AI Summary & Key Takeaways
AI InsightInterventions should prioritize enhancing risk awareness and fostering volunteerism among university students.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
University students represent a strategic human resource for enhancing community resilience, yet the factors driving their disaster preparedness remain underexplored. This study investigates the influence of volunteer motivation and disaster risk perception on preparedness levels among this population. Employing a quantitative, cross-sectional design, the research surveyed 381 students enrolled at a Turkish public university using the Volunteer Functions Inventory, Disaster Risk Perception Scale, and Disaster Preparedness Scale. Pearson correlation analyses confirmed positive, statistically significant associations between disaster preparedness and both disaster risk perception (r = .399, p < .001) and volunteer motivation (r = .287, p < .001). Additionally, a moderate positive correlation emerged between risk perception and volunteer motivation (r = .390, p < .001). A multiple regression model identified risk perception (β = .322) and volunteer motivation (β = .169) as significant independent predictors of preparedness, collectively explaining 19.7% of the variance in preparedness outcomes (F(6, 374) = 15.32, p < .001). Notably, after applying a Holm-Bonferroni correction for multiple comparisons in independent t-tests, only prior drill participation demonstrated a significant effect on disaster risk perception (d = 0.559, 95% CI [0.35, 0.77]). These findings underscore that psychological factors—specifically motivation and risk perception—are critical determinants of disaster preparedness. However, the influence of demographic variables appears less robust under stringent statistical correction. Interventions should prioritize enhancing risk awareness and fostering volunteerism among university students.
Özet
Toplumsal dayanıklılığın artırılmasında stratejik bir insan kaynağı olan üniversite öğrencilerinin afetlere hazırbulunuşluk düzeylerini etkileyen temel unsurlar; gönüllülük motivasyonu ve afet risk algısı bu çalışmanın odak noktasını oluşturmaktadır. Nicel araştırma yöntemi benimsenerek betimleyici ve ilişkisel tarama deseninde tasarlanan çalışma, Türkiye'deki bir devlet üniversitesinde öğrenim gören 381 öğrenci ile yürütülmüştür. Verilerin toplanmasında Gönüllü Fonksiyonları Envanteri, Üniversite Öğrencileri Afet Risk Algısı Ölçeği ve Afete Hazırbulunuşluk Ölçeği kullanılmıştır. Pearson korelasyon analizi, afet risk algısı ile hazırbulunuşluk arasında orta düzeyde pozitif bir ilişki (r = .399, p < .001), gönüllülük motivasyonu ile hazırbulunuşluk arasında düşük-orta düzeyde bir ilişki (r = .287, p < .001) ve risk algısı ile gönüllülük motivasyonu arasında orta düzeyde bir ilişki (r = .390, p < .001) ortaya koymuştur. Çoklu regresyon modelinde risk algısı (β = .322) ve gönüllülük motivasyonu (β = .169) hazırbulunuşluğun anlamlı yordayıcıları olarak belirlenmiş; model toplam varyansın %19.7'sini açıklamıştır (F(6, 374) = 15.32, p < .001). Bağımsız gruplar t-testlerine Holm-Bonferroni çoklu karşılaştırma düzeltmesi uygulanmış, yalnızca tatbikat katılımının afet risk algısı üzerindeki etkisi (d = 0.559, %95 GA [0.35, 0.77]) düzeltme sonrasında anlamlılığını korumuştur. Bulgular, gönüllülük motivasyonu ve risk algısının afete hazırbulunuşluğun kritik belirleyicileri olduğunu, ancak demografik faktörlere dayalı grup farklarının çoklu test düzeltmesi altında sürdürülebilir olmadığını göstermektedir.