SavedAdd your journal

Journals / Yalova Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi / 2025 / Cilt: 4 Sayı: 2

EXAMINATION OF FITNESS ATHLETES’ LIFE SATISFACTION LEVELS IN TERMS OF DIFFERENT VARIABLES

FITNESS SPORCULARININ YAŞAM TATMİNİ DÜZEYLERİNİN FARKLI DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ

Ahmet Vahap Deniz(KIRŞEHİR AHİ EVRAN ÜNİVERSİTESİ)0009-0008-1276-4995
Turan Çetinkaya(AHİ EVRAN ÜNİVERSİTESİ)0000-0001-6363-5300
Pages
497–511
Publication Date
2025-10-23
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In addition, the participants' general life satisfaction levels were found above the arithmetic mean.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The aim of this study is to examine fitnesss athletes’ life satisfaction levels in terms of different variables.
📊
Key Findings & Data:The sample group of the study consisted of a total of 253 individuals playing sports in fitnesss centers in the province of Kırşehir.
💡
Conclusion & Impact:In addition, the participants' general life satisfaction levels were found above the arithmetic mean.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:2018 Verileri
⚙️Variables:egzersiz · spor · fitness

Abstract

The aim of this study is to examine fitnesss athletes’ life satisfaction levels in terms of different variables. The sample group of the study consisted of a total of 253 individuals playing sports in fitnesss centers in the province of Kırşehir. In the study, a personal information form was used to determine demographic variables as a data collection tool, and the ‘Life Satisfaction Scale’, developed by Diener (1985) and his colleagues and adapted to Turkish by Bekmezci and Mert (2018) and whose validity and reliability studies were conducted, was used to measure the life satisfaction levels of the participants. The data were tested with descriptive statistics, independent sample T-test and one-way analysis of variance (ANOVA). As a result of the statistical analyses, no significant difference was found in terms of the participants' gender, education level, years of fitnesss experience and weekly training number variables, while a significant difference was found between the groups in terms of the age variable. In addition, the participants' general life satisfaction levels were found above the arithmetic mean.

Özet

Bu araştırmanın amacı fitness sporcularının yaşam tatmini düzeylerinin farklı değişkenler açısından incelenmesidir. Araştırmanın örneklem grubunu Kırşehir ili Merkez ilçesinde bulunan fitness salonlarında spor yapmakta olan toplam 253 birey oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak demografik değişkenlerin belirlenmesine yönelik kişisel bilgi formu, katılımcıların yaşam tatmini düzeylerini ölçmek için ise Diener (1985) ve arkadaşları tarafından geliştirilmiş, Bekmezci ve Mert (2018) tarafından Türkçeye uyarlanıp geçerlilik ve güvenirlik çalışması yapılmış olan ‘Yaşam Tatmin Ölçeği’ kullanılmıştır. Veriler betimsel istatistikler, bağımsız örneklem T-testi ve tek yönlü varyans analizi ANOVA ile test edilmiştir. İstatistiksel analizler sonucunda katılımcıların cinsiyet, eğitim düzeyi, fitness deneyim yılı ve haftalık antrenman sayısı değişkenleri açısından anlamlı farklılık bulunmazken, yaş değişkeni açısından gruplar arasında anlamlı farklılık görülmüştür. Ayrıca katılımcıların genel yaşam tatmini düzeyleri aritmetik ortalamanın üzerinde bulunmuştur.

