Journals / Ege Mimarlık / 2026 / Sayı: 127

Yerleşme/Bina ve Olayörgüleştirme: Yerleşmeye Dair Bir Mimarlık

Sonat Özcivanoğlu(TED ÜNİVERSİTESİ, MİMARLIK FAKÜLTESİ)0000-0001-7357-9525
Pages
26–35
Publication Date
2025-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bo Bardi’nin tasarım süreci, yerleşme ihtiyacının tanımlanmasından mekânsal biçimlendirmenin geliştirilmesine ve yapının kentsel bağlamda yeniden okunmasına kadar uzanan bir olayörgüleştirme süreci olarak, Ricoeur’ün mimesis teorisi bağlamında çözümlenmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu makale, mimarlık pratiğini Ricoeur’ün üç katmanlı mimesis modeli ışığında yeniden düşünerek, tasarımı bir olayörgüleştirme süreci olarakkonumlandırır.
📊
Key Findings & Data:Yerleşme eylemlerinin öngörülebilirliği noktasında Alexander ve Ricoeur’ün farklılaşan yaklaşımlarını karşılaştırarak, yerleşmeyi merkezine alan bir mimari pratiğin olanaklarını tartışır.
💡
Conclusion & Impact:Bo Bardi’nin tasarım süreci, yerleşme ihtiyacının tanımlanmasından mekânsal biçimlendirmenin geliştirilmesine ve yapının kentsel bağlamda yeniden okunmasına kadar uzanan bir olayörgüleştirme süreci olarak, Ricoeur’ün mimesis teorisi bağlamında çözümlenmektedir.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Yerleşme/Bina · Ethos · Olayörgüleştirme

Özet

Bu makale, mimarlık pratiğini Ricoeur’ün üç katmanlı mimesis modeli ışığında yeniden düşünerek, tasarımı bir olayörgüleştirme süreci olarakkonumlandırır. Yerleşme ve inşa eylemleri arasındaki ilişkinin, piyasa odaklı pragmatik dönüşüme karşı bir anlatı meselesi olarak ele alınması önerilir. Yerleşme eylemlerinin öngörülebilirliği noktasında Alexander ve Ricoeur’ün farklılaşan yaklaşımlarını karşılaştırarak, yerleşmeyi merkezine alan bir mimari pratiğin olanaklarını tartışır. Bo Bardi’nin tasarım süreci, yerleşme ihtiyacının tanımlanmasından mekânsal biçimlendirmenin geliştirilmesine ve yapının kentsel bağlamda yeniden okunmasına kadar uzanan bir olayörgüleştirme süreci olarak, Ricoeur’ün mimesis teorisi bağlamında çözümlenmektedir.

🔖

Cite This Article

Özcivanoğlu, S. (2025). Yerleşme/Bina ve Olayörgüleştirme: Yerleşmeye Dair Bir Mimarlık. Ege Mimarlık, Sayı: 127, 26–35. https://ajindex.com/articles/1644972

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (31)

