Journals / Yalova Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi / 2026 / Cilt: 5 Sayı: 1

Measuring the Perceived Difficulty of Sports Disciplines in Physical Education Using Thurstone's Pairwise Comparison Scaling Method

Beden Eğitiminde Spor Branşlarının Zorluk Algısının Thurstone'un İkili Karşılaştırmalara Dayalı Ölçekleme Yöntemiyle Ölçeklenmesi

Rahmi Yıldız(Sivas Cumhuriyet Üniversitesi)0000-0001-9789-7157
Yasin Altın(SİVAS CUMHURİYET ÜNİVERSİTESİ, SPOR BİLİMLERİ FAKÜLTESİ, BEDEN EĞİTİMİ VE SPOR BÖLÜMÜ)0000-0002-5854-8007
Pages
64–79
Publication Date
2026-03-19
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In conclusion, the values obtained according to the perceived difficulty show that gymnastics is the sport with the highest perceived difficulty, while volleyball is the sport with the lowest perceived difficulty.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study aims to determine the difficulty ranking of sports branches taught in physical education and sports classes, based on students' learning experiences.
📊
Key Findings & Data:The research group consisted of 550 high school students (16-18 years old, 279 female, 271 male) in the 11th and 12th grades who had experienced all of the sports branches in question.
💡
Conclusion & Impact:In conclusion, the values obtained according to the perceived difficulty show that gymnastics is the sport with the highest perceived difficulty, while volleyball is the sport with the lowest perceived difficulty.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İkili karşılaştırma · Ölçekleme · Öğrenme

Abstract

This study aims to determine the difficulty ranking of sports branches taught in physical education and sports classes, based on students' learning experiences. Thurstone's pairwise comparison technique was used to determine the difficulty ranking of the sports branches. The research group consisted of 550 high school students (16-18 years old, 279 female, 271 male) in the 11th and 12th grades who had experienced all of the sports branches in question. A questionnaire consisting of 21 questions presenting all possible combinations of the seven sports branches in pairs was used as the data collection tool. Students were asked to indicate which of the presented pairs was more difficult to learn, considering their learning experiences. Scaling was performed using the third equation of Thurstone's law of comparative judgments. Raw scale values reflecting the students' perception of difficulty based on their experiences were shifted to zero and placed on the metric from easiest to most difficult. According to the findings, gymnastics was found to be the most difficult sport in terms of learning difficulty (Sc = 1.33). This was followed by handball (Sc = 0.80), athletics (Sc = 0.61), basketball (Sc = 0.56), table tennis (Sc = 0.19), football (Sc = 0.12), and volleyball (Sc = 0.00). In conclusion, the values obtained according to the perceived difficulty show that gymnastics is the sport with the highest perceived difficulty, while volleyball is the sport with the lowest perceived difficulty. It is thought that this will guide educators and program developers in structuring the teaching sequence in physical education curricula and developing customized teaching strategies for sports perceived as difficult.

