AI Summary & Key Takeaways
AI InsightObjective: Stabilization is considered to have an important role in the overall success of genioplasty, as in all orthognathic surgical procedures.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Stabilization is considered to have an important role in the overall success of genioplasty, as in all orthognathic surgical procedures. Traditional assessments based on two-dimensional lateral cephalograms are limited by their inability to accurately represent complex three-dimensional anatomical changes. With advances in three-dimensional imaging and modeling, more precise evaluations of surgical outcomes have become possible. This study aims to compare the accuracy and consistency of two-dimensional lateral cephalograms, three-dimensional cephalometric analysis, and three-dimensional-printed models in assessing postoperative chin position stability following genioplasty. Methods: In this retrospective study, 12 patients who underwent genioplasty were assessed at three time points: preoperatively, at postoperative week one, and at postoperative month six. Positional changes of multiple anatomical reference points in the horizontal and vertical planes were measured using 2-dimensional lateral cephalograms, maxillofacial computed tomography scans, and 3-dimensional printed models. The accuracy and consistency levels of these methods in assessing skeletal stability were compared. Results: Measurements obtained from 2-dimensional cephalometric radiographs showed statistically significant differences compared to both 3-dimensional cephalometric analyses and 3-dimensional model measurements in horizontal and vertical dimensions (p 0.05), indicating high consistency between the two 3-dimensional methods. Conclusion: In conclusion, since 2-dimensional lateral cephalograms are limited by the drawbacks of 2-dimensional imaging techniques, leading to potential inaccuracies in assessing structures, 3- dimensional cephalometry via computed tomography or 3-dimensional modeling may offer more precise evaluations.
Özet
Amaç: Genioplasti sonrası çene ucu stabilizasyonunun, diğer tüm ortognatik cerrahi prosedürlerde olduğu gibi, işlemin genel başarısında önemli bir role sahip olduğu düşünülmektedir. Stabilizasyonunun tayininde geleneksel değerlendirmeler çoğunlukla iki boyutlu lateral sefalogramlara dayanmaktadır ve bu yöntemler karmaşık üç boyutlu anatomik değişiklikleri doğru şekilde yansıtmakta yetersiz kalabilmektedir. Günümüzde üç boyutlu görüntüleme ve modelleme tekniklerinin gelişmesiyle birlikte cerrahi sonuçların daha hassas bir şekilde değerlendirilmesi mümkün olmuştur. Bu çalışmanın amacı, genioplasti sonrası çene ucu stabilizasyonun iki boyutlu lateral sefalometrik radyografi, üç boyutlu sefalometri ve 3 boyutlu basılı modeller aracılığıyla değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Retrospektif olarak planlanan bu çalışmada, genioplasti uygulanmış 12 hasta; preoperatif dönemde, postoperatif birinci haftada ve postoperatif altıncı ayda olmak üzere üç zaman noktasında değerlendirildi. Belirlenen referans noktalarının yatay ve dikey düzlemlerdeki pozisyonel değişimleri; 2 boyutlu lateral sefalogramlar, maksillofasiyal bilgisayarlı tomografi görüntüleri ve 3 boyutlu basılı modeller üzerinden ölçüldü. Bu yöntemlerin iskeletsel stabilite değerlendirmesindeki doğruluk ve tutarlılık düzeyleri karşılaştırıldı. Bulgular: 2 boyutlu sefalometrik radyografilerden elde edilen ölçümler, hem yatay hem de dikey düzlemlerde 3 boyutlu sefalometrik analizler ve 3 boyutlu model ölçümleri ile karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı farklılık gösterdi (p 0,05); bu durum iki 3 boyutlu yöntem arasında yüksek düzeyde tutarlılık olduğunu göstermektedir. Sonuç: Sonuç olarak, 2 boyutlu lateral sefalogramlar iki boyutlu görüntüleme tekniklerinin sınırlılıklarına bağlı olduğundan yapıların değerlendirilmesinde potansiyel hatalara yol açabilir; bu nedenle, bilgisayarlı tomografi ile yapılan 3 boyutlu sefalometri veya 3 boyutlu modelleme daha hassas değerlendirmeler sunabilir.