  1. Alexander, C. (1977). A pattern language. New York: Oxford University Press
  2. Alexander, C. (1979). The timeless way of building. New York: Oxford University Press.
  3. Alexander, C. (1993). Erken dönem Türk halısı: 21. yüzyıl sanatının müjdecisi (Ö. Orhan, Çev.). İstanbul: Al Baraka Yayınları.
  4. Alexander, C. (2001). Arriving at knowledge: A fundamental change in architectural education. N. Çağlar (Ed.), EAAE Transactions on Architectural Education No: 11: Re-integrating theory and design in architectural education içinde (ss. 71-89). Ankara: Gazi Üniversitesi Yayınları.
  5. Alexander, C. ve Eisenman, P. (1983) Contrasting Concepts of Harmony in Architecture. Lotus International, 40, 60–68.
  6. Bo Bardi, L. (2015). Museum of Art of São Paulo, São Paulo. L. Fernandez-Galiano (Ed.) Lina Bo Bardi 1914-1992 içinde (ss.46-57). Madrid: Arquitectura Viva SL. https://arquitecturaviva.com/works/museo-de-artede-sao-paulo-2
  7. Boltanski, L. ve Chiapello, E. (2007). The new spirit of capitalism (G. Elliot, Çev.). Londra, New York: Verso.
  8. Carter, M., Marcinkoski, C., Bagley, F. ve Bingöl, C. (2006). After-narrative: Editor’s preface. Perspecta, 38, 8-11.
  9. Çağlar, N. (2009). Dosya: Mimari tasarım eğitimi. Dosya, 15, 2-4. http://www.mimarlarodasiankara.org/dosya/dosya15.pdf
  10. Eisenman Architects (1970). HOUSE II, 1969-1970, Hardwick, Vermont Project Brochure. Eisenmann Architects. Erişim tarihi: 15 Şubat 2025, https://eisenmanarchitects.com/House-II-1970/
  11. Eisenman Architects (1971). HOUSE III, 1969-1971, Lakeville, Connecticut Project Brochure. eisenmanarchitects.com. Erişim tarihi: 15 Şubat 2025, https://eisenmanarchitects.com/House-III-1971/
  12. Eisenman Architects (1985). IBA Social Housing. Erişim tarihi: 25 Nisan 2025, https://eisenmanarchitects.com/IBA-Social-Housing-1985
  13. Etymonline. (b.t.). inhabitant. Erişim tarihi: 12 Şubat 2025, https://www.etymonline.com/word/inhabitant#:~:text=inhabit%20(v.),Formerly%20also%20enhabit.
  14. Foster, H. (2013). Sanat-mimarlık kompleksi: Küreselleşme çağında sanat, mimarlık ve tasarımın birliği (S. Özaloğlu, Çev.). İstanbul: İletişim Yayınları.
  15. Fields, D. ve Hodge, B. (Ed.). (2000). Studio Works 7 (Harvard University Graduate School of Design). Cambridge MA: Harvard University Graduate School of Design
  16. Heidegger, M. (2001 [1971]). Building, dwelling, thinking. Poetry, language, thought (A. Hofstadter, Çev.) içinde (ss.141-160). Harper Perennial.
  17. Lonsway, B. (2013). Spatial experience and the instruments of architectural theory. K. Cupers (Ed.), Use matters: An alternative history of architecture içinde (ss. 132-156). London: Routledge.
  18. Ricoeur, P. (1983). Time and narrative, Vol. 1 (K. McLaughlin ve D. Pellauer, Çev.). Chicago: University of Chicago Press.
  19. Ricoeur, P. (1991 [1988]). Life in quest of narrative. D. Wood (Ed.), On Paul Ricoeur: Narrative and interpretation içinde (ss. 20-33). New York: Routledge.
  20. Ricoeur, P. (2007). Zaman ve anlatı 1 – Zaman, olayörgüsü, üçlü mimesis (M. Rıfat ve S. Rıfat, Çev.). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  21. Ricoeur, P. (2016). Architecture and narrativity. Études Ricoeuriennes / Ricoeur Studies, 7(2), 31-42.
  22. SCI-Arc Media Archive. (2017, 8 Eylül). Pier Vittorio Aureli: Theory & ethos (January 23, 2013) [Video]. YouTube. Erişim tarihi 3 Nisan 2023, https://www.youtube.com/watch?v=4pdcSjDrBDs/
  23. Schumacher, P. (2005). Spatializing the complexities of contemporary business organization. Patrik Schumacher.com. Erişim tarihi 22 Nisan 2025, https://patrikschumacher.com/spatializing-the-complexitiesof-contemporary-business-organization/
  24. Schumacher, P. (2011). The autopoiesis of architecture: A new framework for architecture. Chichester, UK: Wiley.
  25. Schumacher, P. (2025). The end of architecture. Khōrein: Journal for architecture and philosophy 2(2), 3-40. https://khorein.ifdt.bg.ac.rs/index.php/ch/article/view/53
  26. Spencer, D. (2018[2016]). Neoliberalizmin mimarlığı: Çağdaş mimarlığın denetim ve itaat aracına dönüşme süreci (A. Terzi, Çev.). İstanbul: İletişim Yayınları.
  27. Van Toorn, R. (2016). Repositioning. Theory now. Don’t excavate, change reality! T. Stoppani, G. Ponzo, G. Themistokleous (Ed.), This thing called theory içinde (ss. 252–258). Routledge.
  28. Vidler, A. (1998 [1977]). The third typology. K. M. Hays (Ed.) Oppositions: Selected readings from A Journal for Ideas and Criticism in Architecture 1973-1984 içinde (ss. 13-16). New York: Princeton Architectural Press.
  29. Von Fischer, S. (2014). The horizons of Lina Bo Bardi: The Museu de Arte São Paulo in the context of European postwar concepts of architecture. Zeuler R. Lima (Ed.), Lina Bo Bardi 100: Brazil’s alternative path to modernism içinde (ss. 103-116). Hatje Cantz.
  30. Yazgan, K. (2003). Designography of architecture. [Yayınlanmamış doktora tezi]. Orta Doğu Teknik Üniversitesi.
  31. Yazgan Design (b.t.). Designography. Erişim tarihi 22 Nisan 2025, https://www.yazgandesign.com/designography