Özet

Bu araştırmada, beden eğitimi ve spor derslerinde öğretimi gerçekleştirilen spor branşlarını öğrencilerin deneyimlerine göre öğrenme zorluğu bakımından zorluk sırasını belirlemek amaçlanmıştır. Araştırmada spor branşlarının zorluk sırasını belirlemek için Thurstone’un ikili karşılaştırmalar tekniği kullanılmıştır. Araştırma grubunu söz konusu spor branşlarının tamamını deneyimlemiş, 11. ve 12. sınıf düzeyinde öğrenim gören 550 lise öğrencisi (16-18 yaş aralığında, 279 kadın, 271 erkek) oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak, yedi spor branşının olası tüm kombinasyonlarının ikişerli olarak sunulduğu 21 sorudan oluşan anket formu kullanılmıştır. Öğrencilerden öğrenme deneyimlerini düşünerek sunulan ikililerden hangi branşı öğrenmenin daha zor olduğunu belirtmeleri istenmiştir. Ölçekleme işlemi Thurstone'un karşılaştırmalı yargılar kanununun III. hal denklemi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Öğrencilerin yaşadıkları deneyimlere göre zihinlerindeki zorluk algısını yansıtan ham ölçek değerleri, sıfıra ötelenerek kolaydan zora doğru metrik üzerine yerleştirilmiştir. Bulgulara göre öğrenme zorluğu açısından en zor spor branşının cimnastik (Sc = 1.33) olduğu görülmüştür. Bunu sırası ile hentbol (Sc = 0.80), atletizm (Sc = 0.61), basketbol (Sc = 0.56), masa tenisi (Sc = 0.19), futbol (Sc = 0.12) ve voleybol (Sc = 0.00) takip etmiştir. Sonuç olarak, zorluk algısına göre ortaya çıkan değerler, cimnastik branşının zorluk algısı en yüksek branş, voleybolun ise zorluk algısı en düşük branş olduğunu göstermektedir. Beden eğitimi müfredatındaki öğretim sırasının yapılandırılmasında ve zor algılanan branşlara yönelik özelleştirilmiş öğretim stratejilerinin geliştirilmesinde eğitimcilere ve program geliştirmecilere rehberlik edeceği düşünülmektedir.

🔖

Cite This Article

Yıldız, R., Altın, Y. (2026). Measuring the Perceived Difficulty of Sports Disciplines in Physical Education Using Thurstone's Pairwise Comparison Scaling Method. Yalova Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, Cilt: 5 Sayı: 1, 64–79. https://doi.org/10.70007/yalovaspor.1784174

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (36)

