AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings indicate a positive and statistically significant relationship between social media addiction and loneliness.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The impact of contemporary adolescents’ social media use habits on their psychosocial development and emotional well-being has emerged as a significant area of research. The aim of this study is to examine the relationship between high school students’ patterns of social media use and their levels of loneliness. A quantitative research approach was employed, using a correlational survey design. The study group consisted of 402 students who were enrolled in public high schools in Trabzon during the 2024–2025 academic year and who actively used social media. Participants were selected using criterion sampling. Data were collected using a personal information form, the UCLA Loneliness Scale–Short Form, and the Social Media Addiction Scale. The obtained data were analyzed using descriptive statistics, correlation analyses, and simple linear regression analysis in SPSS 27. The findings indicate a positive and statistically significant relationship between social media addiction and loneliness. In addition, increased levels of social media use were found to significantly predict perceived loneliness. Social media addiction was found to account for 13.1% of the total variance in loneliness. The results suggest that, rather than using social media as a means of escaping loneliness, adolescents should be encouraged to engage in healthier forms of social interaction. In this context, it is recommended that intervention and support programs be implemented to enhance adolescents’ face-to-face communication skills. This study provides an empirical contribution to the literature on the relationship between social media use and loneliness.
Özet
Günümüz gençlerinin sosyal medya kullanım alışkanlıklarının psikososyal gelişimleri ve duygusal durumları üzerindeki etkileri, güncel ve önemli bir araştırma alanı olarak öne çıkmaktadır. Bu çalışmanın amacı, lise öğrencilerinin sosyal medya kullanım biçimleri ile yalnızlık düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Çalışma grubunu, 2024–2025 eğitim-öğretim yılında Trabzon ilindeki devlet liselerinde öğrenim gören ve aktif olarak sosyal medya kullanan 402 öğrenci oluşturmaktadır. Katılımcılar ölçüt örnekleme yöntemi ile belirlenmiştir. Veri toplama araçları olarak kişisel bilgi formu, UCLA Yalnızlık Ölçeği Kısa Formu ve Sosyal Medya Bağımlılığı Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen veriler, betimsel istatistikler, korelasyon analizleri ve basit doğrusal regresyon analizi aracılığıyla SPSS 27 programında analiz edilmiştir. Bulgular, sosyal medya bağımlılığı ile yalnızlık düzeyi arasında pozitif yönlü ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğunu göstermektedir. Ayrıca, sosyal medya kullanım düzeyindeki artışın yalnızlık algısını anlamlı biçimde yordadığı belirlenmiştir. Sosyal medya bağımlılığının yalnızlığın toplam varyansının %13.1’ini açıkladığı saptanmıştır. Sonuçlar, gençlerin sosyal medyayı yalnızlıktan kaçış aracı olarak kullanmak yerine daha sağlıklı sosyal etkileşim yollarına yönlendirilmelerinin önemine işaret etmektedir. Bu bağlamda, gençlerin yüz yüze iletişim becerilerini geliştirmeye yönelik müdahâle ve destek programlarının uygulanması önerilmektedir. Bu çalışma, sosyal medya kullanımı ile yalnızlık arasındaki ilişkiye yönelik literatüre ampirik katkı sunmaktadır.