AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe case also emphasizes the critical importance of timely intervention in traumatic dental injuries to prevent pulpal and periapical complications.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: The aim of this case report is to present the clinical and radiographic outcomes of apexification treatment performed on a permanent incisor with pulp necrosis due to trauma and delayed intervention. Case Report: An 11-year-old male patient experienced an uncomplicated enamel-dentin fracture following a school accident one year prior. A composite restoration placed at another clinic dislodged after seven months, and two months later the patient presented with swelling and pain. Clinical examination revealed tenderness to percussion and palpation, the presence of a sinus tract, and a periapical radiolucency in tooth no. 11. Apexification was planned with a diagnosis of apical periodontitis. The root canal was irrigated with NaOCl and EDTA, and calcium hydroxide was placed during the first visit. After two weeks, the second visit was performed, the medicament was removed, and mineral trioxide aggregate (MTA) was placed as an apical barrier. At 3-6-month and 1 year follow-ups, the patient was asymptomatic, and radiographs confirmed periapical healing and apical closure. Follow-up is ongoing. Results: This case demonstrates the effectiveness of MTA in achieving apical closure in immature necrotic teeth. The case also emphasizes the critical importance of timely intervention in traumatic dental injuries to prevent pulpal and periapical complications.
Özet
Amaç: Bu olgu sunumunun amacı, travma sonucu oluşan ve gecikmiş tedavi nedeniyle pulpa nekrozu gelişen bir daimi kesici dişe uygulanan apeksifikasyon tedavisinin klinik ve radyografik bulgularını sunmaktır. Vaka Raporu: On bir yaşındaki erkek hasta, bir yıl önce okulda düşme sonucu komplike olmayan mine-dentin kırığı geçirmiştir. Başka bir merkezde uygulanan kompozit dolgunun yedi ay sonra düştüğü, iki ay sonra ise hastanın şişlik ve ağrı şikâyetiyle başvurduğu öğrenilmiştir. Klinik muayenede 11 numaralı dişte perküsyon ve palpasyonda ağrı, fistül varlığı ve radyografide periapikal radyolüsent alan tespit edilmiştir. Apikal periodontitis tanısıyla apeksifikasyon planlanmıştır. Kök kanalı NaOCl ve EDTA ile irrige edilerek ilk seansta kalsiyum hidroksit medikamenti uygulanmıştır. İki hafta sonra gerçekleştirilen ikinci seansta medikament uzaklaştırılmış ve MTA ile apikal bariyer oluşturulmuştur. Üç, altı aylık ve 1 yıllık takiplerde semptom görülmemiş, radyografik olarak lezyonun gerilediği ve apikal kapanmanın sağlandığı belirlenmiştir. Takipler devam etmektedir. Sonuç: Bu vaka, MTA’nın gelişimini tamamlamamış ve pulpası nekrotik dişlerde apikal kapanmayı sağlamada etkili olduğunu göstermektedir. Ayrıca, travmatik dental yaralanmalarda zamanında müdahalenin pulpal ve periapikal komplikasyonları önlemedeki kritik önemini vurgulamaktadır.