Journals / Ege Mimarlık / 2026 / Sayı: 126

Bir Ortaklaşım Alanı Olarak Barınma Üzerine Yeniden Düşünmek

Ege Cankurtaran(BAHÇEŞEHİR ÜNİVERSİTESİ)0009-0006-0674-0642
Nilay Ünsal Gülmez(BAHÇEŞEHİR ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-7047-4047
Pages
38–47
Publication Date
2025-04-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışmanın temel amacı, kentsel planlama ve barınma politikalarına yenilikçi yaklaşımlar sunacak bir kavramsal çerçeve geliştirmektir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma, günümüz barınma mekânlarını “bir arada olma” olgusu çerçevesinde ve paydaşlık, sahiplenme, yakınlık gibi kavramlar üzerinden yeniden ele alarak, mekânların sosyal etkileşim potansiyellerini ve toplumsal yapılarla olan ilişkilerini detaylandırmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Gözeneklilik, eşik mekânsallığı ve heterotopya kavramları üzerinden bir analiz sunan araştırma, bu kavramsal çerçeveden hareketle barınma mekânlarının nasıl iyileştirilebileceğini ve kolektif yaşam alanlarının toplumsal dayanışmayı nasıl destekleyebileceğini ortaya koyan bir tartışma sunmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmanın temel amacı, kentsel planlama ve barınma politikalarına yenilikçi yaklaşımlar sunacak bir kavramsal çerçeve geliştirmektir.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Barınma · müşterekler · ortaklaşım mekânları

Özet

Bu çalışma, günümüz barınma mekânlarını “bir arada olma” olgusu çerçevesinde ve paydaşlık, sahiplenme, yakınlık gibi kavramlar üzerinden yeniden ele alarak, mekânların sosyal etkileşim potansiyellerini ve toplumsal yapılarla olan ilişkilerini detaylandırmaktadır. Gözeneklilik, eşik mekânsallığı ve heterotopya kavramları üzerinden bir analiz sunan araştırma, bu kavramsal çerçeveden hareketle barınma mekânlarının nasıl iyileştirilebileceğini ve kolektif yaşam alanlarının toplumsal dayanışmayı nasıl destekleyebileceğini ortaya koyan bir tartışma sunmaktadır. Çalışmanın temel amacı, kentsel planlama ve barınma politikalarına yenilikçi yaklaşımlar sunacak bir kavramsal çerçeve geliştirmektir.

🔖

Cite This Article

Cankurtaran, E., Gülmez, N. Ü. (2025). Bir Ortaklaşım Alanı Olarak Barınma Üzerine Yeniden Düşünmek. Ege Mimarlık, Sayı: 126, 38–47. https://ajindex.com/articles/1644976

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (52)