  1. Akandere, M., Özyalvaç, N. T., & Duman, S. (2010). Ortaöğretim öğrencilerinin beden eğitimi dersine yönelik tutumları ile akademik başarı motivasyonlarının incelenmesi: Konya Anadolu Lisesi örneği. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (24), 1–10. https://dergipark.org.tr/tr/pub/susbed/article/924425
  2. Altın, Y. (2025a). Sporcuları müsabaka esnasında olumsuz davranışlar sergilemeye yönlendiren etkenlerin sınıflama yargılarına dayalı ölçeklenmesi. Kayseri Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(2), 651–669. https://doi.org/10.51177/kayusosder.1746151
  3. Altın, Y. (2025b). Spor yapan bireyleri spora yönlendiren temel nedenlerin Thurstone’un ikili karşılaştırmalara dayalı ölçekleme yöntemi ile ölçeklenmesi. Journal of Physical Education and Sports Studies, 17(1), 27–40. https://doi.org/10.55929/besad.1524530
  4. Anıl, D., & İnal, H. (2017). Psikofizikte ölçekleme uygulamaları. Pegem Akademi. Bailey, R. (2006). Physical education and sport in schools: A review of benefits and outcomes. Journal of School Health, 75(8), 397–401. https://doi.org/10.1111/j.1746-1561.2005.tb06683.x
  5. Bandura, A. (1982). Self-efficacy mechanism in human agency. American Psychologist, 37(2), 122–147. https://doi.org/10.1037/0003-066X.37.2.122
  6. Christie, J., & Klein, R. (1995). Familiarity and attention: Does what we know affect what we notice? Memory & Cognition, 23(5), 547–550. https://doi.org/10.3758/BF03197256
  7. Constantino Coledam, D. H., Arruda, G. A. de, dos Santos, G., & Hervaldo Nicolai Ré, A. (2025). Physical education classes and health outcomes among children and adolescents: A systematic review of observational studies. International Journal of Physical Education, Fitness and Sports, 14(2), 1–19. https://doi.org/10.54392/ijpefs2521
  8. Cülha, A., & Yılmaz, S. (2021). Uygulamalı derslerde uzaktan eğitime ilişkin öğretmen adaylarının görüşleri: Beden eğitimi örneği. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 23(3), 81–92. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ataunibesyo/article/981277
  9. Çetinkaya, G. (2022). Voleybol branşında yazılan lisansüstü tezlerin bibliyometrik açıdan analizi. Spor ve Rekreasyon Araştırmaları Dergisi, 4(2), 1–15. https://doi.org/10.52272/srad.1180179
  10. Demir, G. T. (2022). Beden eğitimi ve spora ilişkin tutum dijital oyun oynama motivasyonunun yordayıcısı mıdır? Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 20(3), 69–79. https://doi.org/10.33689/spormetre.1075150
  11. Eime, R. M., Young, J. A., Harvey, J. T., & Attractiveness, K. (2013). The importance of participation in physical activity for mental health. Australian & New Zealand Journal of Psychiatry, 47(6), 553–559. https://doi.org/10.1177/0004867413486517
  12. Gençoğlu, C., & Gümüş, H. (2020). Hentbolda performans bileşenleri: Fizyolojik gereksinimler ve top atış hızı. Turkiye Klinikleri Journal of Sports Sciences, 12(1). doi: 10.5336/sportsci.2019-66543
  13. Gökçen, V., & Karataş, S. (2023). Beden eğitimi ve spor dersi öğretmenlerinin eğitim yöneticiliğine ilişkin görüşleri. EDUCATIONE, 2(1), 1–27. https://doi.org/10.58650/educatione.1229973
  14. Güler, N., İlhan, M., & Taşdelen Teker, G. (2018). İkili karşılaştırmalarla ölçekleme yöntemi ile Rasch analizinden elde edilen ölçek değerlerinin karşılaştırılması. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(1), 31–48. https://doi.org/10.17679/inuefd.400386
  15. Gülgösteren, E. (2025). Cimnastik ve spor sakatlığı: Bibliometrik analiz ve görselleştirme. Yalova Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 4(2), 317–342. https://doi.org/10.70007/yalovaspor.1756162
  16. Güven, Ş. (2021). Beden eğitimi öğretmenlerinin pandemi sürecinde yapılan uzaktan beden eğitimi dersine yönelik motivasyonlarını etkileyen faktörler. Spor Eğitim Dergisi, 5(2), 1–10. https://dergipark.org.tr/tr/pub/seder/article/904277
  17. Güvendi, B., & Serin, H. (2019). Sınıf öğretmenliği adaylarının Oyun ve Fiziksel Etkinlikler dersine yönelik tutumları ile fiziksel aktiviteye katılım motivasyonlarının incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 18(72), 1957–1968. https://doi.org/10.17755/esosder.573789
  18. Kan, A. (2008). Yargıcı kararlarına dayalı ölçekleme yöntemlerinin karşılaştırılması üzerine ampirik bir çalışma. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35, 186–194. https://dergipark.org.tr/tr/pub/hunefd/article/102285
