SavedAdd your journal

Journals / Tarsus Üniversitesi Uygulamalı Bilimler Fakültesi Dergisi / 2026 / Cilt: 6 Sayı: 1

Determination of Potential Demand for Urban Plateau Tourism in Niğde

NİĞDE KENTSEL YAYLA TURİZMİ POTANSİYEL TALEBİN BELİRLENMESİ

Hasan Hüseyin Türkmen(Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi, Niğde Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu, İşletme Yönetimi Pr.)0000-0001-8475-9871
Pages
1–18
Publication Date
2026-04-13
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In addition, it is recommended to strengthen branding efforts and develop sustainable tourism strategies in collaboration with local actors.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Niğde has a significant potential for urban highland tourism, an important branch of eco-tourism, due to its high geographical location and cool climate.
📊
Key Findings & Data:In addition, it is recommended to strengthen branding efforts and develop sustainable tourism strategies in collaboration with local actors.
💡
Conclusion & Impact:Implementing these steps will maximize Niğde's potential for highland tourism, thereby contributing to the province's economic and social development.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Niğde · Yayla Turizmi · Turizm Talebi

Abstract

Niğde has a significant potential for urban highland tourism, an important branch of eco-tourism, due to its high geographical location and cool climate. This study aims to evaluate the potential for urban highland tourism in Niğde province and analyse the demand for this potential. Highland tourism, as a sub-branch of eco-tourism, has continued to develop in recent years. Across Turkey, the tourism sector is gaining momentum, and many cities view tourism as an important tool for urban development. Accordingly, cities are carrying out various studies with the aim of revealing and developing their tourism potential. Examining the existing opportunities in terms of eco-tourism is important for improving and developing tourism in Niğde. In this study, Niğde's highland tourism potential was evaluated, and the demand from neighbouring provinces in the south was examined. It has been emphasized that infrastructure investments such as health, social facilities, and shopping centres are necessary to activate Niğde's highland tourism potential. In addition, it is recommended to strengthen branding efforts and develop sustainable tourism strategies in collaboration with local actors. Implementing these steps will maximize Niğde's potential for highland tourism, thereby contributing to the province's economic and social development.

Özet

Niğde, yüksek coğrafi konumu, serin iklimi ile eko-turizmin önemli bir dalı olan kentsel yayla turizmi için dikkate değer bir potansiyele sahiptir. Bu çalışma, Niğde ilinin kent merkezli yayla turizmi potansiyelini değerlendirmeyi ve bu potansiyele yönelik talebi analiz etmeyi amaçlamaktadır. Yayla turizmi, eko-turizmin bir alt dalı olarak son yıllarda gelişmeye devam etmektedir. Türkiye genelinde ise turizm sektörü giderek daha büyük bir ivme kazanmakta ve pek çok şehir, turizmi kentsel kalkınmanın önemli bir aracı olarak görmektedir. Bu doğrultuda şehirler, turizm potansiyellerini açığa çıkarma ve geliştirme hedefiyle çeşitli çalışmalar yürütmektedir. Eko-turizm açısından mevcut imkânların incelenmesi, Niğde’de turizmin iyileştirilmesi ve geliştirilmesi adına önem taşımaktadır. Bu çalışmada, Niğde’nin kentsel yayla turizmi potansiyeli değerlendirilmiş ve güneydeki çevre illerden gelen talepler incelenmiştir. Niğde'nin yayla turizmi potansiyelini harekete geçirmek adına sağlık, sosyal tesisler ve alışveriş merkezleri gibi altyapı yatırımlarının yapılması gerektiği vurgulanmıştır. Bunun yanı sıra markalaşma çalışmalarının güçlendirilmesi ve yerel aktörlerle iş birliği içinde sürdürülebilir turizm stratejilerinin geliştirilmesi önerilmektedir. Bu adımların uygulanması, Niğde’nin yayla turizmi alanındaki potansiyelini en üst seviyeye taşıyarak ilin ekonomik ve sosyal kalkınmasına katkı sağlayabilir.

🔖

Cite This Article

Türkmen, H. H. (2026). Determination of Potential Demand for Urban Plateau Tourism in Niğde. Tarsus Üniversitesi Uygulamalı Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 6 Sayı: 1, 1–18. https://doi.org/10.66316/tauubf.1826598

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (45)

