AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: In this study, we found that CPR scenes in movies often do not accurately reflect how to perform CPR and may hinder the public perception of CPR.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Cardiac arrest is a leading cause of mortality and morbidity worldwide. While outcomes of in-hospital cardiac arrest have improved, it was not observed for out-of-hospital cardiac arrest cases. Bystander cardiopulmonary resuscitation (CPR) can increase survival rates. Improving CPR knowledge among the general public is the center of attention to increase bystander CPR rates and improve outcomes. CPR depictions in movies may have positive or negative effects on public knowledge about CPR. We aimed to analyze the CPR depictions in movies and evaluate their medical accuracy. Materials and Methods: This study included “Feature Films” released between 01/01/1990 and 01/01/2023 presented in the IMDb movie database using the search function with the following keywords: “Cardiac arrest”, “cardiopulmonary resuscitation” (CPR), “resuscitation” and “CPR”. A total of 113 movies with 125 CPR scenes were analyzed. Basic characteristics for each movie and scene were recorded. Compression Quality Score (CQS) was calculated for each scene. Four researchers analyzed each CPR scene for medical accuracy using checklists. If the CPR is performed on the scene without any errors the scene is evaluated as “Accurate”. All decisions were taken unanimously. Results: Victims were mostly male (70.4%), adults (78.4%), and suffered trauma (70.4%). The CPR performer was a bystander in 92 cases (73.6%). CPR was performed outdoors in 52 cases (41.6%). Only 28 scenes were interpreted as “medically accurate” (20.8%). Conclusion: In this study, we found that CPR scenes in movies often do not accurately reflect how to perform CPR and may hinder the public perception of CPR.
Özet
Amaç: Kardiyak arrest dünya çapında mortalite ve morbiditenin önde gelen nedenlerinden biridir. Hastane içi kardiyak arrest sonuçlarında yıllar içinde iyileşme görülürken, hastane dışı kardiyak arest vakalarında bu gelişme gözlenmemektedir. Halkın CPR bilgisini geliştirmek, olay yerinde bulunan kişilerin CPR uygulama oranını artıracağı ve sonuçları geliştirebileceği için odak noktasıdır. Filmlerdeki CPR tasvirlerinin halkın CPR hakkındaki bilgisi üzerinde olumlu veya olumsuz etkileri olabilir. Bu çalışmada, filmlerdeki CPR tasvirlerini analiz etmeyi ve tıbbi doğruluğunu değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışmaya, IMDb film veri tabanında yer alan, 01/01/1990 ile 01/01/2023 tarihleri arasında yayınlanan “Uzun Metrajlı Filmler” arasından “Kardiyak arrest”, “kardiyopulmoner resüsitasyon” (CPR), “resüsitasyon” ve “CPR” anahtar sözcükleri ile etiketlenenler dahil edildi. 113 filmden toplam 125 CPR sahnesi analiz edildi. Her film ve sahnenin temel verileri kaydedildi. Her sahne için bir Bası Kalite Puanı (CQS) hesaplandı. Dört araştırmacı, kontrol listelerini kullanarak her bir CPR sahnesini tıbbi doğruluk açısından analiz etti. Sahnede CPR hatasız olarak yapılmışsa, sahne “tıbben doğru” olarak değerlendirildi. Tüm kararlar oybirliğiyle alındı. Bulgular: CPR uygulananların çoğunluğu erkek (%70,4), yetişkin (%78,4) ve travma geçirmiş (%70,4) kişilerdi. CPR uygulayıcısı 92 vakada (%73,6) sağlık profesyoneli olmayan kişilerdi. Vakaların 52'sine (%41,6) açık alanda CPR uygulandı. Yalnızca 28 sahne “tıbbi açıdan doğru” (%20,8) olarak yorumlandı. Sonuç: Bu çalışmada, filmlerdeki CPR sahnelerinin genellikle CPR uygulamasını doğru şekilde yansıtmadığını ve CPR'nin kamuoyu algısını olumsuz etkileyebileceğini bulduk.