🔖

Cite This Article

Deniz, A. V., Çetinkaya, T. (2025). EXAMINATION OF FITNESS ATHLETES’ LIFE SATISFACTION LEVELS IN TERMS OF DIFFERENT VARIABLES. Yalova Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, Cilt: 4 Sayı: 2, 497–511. https://doi.org/10.70007/yalovaspor.1769372

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (47)

  1. Akyol, B., Söğüt, K., Konar, N., ve Canpolat, B. (2018). Sedanter görme engelli kadınlarda kilofobi ile egzersiz alışkanlıkları arasındaki ilişki. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 3(1), 1–10. https://doi.org/10.31680/gaunjss.445766
  2. Aydın, G. (2019). Örgütsel vatandaşlık davranışı, iş tatmini, yaşam tatmini ve psikolojik iyi oluş arasındaki ilişki: Fitness antrenörleri örneği. Yüksek lisans tezi, Anadolu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Spor Yöneticiliği Ana Bilim Dalı, Eskişehir.
  3. Bahçıvan, O. (2020). Fitness merkezlerinde egzersiz yapan bireylerin egzersiz bağımlılıkları, yaşam doyumları ve zihinsel dayanıklılık düzeyleri arasındaki ilişki. Yüksek lisans tezi, Sakarya Uygulamalı Bilimler Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Antrenörlük Eğitimi, Sakarya.
  4. Bakır, Y. (2017). Düzenli olarak spor yapan ortaöğretim düzeyindeki ergenlerde sporun mental iyi oluş ve pozitiflik düzeyine etkisi. Yüksek lisans tezi, Cumhuriyet Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sivas.
  5. Bekmezci, M., ve Mert, İ. S. (2018). Yaşam tatmini ölçeğinin Türkçe geçerlilik ve güvenirlilik çalışması. Toros Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5(8), 166–177.
  6. Best, J. R. (2020). Genç erişkinlerde bilişsel sağlığı iyileştirmede ve yaşam boyu bunamayı önlemede fiziksel aktivitenin rolü. Journal of Aging and Physical Activity, 28(2), 361–366. https://doi.org/10.1123/japa.2018-0350
  7. Bozhüyük, A., Özcan, S., Kurdak, H., Akpınar, E., Saatçı, E., ve Bozdemir, N. (2012). Sağlıklı yaşam biçimi ve aile hekimliği. Turkish Journal of Family Medicine and Primary Care, 6(1), 1–7.
  8. Budak, S. (2000). Psikoloji sözlüğü. Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları. ISBN 975-591-332-9
  9. Cengiz, R., ve Yaşartürk, F. (2020). Fitness katılımcılarının spor salonlarındaki hizmet kalitesi ve serbest zaman doyum düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Uluslararası Güncel Eğitim Araştırmaları Dergisi, 6(1), 48–62.
  10. Chen, X., Li, M., ve Zhang, W. (2023). Education, social capital, and life satisfaction: Evidence from Chinese adults. Current Psychology, 42(20), 16949–16961. https://doi.org/10.1007/s12144-022-03006-1
  11. Crowe, T., ve Boucher, B. A. (Eds.). (2006). American Dietetic Association complete food and nutrition guide (3rd ed.). John Wiley ve Sons. ISBN 0470048425
  12. Çelik, M., ve Tümkaya, S. (2012). Öğretim elemanlarının evlilik uyumu ve yaşam doyumlarının iş değişkenleri ile ilişkisi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(1), 223–238.
  13. Deniz, M. E., Arslan, C., Özyeşil, Z., ve İzmirli, M. (2012). Öz-anlayış, yaşam doyumu, negatif ve pozitif duygu: Türk ve diğer üniversite öğrencileri arasında bir karşılaştırma. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(23), 428–446.
  14. Diener, E., Emmons, R. A., Larsen, R. J., ve Griffin, S. (1985). The satisfaction with life scale. Journal of Personality Assessment, 49(1), 71–75. https://doi.org/10.1207/s15327752jpa4901_13
  15. Diener, E., Oishi, S., ve Tay, L. (2018). Advances in subjective well-being research. Nature Human Behaviour, 2(4), 253–260. https://doi.org/10.1038/s41562-018-0307-6
