AI Summary & Key Takeaways
AI InsightOverall, CDs induced concentration-dependent and tissue-specific changes in growth, pigment accumulation, and redox-related responses in forage pea, underscoring the importance of dose optimization for the agricultural use of carbon nanodots.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Forage pea (Pisum sativum L.) is an important cool-season legume forage crop, and improving its early vegetative performance is of practical interest. In this study, we investigated the dose-dependent effects of carbon nanodots (CDs) on growth, photosynthetic pigments, and oxidative stress-related biomarkers in forage pea seedlings. We grew seedlings in soil and applied CDs exogenously via foliar spray (20 mL per pot) at 100, 200, and 300 ppm three times at 3-day intervals, with measurements made 14 days after the first application. Each treatment consisted of three pots, with four seedlings per pot. Root and leaf lengths, chlorophyll a, chlorophyll b, total chlorophyll, proline, hydrogen peroxide (H2O2), and malondialdehyde (MDA) contents were determined. CDs treatment resulted in statistically significant differences in root and leaf length. Root length increased from 5.14 cm in the control to 8.50 cm at 300 ppm, whereas leaf length showed the highest numerical value at 100 ppm (1.80 cm) compared with 1.34 cm in the control. Root H2O2 content increased relative to the control (1.555 µmol g⁻¹ FW), with the highest level observed at 200 ppm, while leaf H2O2 decreased with increasing CD concentration from the control value of 1.810 µmol g-1 FW. MDA responses were tissue- and concentration-dependent, with the highest root MDA content recorded at 300 ppm (0.275 nmol g⁻¹ FW) and the highest leaf MDA content at 200 ppm (0.505 nmol g⁻¹ FW). Proline accumulation also varied between tissues, reaching 0.811 mg g⁻¹ FW in roots at 200 ppm, while leaf proline showed a minimum of 0.352 mg g⁻¹ FW at 100 ppm. Statistically significant differences in MDA were detected in both root and leaf tissues, whereas significant differences in proline were detected in leaves (p<0.05). Chlorophyll accumulation increased particularly at 300 ppm, where chlorophyll a and total chlorophyll reached 3.050 and 5.521 mg L⁻¹, respectively. Overall, CDs induced concentration-dependent and tissue-specific changes in growth, pigment accumulation, and redox-related responses in forage pea, underscoring the importance of dose optimization for the agricultural use of carbon nanodots.
Özet
Yem bezelyesi (Pisum sativum L.), önemli bir serin iklim baklagil yem bitkisi olup, erken vejetatif gelişiminin iyileştirilmesi pratik açıdan önem taşımaktadır. Bu çalışmada, karbon nanonoktaların (CD'ler) yem bezelyesi fidelerinde büyüme, fotosentetik pigmentler ve oksidatif stresle ilişkili biyobelirteçler üzerindeki konsantrasyona bağlı etkileri araştırılmıştır. Fideler toprakta yetiştirilmiş ve 14 gün boyunca 100, 200 ve 300 ppm konsantrasyonlarında CD'ler ile eksojen olarak yapraktan püskürtme yoluyla (saksı başına 20 mL) 3 gün arayla üç kez uygulanmış ve ölçümler ilk uygulamadan 14 gün sonra yapılmıştır. Her uygulama, saksı başına dört fide olacak şekilde üç saksıdan oluşturulmuştur. Kök ve yaprak uzunlukları ile klorofil a, klorofil b, toplam klorofil, prolin, hidrojen peroksit (H2O2) ve malondialdehit (MDA) içerikleri belirlenmiştir. CD uygulaması, kök ve yaprak uzunluklarında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklara neden olmuştur. Kök uzunluğu kontrolde 5,14 cm iken 300 ppm uygulamasında 8,50 cm'ye yükselmiş; yaprak uzunluğu ise kontrol grubundaki 1,34 cm'ye kıyasla sayısal olarak en yüksek değerine 100 ppm uygulamasında (1,80 cm) ulaşmıştır. Kök H2O2 içeriği kontrol grubuna (1,555 µmol g⁻¹ T.A.) kıyasla genel olarak artmış ve en yüksek değer 200 ppm uygulamasında gözlenmiştir. Buna karşılık, yaprak H2O2 içeriği, kontroldeki 1,810 µmol g⁻¹ T.A. değerinden artan CD konsantrasyonlarına bağlı olarak azalmıştır. MDA yanıtları doku ve konsantrasyona bağlı olarak değişmiş; köklerde en yüksek MDA içeriği 300 ppm uygulamasında (0,275 nmol g⁻¹ T.A.), yapraklarda ise 200 ppm uygulamasında (0,505 nmol g⁻¹ T.A.) tespit edilmiştir. Prolin birikimi de dokular arasında farklılık göstermiştir; köklerde en yüksek prolin içeriği 200 ppm uygulamasında (0,811 mg g⁻¹ T.A.) gözlenirken, yapraklarda en düşük prolin içeriği 100 ppm uygulamasında (0,352 mg g⁻¹ T.A.) kaydedilmiştir. MDA açısından hem kök hem de yaprak dokularında, prolin açısından ise yaprak dokularında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar ortaya çıkmıştır (p≤ 0,05). Klorofil birikimi özellikle 300 ppm uygulamasında artmış; klorofil a ve toplam klorofil içerikleri sırasıyla 3,050 ve 5,521 mg L⁻¹ ile en yüksek değerlerine ulaşmıştır. Sonuç olarak, CD uygulamalarının yem bezelyesi fidelerinde büyüme, fotosentetik pigment birikimi ve oksidatif stresle ilişkili yanıtlar üzerinde konsantrasyona ve dokuya bağlı değişikliklere neden olduğu ve karbon nanonoktaların potansiyel tarımsal uygulamalarda uygun konsantrasyonlarının belirlenmesinin önemli olduğu kanısına varılmıştır.