Atölye Mimarlık’ın Halikarnas Mozolesi Açıkhava Projesi ile yapının yokluğu üzerinden alternatif bir mimarlık pratiği önerilerek mekânın yeniden kurulabilirliği ve mimarlığın tanımı yeniden sorgulanır.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Bu makale, mimarlığı yalnızca yapı üretimiyle sınırlı olmayan, eleştirel ve politik bir eylem biçimi olarak ele alırken “Mekânsal Faillik” araştırmasının motivasyonlarını irdeler.
📊
Key Findings & Data:Rancière’in “duyumsamanın yeniden yayılımı” yaklaşımı aracılığıyla, mimarlığın absürt, kusurlu ve aktif eşitlik kavramlarıyla dönüştürücü potansiyelini tartışır.
💡
Conclusion & Impact:Atölye Mimarlık’ın Halikarnas Mozolesi Açıkhava Projesi ile yapının yokluğu üzerinden alternatif bir mimarlık pratiği önerilerek mekânın yeniden kurulabilirliği ve mimarlığın tanımı yeniden sorgulanır.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Mimarlık Kuramı · Estetik · Absürt
Özet
Bu makale, mimarlığı yalnızca yapı üretimiyle sınırlı olmayan, eleştirel ve politik bir eylem biçimi olarak ele alırken “Mekânsal Faillik” araştırmasının motivasyonlarını irdeler. Rancière’in “duyumsamanın yeniden yayılımı” yaklaşımı aracılığıyla, mimarlığın absürt, kusurlu ve aktif eşitlik kavramlarıyla dönüştürücü potansiyelini tartışır. Atölye Mimarlık’ın Halikarnas Mozolesi Açıkhava Projesi ile yapının yokluğu üzerinden alternatif bir mimarlık pratiği önerilerek mekânın yeniden kurulabilirliği ve mimarlığın tanımı yeniden sorgulanır.
Sağlam, D., Şentürer, A. (2025). Başka Türlü Mimarlık Yapma Biçimleri: Duyumsamanın Yeniden Yayılımı ve Absürt, Kusurlu, Aktif Eşit. Ege Mimarlık, Sayı: 127, 48–57. https://ajindex.com/articles/1644974
Awan, N., Schneider, T. ve Till, J. (2011). Spatial agency: Other ways of doing architecture. London: Routledge.
Demirtaş, M. (2017). Arzu politikası: Deleuze ve Guattari etkisi. Otonom Yayıncılık.
Due, R. A. (2011). At the margins of sense: The function of paradox in Deleuze and Wittgenstein. Paragraph, 34(3), 358–370.
Gavins, J. (2013). The literary absurd. Reading the absurd içinde (ss. 1–9). Edinburgh University Press.
Lähdesmäki, T. (2018). Chapter 1: Introduction: Time and spatial and social turns in architectural research. T. Lähdesmäki (Ed.) Time and transformation in architecture içinde (ss. 1–16). Brill.
Lahiji, N. (2019). Preface. An architecture manifesto: Critical reason and theories of a failed practice içinde (ss. x–xvi). London: Routledge.
Lohtaja, A. (2021). Designing dissensual common sense: Critical art, architecture, and design in Jacques Rancière’s political thought. Design and Culture, 13(3), 305-324.
May, T. (2008). The political thought of Jacques Rancière: Creating equality. Edinburgh: Edinburgh University Press.
Panagia, D. (2010). “Partage du sensible”: Distribution of the sensible. J. P. Deranty (Ed.), Jacques Rancière: Key concepts içinde (ss. 95-103). Acumen Publishing.
Rancière, J. (2008). Duyulurun paylaşımı: Estetik ve siyaset. Görüntülerin yazgısı içinde (ss. 141–190). İstanbul: Versus Kitap.
Sönmez, N. O. (2004). Durumcular, muhalefet için bir mimarlık [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. İstanbul Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü.
Stoner, J. (2012). Toward a minor architecture. Cambridge: The MIT Press.
The Cooper Union (2020, 3 Nisan). 11.16.19 Architecture Exchange: Jacques Ranciere | Session 3: Jacques Ranciere and Discussion [Video]. YouTube. Erişim tarihi 10 Nisan 2025, https://www.youtube.com/watch?v=7NcWthWJflw