  16. Easterlin, R. A., ve Plagnol, A. C. (2008). Life satisfaction and economic conditions in East and West Germany pre- and post-unification. Journal of Economic Behavior ve Organization, 68(3–4), 433–444. https://doi.org/10.1016/j.jebo.2006.10.004
  17. George, D., ve Mallery, P. (2019). IBM SPSS statistics 25 step by step: A simple guide and reference (15th ed.). Routledge. e-Book ISBN 978-1351033886
  18. Gerson, R. (1999). Members for Life: Proven Service and Retention Strategies for Health-Fitness and Sports Clubs (Trade paperback). Champaign, IL: Human Kinetics. ISBN 978-0736000031
  19. Ghubach, R., El-Rufaie, O., Zoubeidi, T., Sabri, S., Yousif, S., ve Moselhy, H. F. (2010). Subjective life satisfaction and mental disorders among older adults in UAE in general population. International Journal of Geriatric Psychiatry, 25(5), 458–465. https://doi.org/10.1002/gps.2360
  20. Gündoğar, D., Sallan Gül, S., Uskun, E., Demirci, S., ve Keçeci, D. (2007). Üniversite öğrencilerinde yaşam doyumunu yordayan etkenlerin incelenmesi. Klinik Psikiyatri Dergisi, 10(1), 14–27. Erişim adresi: https://klinikpsikiyatri.org/tr/jvi.aspx?un=KPD-26895&volume=10&issue=1
  21. Hazar, K., ve Şenbakar, K. (2020). The relationship between exercise addiction and satisfaction with life in physical education and sport department students. Asian Journal of Education and Training, 6(1), 12–17. https://doi.org/10.20448/journal.522.2020.61.12.17
  22. Herting, M. M., ve Chu, X. (2017). Exercise, cognition, and the adolescent brain. Birth Defects Research, 109(20), 1672–1679. https://doi.org/10.1002/bdr2.1178
  23. Hofmann, W., Luhmann, M., ve Fisher, R. P. (2023). Age differences in life satisfaction: The role of emotional regulation and life experience. Journal of Happiness Studies, 24(2), 657–676. https://doi.org/10.1007/s10902-022-00510-3
  24. İsmail, M. (2018). Mutluluğun yordayıcısı olarak cinsel benlik şeması ve sosyal görünüş kaygısı. Yüksek lisans tezi, İstanbul Ticaret Üniversitesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aile Danışmanlığı Ana Bilim Dalı, İstanbul.
  25. Jang, J.-H., Jung, S., Yang, H., Choi, C., & Bum, C.-H. (2025). A comparative analysis of stress relief, life satisfaction, and quality of life based on marriage status and gender among members of society participating in exercise. Behavioral Sciences, 15(4), 453. https://doi.org/10.3390/bs15040453
  26. Jones, T., Baxter, M., ve Khanduja, V. (2013). A quick guide to survey research. Annals of The Royal College of Surgeons of England, 95(1), 5–7. https://doi.org/10.1308/003588413X13511609956372
  27. Kahraman, G., ve Usluca, M. (2021). Bilinçli farkındalık ile yaşam doyumu arasındaki ilişkinin incelenmesi. Uluslararası Anadolu Sosyal Bilimler Dergisi, 5(1), 372–383. https://doi.org/10.47525/ulasbid.868875
  28. Karaca, A., & Demir, M. (2022). Eğitim düzeyinin yaşam tatmini üzerindeki etkisi: Sosyoekonomik statü ve yaşam tarzı değişkenlerinin aracılık rolü. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 15(88), 1245–1258. https://doi.org/10.17719/jisr.2022.5321
  29. Karavardar, G., ve Korkmaz, C. (2018). Üniversite öğrencilerinin yaşam doyumu ve stresle başa çıkma stratejilerinin incelenmesi: Giresun Üniversitesi işletme bölümü örneği. The Journal of Academic Social Science, 6(86), 97–111.
  30. Kırcı, N. Ç., ve Korkmaz, O. (2014). Türkiye’de yaşam doyumu ve iş doyumu arasındaki ilişkinin iki değişkenli sıralı probit model analizi. Niğde Üniversitesi İİBF Dergisi, 7(1), 126–145.