  1. Adaman, F., Akbulut, B., Kocagöz, U. (2017). Herkesin herkes için: Müşterekler üzerine eleştirel bir antoloji. İstanbul: Metis Yayınları.
  2. Angus, I. (2023). The war against the commons: Dispossession and resistance in the making of capitalism. NYU Press.
  3. Aytaç, Ö. (2007). Kent mekânlarının sosyo-kültürel coğrafyası. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17(2), 199-226.
  4. Aykaç, A. (2018). Dayanışma ekonomileri: Üretim ve bölüşüme alternatif yaklaşımlar. İstanbul: Metis Yayınları.
  5. Baudrillard, J. (1995). Bir tüketim kuramı üzerine (O. Kunal, Çev.). Cogito, 5, 89-102.
  6. Bengtsson, B. (2024). The changing role of cooperatives in the Swedish housing regime – a path dependence analysis. Housing Studies, 1–21. https://doi.org/10.1080/02673037.2024.2326156
  7. Benjamin, W. (1993). Pasajlar. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  8. Berggren H. M. (2016). Cohousing as civic society: Cohousing involvement and political participation in United States. Social Science Quarterly, 98(1), 57-72.
  9. Birnbaum, J. ve Fox, L. (Ed.) (2014). Sustainable [r]evolution: Permaculture in ecovillages, urban farms, and communities worldwide. North Atlantic Books. https://ebookcentral.proquest.com/lib/bahcesehir-ebooks/detail.action?docID=6089363
  10. Bocock, R. (1997). Tüketim (İ. Kutluk, Çev.). Ankara: Dost Kitabevi.
  11. Borch, C. ve Kornberger, M. (2015). Urban commons: Rethinking the city. London: Routledge Press.
  12. Bollier, D. ve Helfrich, S. (Ed.) (2012). The wealth of the commons: A world beyond market and state. Massachusetts: Levellers Press.
  13. Botsman, R. ve Rogers, R. (2010). What's mine is yours: The rise of collaborative consumption. Harper Business.
  14. Çağlar, Ö. (2013, 29 Mayıs). Taksim Gezi Parkı nöbetinde ikinci gün. Agos Gazetesi. https://www.agos.com.tr/tr/yazi/5065/taksim-gezi-parki-nobetinde-ikinci-gun.
  15. De Angelis, M. (2001). Marx and primitive accumulation: The continuous character of capital’s ‘enclosures’. The Commoner, 2(1), 1-22. https://thecommoner.org/wp-content/uploads/2019/10/Marx-and-primitive-accumulation-deAngelis.pdf
  16. East, M. (2018). Current thinking on sustainable human habitat: The Findhorn Ecovillage case. Ecocycles, 4(1), 68-72. https://www.ecocycles.net/ojs/index.php/ecocycles/article/view/107/109
  17. Federici, S. (2022). Primitive accumulation, globalization and social reproduction. B. Skeggs, S. Farris, A. Toscano, S. Bromberg (Ed.), Handbook of Marxism içinde (s. 633). SAGE Publications.
  18. Foucault, M. (1984). Of other spaces: Utopias and heterotopias. Architecture, Mouvement, Continuité 5, 46-49.
  19. Gibson-Graham, J. K. (2006). A postcapitalist politics. University of Minnesota Press.
  20. Gunßer, C. (2003). Stadtquartiere: Neue architektur für das leben in der stadt. Stuttgart, München: Deutsche Verlags-Anstalt.
  21. Gürbilek, N. (1992). Vitrinde yaşamak. İstanbul: Metis Yayınları.
  22. Hardin, G. (1968). The tragedy of the commons: The population problem has no technical solution; it requires a fundamental extension in morality. Science, 162(3859), 1243-1248. DOI: 10.1126/science.162.3859.1243
  23. Hardt, M. ve Negri, A. (2004). Çokluk: İmparatorluk çağında savaş ve demokrasi (B. Yıldırım, Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  24. Hardt, M. ve Negri, A. (2012). Ortak zenginlik (B. Yıldırım, Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  25. Harvey, D. (2008). Social justice and the city. University of Georgia Press.
  26. Harvey, D. (2013). Asi şehirler: Şehir hakkından kentsel devrime doğru (A.D. Temiz, Çev.). İstanbul: Metis Yayınları.
  27. Hayden, D. (1982). The grand domestic revolution: A history of feminist designs for American homes, neighborhoods, and cities. The MIT Press.
