AI Summary & Key Takeaways
AI InsightGiven their moderate discriminatory performance, NLR and SII are best regarded as supportive laboratory parameters that may accompany the clinical assessment of BHS.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: To evaluate whether complete blood count (CBC)-derived hematological and inflammatory indices differ between children with breath-holding spells (BHS) and a control group without neurological or chronic systemic disease, and whether laboratory parameters can contribute to distinguishing cyanotic and pallid subtypes. Materials and Methods: This retrospective, single-center comparative study included 47 children diagnosed with BHS (22 cyanotic, 25 pallid) and 50 controls without neurological, hematological, or chronic systemic disease. A complete blood count obtained at the diagnostic evaluation was available for 44 of the patients (21 cyanotic, 23 pallid) and for all 50 controls. CBC parameters, neutrophil-to-lymphocyte ratio (NLR), platelet-to-lymphocyte ratio (PLR), and systemic immune-inflammation index (SII) were compared, and multivariable logistic regression was used to adjust the main comparisons for age and sex. Within the BHS cohort, iron status, vitamin B12, and thyroid function parameters were compared between the cyanotic and pallid subtypes. Results: Children with BHS had a significantly lower absolute neutrophil count (p=0.001, q=0.006), NLR (p<0.001, q<0.001), and SII (p<0.001, q<0.001), and a higher absolute lymphocyte count (p=0.004, q=0.019) than controls. Both NLR and SII remained associated with BHS after adjustment for age and sex (adjusted odds ratio 0.93 per 0.1 unit of NLR, 95% CI 0.89-0.98, p=0.006; 0.81 per 100 units of SII, 95% CI 0.70-0.94, p=0.005). ROC analysis showed NLR was the strongest single discriminator for BHS (AUC 0.765, 95% CI 0.663-0.866; Youden cut-off ≤0.661; 68.2% sensitivity, 82.0% specificity). No individual biochemical parameter differentiated the cyanotic and pallid subtypes (all p>0.05). Conclusion: Children with BHS showed a shift in neutrophil-lymphocyte balance that differs from the pattern usually seen in inflammatory conditions and is compatible with, although not proof of, autonomic dysregulation. Given their moderate discriminatory performance, NLR and SII are best regarded as supportive laboratory parameters that may accompany the clinical assessment of BHS.
Özet
Amaç: Katılma nöbeti olan çocuklarda tam kan sayımı temelli hematolojik ve inflamatuvar indekslerin nörolojik veya kronik sistemik hastalığı bulunmayan kontrol grubundan farklılık gösterip göstermediği ve laboratuvar parametrelerinin siyanotik ve soluk alt tipleri ayırt etmedeki olası katkısını değerlendirmek. Gereç ve Yöntemler: Bu retrospektif, tek merkezli karşılaştırmalı çalışmaya katılma nöbeti tanısı alan 47 çocuk (22 siyanotik ve 25 soluk) ile nörolojik, hematolojik veya kronik sistemik hastalığı bulunmayan 50 kontrol dahil edildi. Tanı sırasında alınmış hemogram verisi hastaların 44'ünde (21 siyanotik, 23 soluk) ve kontrollerin tamamında mevcuttu. Tam kan sayımı parametreleri, nötrofil-lenfosit oranı, trombosit-lenfosit oranı ve sistemik immün-inflamasyon indeksi karşılaştırıldı; ana karşılaştırmalar çok değişkenli lojistik regresyon ile yaş ve cinsiyet açısından düzeltildi. Katılma nöbeti kohortu içinde demir durumu, B12 vitamini ve tiroid fonksiyon parametreleri siyanotik ve soluk alt tipler arasında karşılaştırıldı. Bulgular: Katılma nöbeti olan çocuklarda mutlak nötrofil sayısı (p=0,001, q=0,006), nötrofil-lenfosit oranı (p<0,001, q<0,001) ve sistemik immün-inflamasyon indeksi (p<0,001, q<0,001) anlamlı olarak daha düşük, mutlak lenfosit sayısı ise daha yüksekti (p=0,004, q=0,019). Yaş ve cinsiyet düzeltmesi sonrasında hem nötrofil-lenfosit oranı hem de sistemik immün-inflamasyon indeksi katılma nöbeti ile ilişkili kalmaya devam etti. Nötrofil-lenfosit oranındaki her 0,1 birimlik artış, sonuç olasılığında %7 azalma ile ilişkiliydi (düzeltilmiş OR=0,93; %95 CI:0,89–0,98; p=0,006). Benzer şekilde, sistemik immün-inflamasyon indeksindeki her 100 birimlik artış, sonuç olasılığında %19 azalma ile ilişkiliydi (düzeltilmiş OR=0,81; %95 CI:0,70–0,94; p=0,005). ROC eğrisi analizinde nötrofil-lenfosit oranı, katılma nöbetini kontrollerden ayırt etmede en güçlü belirteçti (eğri altında kalan alan: 0,765; %95 CI:0,66-0,87; Youden kesim değeri ≤0,661; duyarlılık %68,2, özgüllük %82). Hiçbir biyokimyasal parametre tek başına katılma nöbeti alt tiplerini anlamlı olarak ayırt edemedi (Tümü için p>0,05). Sonuç: Çalışmamızda katılma nöbeti olan çocuklarda nötrofil-lenfosit dengesinde belirgin bir değişim izlenmiştir. Bu patern, inflamatuvar durumlarda tipik olarak görülenden farklı olup otonomik disregülasyon ile uyumluluk göstermektedir. Ancak otonom disfonksiyon doğrudan ölçümler ile gösterilemediğinden, nötrofil-lenfosit oranı ve sistemik immün-inflamasyon indeksi tanısal biyobelirteçler olarak değil, katılma nöbetlerinin klinik değerlendirmesinde destekleyici laboratuvar parametreleri olarak değerlendirilmelidir.