  31. Kırkbir, H. (2019). Fitness sporu ile ilgilenen sporcuların benlik saygısı düzeylerinin incelenmesi. Yüksek lisans tezi, Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Rize.
  32. Kim, R. B., Phillips, A., Herrick, K., Helou, M., Rafie, C., Anscher, M. S., ve Jones, L. W. (2013). Physical activity and sedentary behavior of cancer survivors and non-cancer individuals: Results from a national survey. PLoS ONE, 8(3), e57598. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0057598
  33. Kokkinos, P. (2014). Cardiorespiratory fitness, exercise, and blood pressure. Hypertension, 64(6), 1160–1164. https://doi.org/10.1161/HYPERTENSIONAHA.114.03592
  34. Morris, T., Clayton, H., Power, H., ve Han, J. (1996). Participation motivation for different types of physical activity. In International Pre-Olympic Congress. Texas, USA: International Council of Sport Science and Physical Education.
  35. Öner, F. (2014). Huzurevinde kalan yaşlı bireylerde yaşam doyumunu etkileyen faktörler. Yüksek lisans tezi, İstanbul Bilim Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul
  36. Özerkan, K. N. (2004). Spor psikolojisine giriş: Temel kavramlar (Karton kapak). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım. ISBN 978-975-591-590-6
  37. Özgen, F. (2012). Ç.Ö.M.Ü. Beden eğitimi ve spor yüksekokulu öğrencilerinin yaşam doyum düzeylerinin incelenmesi. Lisans bitirme tezi, Çanakkale 18 Mart Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Çanakkale.
  38. Özkara, A. B., Kalkavan, A., ve Çavdar, S. (2015). Spor bilimleri alanında eğitim alan üniversite öğrencilerinin yaşam doyum düzeylerinin araştırılması. International Journal of Science Culture and Sport, 3(11), 336–346. https://doi.org/10.14486/IJSCS267
  39. Potoczny, W., Herzog-Krzywoszańska, R., & Krzywoszański, Ł. (2025). Regular physical activity and life satisfaction: Unpacking the roles of self-control and emotion regulation. Applied Sciences, 15(4), 1878. https://doi.org/10.3390/app15041878
  40. Recepoğlu, E., ve Tümlü, G. Ü. (2015). Analyzing the relationship between life and job satisfaction of university academic staff. Kastamonu Education Journal, 23(4), 1851–1868.
  41. Tabuk, E. M. (2009). Elit sporcularda iş aile çatışması ve yaşam tatmini ilişkilerinin incelenmesi. Yüksek lisans tezi, Erciyes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Kayseri.
  42. Tuzgöl Dost, M. (2007). Üniversite öğrencilerinin yaşam doyumunun bazı değişkenlere göre incelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(2), 132–143.
  43. Uzuner, M. E., Akdeniz, H., Sarper, M., ve Duman, M. (2025). The effect of recreational fitness exercises on sedentary men's levels of well-being. Journal of Men’s Health, 21(6), 100–107. https://doi.org/10.31083/jomh.2025.06102
  44. Warburton, D. E. R., Nicol, C. W., ve Bredin, S. S. D. (2006). Health benefits of physical activity: The evidence. CMAJ, 174(6), 801–809. https://doi.org/10.1503/cmaj.051351
  45. Yavuzer, Y., ve Çivildağ, A. (2014). Mediator role of depression on the relationship between mobbing and life satisfaction of health professionals. Düşünen Adam: The Journal of Psychiatry and Neurological Sciences, 27(2), 115–125. https://doi.org/10.5350/DAJPN2014270203
  46. Yıldırım, İ., Özşevik, K., Özer, S., Canyurt, E., vd. (2015). Üniversite Öğrencilerinde Fiziksel Aktivite İle Depresyon İlişkisi. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 9(9), 32-39.
  47. Yılmaz, E., ve Altınok, V. (2009). Okul yöneticilerinin yalnızlık ve yaşam doyum düzeylerinin incelenmesi. Educational Administration: Theory and Practice, 15(59), 451–469.