  1. Acar, S., Bilen Kazancık, L., Meydan, M. ve Işık, M. (2017). İllerin ve Bölgelerin Sosyo-Ekonomik Gelişmişlik Sıralaması Araştırması SEGE-2017. Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı. Ankara: Kalkınma Ajansları Genel Müdürlüğü.
  2. Acar, S., Şahin Cinoğlu, D., Karagöz, T., Kaygısız, G., Meydan, M. C. ve Işık, M. (2022). İlçelerin Sosyo-Ekonomik Gelişmişlik Sıralaması Araştırması SEGE-2022. Ankara: Kalkınma Ajansları Genel Müdürlüğü.
  3. Akar, Ü., Doraj, P. ve Aluçlu, İ. (2023). Pandemi sonrası turistik alanların mekânsal düzenleme kriterleri üzerine bir araştırma, Kent Akademisi, 16(2), 1124-1141. doi:https://doi.org/10.35674/kent.1219280.
  4. Alagöz, C. A. (1993). Türkiye'de yaylacılık araştırmaları. Türkiye Coğrafya Dergisi(18) Sayı 30, 1-52.
  5. Alpaslan, C. (2013). Medeniyetlerin yaşatıldığı şehir Niğde ve turizm. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 5 (1) Sayı 1, 47-61.
  6. Altuncan, M. (2003). Geleneksel Niğde Evleri. Türk Arkeoloji ve Etnografya Dergisi(73), 57-64.
  7. Bekdemir, Ü. ve Özdemir, Ü. (2002). Doğu Karadeniz bölümünde gelişmekte olan yayla turizm merkezlerine bir örnek: Bektaş Yaylası. Doğu Coğrafya Dergisi, 7, 9-35.
  8. Bilici, N. ve Işık Z. (2018). Bölgesel kalkınmada yayla turizmi: Rize ili örneği. AÇÜ Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, (4)1, 1-21.
  9. Branca, D. ve Haller, A. (2021). Urbanization, touristification and verticality in the Andes: A profile of Huaraz, Peru, Institute for Interdisciplinary Mountain Research, Austrian Academy of Sciences, Innrain 25, 6020 Innsbruck, Austria.
  10. Bryman, A. (2012). Social research methods (4th ed.). Oxford University Press.
  11. Cochran, W. G. (1977). Sampling techniques (3rd ed.). New York: John Wiley & Sons
  12. Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 297-334.
  13. Daşcı, M. ve Çomaklı, B. (2006). Yaylacılık ve tarımsal açıdan önemi. Atatürk Üniversitesi, Ziraat Fak. Dergisi, 37(2), 275-280.
  14. Đerčan, B., Gatarić, D., Bubalo Živković, M., Belij Radin, M., Vukoičić, D., Kalenjuk Pivarski, B., … Lutovac, M. (2023). Evaluating Farm Tourism Development for Sustainability: A Case Study of Farms in the Peri-Urban Area of Novi Sad (Serbia). Sustainability; 15, 12952-1973. doi: https://dx.doi.org/10.3390/su151712952.
  15. Doğan, S. ve Özaslan, Y. (2017). Kırsal alan gelişimi açısından kırsal turizm ve kırsal turizmin dünyadaki durumu. Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Ulusal Alternatif Turizm Kongresi Özel Sayısı[IV], (61-78).
  16. Doğanay, H. ve Çoşkun, O. (2013). Türkiye yaylacılığındaki değişme eğilimleri ve başlıca sonuçları. Doğu Coğrafya Dergisi, 18 (30), 1-27.
  17. Doğanay, S. (2010). İşlevsel değişim sürecinde Çakırgöl çevresinde yaylalar ve yaylacılık. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 7(2), 611-639.
  18. Doğu Karadeniz Kalkınma Ajansı (2023). Doğu Karadeniz turizm 2023 stratejisi, https://www.doka.org.tr/dosyalar/editor/files/dogu-karadeniz-turizm-2023-stratejisi-04_04_2012.pdf adresinden alınmıştır. Erişim 10.05.2025.
  19. Dunets, A., Vakhrushev, I., Sukhova, M., Sokolov, M., Utkina, K. ve Shichiyakh, R. (2019). Selection of Strategic Priorities for Sustainable Development of Tourism in a Mountain Region: Concentration of Tourist Infrastructure or Nature-Oriented Tourism. Entrepreneurship and Sustainability Issues, 7(2), 1217-122. doi:http://doi.org/10.9770/jesi.2019.7.2(29).
  20. Eskin, B., Tuncer, M. ve Demirçivi B., M. (2017). Alternatif turizm çeşidi olarak ekolojik turizm: Hasan dağı örneği. Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 9 (3), 15-26.
  21. Gül, H. E. ve Çevik, B. (2014). 2010 ve 2012 Verileriyle Türkiye’de illerin gelişmişlik düzeyi araştırması. İş Bankası yayınları, İstanbul. https://ekonomi.isbank.com.tr/ContentManagement/Documents/ar_03_2012.pdf adresinden alınmıştır.
  22. Gülpınar Sekban, D., Bekar, M. ve Acar, C. (2018). Trabzon ilinin yayla turizmi potansiyelinin değerlendirilmesi ve farkındalık yönünden incelenmesi. Uluslararası Bilimsel Araştırmalar Dergisi (IBAD), 3 (1), 349-361, https://doi.org/10.21733/ibad.404272.
