmıştır. Temel bileşen analizi, büyüme varyasyonunun %84,3'ünü açıklamış ve uygulamalar arası ayrımda biyokütle özelliklerinin belirleyici olduğunu göstermiştir. Genel olarak, çiçeklenme dönemi inokülasyonu biyolojik açıdan anlamlı koruma sağlayan tohumlar oluşturmuş; ancak şiddetli FORL baskısı altında en tutarlı koruma doğrudan bakteriyel tohum kaplama ile elde edilmiştir.