  19. Kansu, A. F., & Hızlı Sayar, G. (2018). Öz yeterlik, yaşam anlamı ve yaşam bağlılığı kavramları üzerine bir inceleme. Etkileşim, (1), 78–89. https://doi.org/10.32739/etkilesim.2018.1.11
  20. Karahasan, D., & Küçükkubaş, N. (2024). Cimnastikçi çocuklarda sürat, çeviklik ve denge. Yalova Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 3(2), 148–160. https://doi.org/10.70007/yalovaspor.1521871
  21. Kılıç, T., & Çimen, P. N. (2018). Ortaokul ve lise öğrencilerinin beden eğitimi ve spor dersine karşı tutumlarının incelenmesi. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi, 1(1), 1–13. https://dergipark.org.tr/tr/pub/asbid/article/442686
  22. Kılıç, T., Uğurlu, A., & Cenik, D. (2018). Lise birinci sınıf öğrencilerinin beden eğitimi ve spor eğitimi dersine karşı tutumlarının incelenmesi. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 3(2), 13–23. https://doi.org/10.31680/gaunjss.410742
  23. Makaracı, Y. (2021). Hentbolda atış hızı kavramı ve önemi: Sistematik derleme. Gazi Journal of Physical Education and Sport Sciences, 26(1), 45–58. https://dergipark.org.tr/en/pub/gbesbd/article/790548
  24. Namlı, S., Demir, G. T., & Doğangün, A. (2024). Beden eğitimi dersine katılım motivasyonu ve derse katılımdaki engeller. Herkes için Spor ve Rekreasyon Dergisi, 6(4), 573–580. https://doi.org/10.56639/jsar.1581772
  25. Polat, B., & Göksel, H. Ç. (2014). Öğretmen adaylarının sosyal aktivite tercihlerinin ikili karşılaştırmalı ölçekleme yöntemiyle belirlenmesi. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, 5(1), 88–100. https://doi.org/10.21031/epod.12851
  26. Polat, R. (2016). Ortaokul öğrencisi olan kaynaştırma öğrencilerinin beden eğitimi dersine yönelik görüşleri [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Anabilim Dalı, İstanbul.
  27. Ramires, V. V., Dos Santos, P. C., Barbosa Filho, V. C., Bandeira, A. D. S., Marinho Tenório, M. C., de Camargo, E. M., Ravagnani, F. C. P., Sandreschi, P., de Oliveira, V. J. M., Hallal, P. C., & Silva, K. S. (2023). Physical education for health among school-aged children and adolescents: A scoping review of reviews. Journal of Physical Activity & Health, 20(7), 586–599. https://doi.org/10.1123/jpah.2022-0395
  28. Serhatlıoğlu, B., & Kalo, F. (2022). İlkokul öğrencilerinin beden eğitimi ve oyun dersine ilişkin görüşleri. Turkish Journal of Educational Studies, 9(2), 133–157. https://doi.org/10.33907/turkjes.899332
  29. Sivrikaya, Ö., & Kılçık, M. (2017). İlköğretim okulları 2. kademe öğrencilerinin beden eğitimi ve spor dersine ilişkin tutumlarının belirlenmesi (Düzce örneği). CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 12(1), 1–15. https://dergipark.org.tr/tr/pub/cbubesbd/article/327972
  30. Sivrikaya, Ö., & Kılçık, M. (2018). Farklı illerdeki ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi dersine karşı tutumlarının ölçülmesi. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 9(3), 162–173. https://doi.org/10.17155/omuspd.399584
  31. Şahin, E., & Özkurt, B. (2025). Reasons for department preference of Faculty of Sport Sciences students with classification judgment based scaling method. Journal of Sport Sciences Research, 10(2), 281–304. https://doi.org/10.25307/jssr.1611477
  32. Şallı, A. O., Küçük, V., & Amman, M. T. (2017). Sporda baskın cinsiyet analizi (Türkiye örneği). Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 8(2), 154–165. https://doi.org/10.17155/omuspd.306646
  33. Şirinkan, A., & Gündoğdu, K. (2011). Öğretmenlerin ilköğretim beden eğitimi ve spor dersi öğretim programı ve planlarına ilişkin algıları. İlköğretim Online, 10(1), 144-159. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ilkonline/article/106853
  34. Thurstone, L. L. (1927). A law of comparative judgement. Psychological Review, 34, 273–286. Torgerson, W. S. (1958). Theory and methods of scaling. John Wiley.
  35. Turgut, M. F., & Baykul, Y. (1992). Ölçekleme teknikleri. ÖSYM Yayınları.
  36. Zekioğlu, A., Gürsoy, S., Gürsoy, R., & Çamlıyer, H. (2020). Ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi ve spor dersine yönelik tutumları ile öğrenmeye karşı sorumluluk davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Hümanist Perspektif, 2(1), 9–17. https://dergipark.org.tr/tr/pub/hp/article/674214