  28. Hugentobler, M., Hofer, A., Simmendinger, P. (Ed.). (2015). More than housing: Cooperative planning - A case study in Zurich. E-Book, Walter de Gruyter GmbH.
  29. Islam, T. (2009). Sulukule before [Fotoğraf]. İnura Istanbul Conference 2009: (Law No. 5366-based) Urban Renewal Processes in the Historic City. Erişim tarihi: 22 Aralık 2024, https://inuraistanbul2009.wordpress.com/workshops/law-no-5366-based-urban-renewal-processes-in-the-historic-city/
  30. Jack, T. ve Ivanova, D. (2021). Small is beautiful? Stories of carbon footprints, socio-demographic trends and small households in Denmark. Energy Research and Social Science, 78, 102130. https://doi.org/10.1016/J.ERSS.2021.102130.
  31. Le Goix, R. (2002). Les gated communities en Californie du Sud, un produit immobilier pas tout à fait comme les autres. L’Espace Géographique, 31(4), 328–344.
  32. Lefebvre, H. (1991). The production of space. Wiley Blackwell.
  33. Lofland, L. H. (2017). The public realm: Exploring the city's quintessential social territory. New York: Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315134352
  34. Manzo, L.C. ve Perkins, D.D. (2006). Finding Common Ground: The Importance of Place Attachment to Community Participation and Planning. Journal of Planning Literature, 20(4), 335-350.
  35. Marcmann B., Hanssen K., Christensen, T. (2018). Sustainable Living and Co-Housing: Evidence from a Case Study of Eco Villages. Built Environment, 38(3), 413-429.
  36. Marx, K. (2011). Kapital: Ekonomi pratiğin eleştirisi. Cilt:1. İstanbul: Yordam Kitap.
  37. McCamant K. ve Durrett C. (2011). Creating cohousing: Building sustainable communities. New Society Publishers.
  38. Ostrom, E. (2002). Reformulating the commons. Ambiente & Society, 5(10), 5-25.
  39. Özdeniz, D. (2016). Kentsel toplumsal hareketlerin kentlerin dönüşümüne etkilerinin değerlendirilmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. İstanbul Teknik Üniversitesi.
  40. Quijano, A. (2006). Alternative Production Systems?. B. de Sousa Santos (Ed.) Another production is possible: Beyond the capitalist canon içinde (ss. 417-445). Londra: Verso.
  41. Roemer J. (1989). A public ownership resolution of the tragedy of the commons. Social Philosophy and Policy, 6(2), 74-92.
  42. Santos, B. de S. (2006). The rise of the global left: The world social forum and beyond. Londra: Zen Books.
  43. Sennett, R. (1996). Kamusal insanın çöküşü (S. Durak ve A. Yılmaz, Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  44. Sohn, H., Kousoulas, S., Bruyns, G. (2015). Introduction: Commoning as differentiated publicness. Delft Architecture Theory Journal, 9(1), 1-8.
  45. Stavrides, S. (2016). Kentsel heterotopya: Özgürleşme mekânı olarak eşikler kentine doğru (A. Karatay, Çev.). İstanbul: Sel Yayıncılık.
  46. Stavrides, S. (2018). Müşterek mekân: Müşterekler olarak şehir (C. Saraçoğlu, Çev.). İstanbul: Sel Yayıncılık.
  47. Stevenson, D. (2014). The farm then and now: A model for sustainable living. New Society Publishers.
  48. Taşar, O. ve Çevik, S. (2009). Sosyal Konut ve Konut Sektöründe Devlet Müdahalesi: Avrupa Ülkeleri ve Türkiye. Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 1(2), 133-163.
  49. Tummers L. (2015). The re-emergence of self managed co-housing in Europe: A Critical review of co-housing research. Urban Studies, 53(10), 2023-2040.
  50. Walker, T., Demir, E., Machnik-Kekesi, G., Kelly, V. (Ed.). (2024). Sustainable tourism: Frameworks, practices, and innovative solutions. Palgrave Macmillan.
  51. Walljasper, J., (2015). Müştereklerimiz: Paylaştığımız her şey (Ö. D. Gürkan, S. Sökmen, E. Can, Yay. Haz.). (T. Birkan, S. Kılıç, M. Gürsoy Sökmen, Ö. Çelik, B. Cezar, B. Doğan, Çev.). İstanbul: Metis Yayınları.
  52. Woolcock, M. (1998). Social capital and economic development: Toward a theoretical synthesis and policy framework. Theory and Society, 27, 151-208.