  23. Kalaycı, M. ve Çelikbaş, O. (2019) Kültürel mirasın kırsal turizm bakımından önemi. 8. Ulusal Kırsal Turizm Kongresi, Muğla. Erişim adresi: https://avesis.akdeniz.edu.tr/yayin/abb4cefe-beae-4197-87d8-c0e3762bc2ec/kulturel-mirasin-kirsal-turizm-bakimindan-onemi.
  24. Karakoç, B. G. ve Akyurt, H. (2024). Seyahat acenta yöneticilerinin ekoturizm algısının tespiti: Trabzon ili uygulaması. Journal of Global Tourism and Technology Research, 5(1), 36-51. doi:https://doi.org/10.54493/jgttr.1413928.
  25. Karataş, A. (2020). Kırsal Alanların Kalkınmasında Kırsal Turizmin Rolü: Niğde İli Örneği. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 9(1), 714-735. https://doi.org/10.15869/itobiad.696452.
  26. Kim, H. (2013). Statistical notes for clinical researchers: assessing normal distribution (2) using skewness and kurtosis. Restorative Dentistry & Endodontics, 38(1), 52-54.
  27. Koca, H. (1995). Gözne'de yayla turizmi. Doğu Coğrafya Dergisi, cilt 1, Sayı 1, 281-301.
  28. Lagarias, A. ve Stratigea, A. (2023). Coastalization patterns in the Mediterranean: a spatiotemporal analysis of coastal urban sprawl in tourism destination areas. GeoJournal(88),:2529–2552. doi:https://doi.org/10.1007/s10708
  29. Li, M., Chen, T., Li, J., Yang, G., Zhao, L., Cao, Q. ve Sun, Y. (2024). Advancing sustainability in urban planning by measuring and matching the supply and demand of urban green space ecosystem services. Sustainability, 16(23), 10306-10336. doi:https://doi.org/10.3390/su162310306.
  30. Mandic, A. ve McCool, S. (2023). Sustainable visitor experience design in nature-based tourism: an introduction to the Special Issue. Journal of Ecotourism, 22(1), 1-3. doi:https://doi.org/10.1080/14724049.2022.2124765.
  31. Marsiglio, S. (2015). Economic growth and environment: tourism as a trigger for green growth., 21(1). Tourism Economics, 21(1), 183-204. doi:https://doi.org/10.5367/te.2014.0411.
  32. Moser, S. C. ve Kalton, G. (1979). Survey Methods in Social lnvestigation (2 b.). London: Routledge. Niğde Valiliği. (2016) Niğde İl Gelişme Planı (NİGEP). https://www.nigde.gov.tr adresinden alınmıştır. Erişim 5.04.2025.
  33. Ongun, R. ve Yılmaz, T. (2009). Kentsel yeşil alan varlığının Niğde kenti örneğinde değerlendirilmesi. Mediterranean Agricultural Sciences, 32(1), 11-20. doi:https://doi.org/10.29136/mediterranean.486732. Peyvel, E., Bercegol, R. d., Dietrich, J., Goreau-Ponceaud, A., Jennings, E., Sacareau, I., & Bautes, N. (2025). Rethinking (with) hill stations. How tourism is urbanising South and Southeast Asian mountain areas. Mondes du tourisme Carte blanche & perspectives, 1-22.
  34. Robert, S., Fox, D., Boulay, G., Grandclément, A., Garrido, M., Pasqualini, V.,. Trémélo, M.-L. (2019). A framework to analyse urban sprawl in the French Mediterranean. Regional Environmental Change (19), 559-572. doi:https://doi.org/10.1007/s10113-018-1425-4. Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı. (05.01.2025). https://www.investinnigde.com/bir-bakista-nigde/ adresinden alınmıştır.
  35. Tang, J., Cai, C., Liu, Y.ve Sun, J. (2022). Can tourism development help ımprove urban liveability? An examination of the Chinese case. Sustainability, 14(18), 11427. doi:https://doi.org/10.3390/su141811427.
  36. Tapur, T. (2008). Barcın yaylası (Karaman/Sarıveliler). Türk Coğrafya Dergisi, 51, 33-52.
  37. Tekin, Ö. F. (2016). Alternatif bir turizm türü olarak yayla turizmi ve Bozkır ilçesinin potansiyelinin değerlendirilmesi. Uluslararası Sempozyum: Geçmişten Günümüze Bozkır (06-08 Mayıs 2016) Konya.
  38. Türkmen, H. H. (2016). Anadolu’nun saklı kenti Niğde’nin turizm potansiyelinin değerlendirilmesi. III. Uluslararası KOP Bölgesel Kalkınma Sempozyum Kitabı, Aksaray, 2016 s. 644-651.
  39. TUİK, https://data.tuik.gov.tr adresinden alınmıştır. Erişim, 24.3.2025
  40. Yamane, T. (1967). Statistics: An introductory analysis (2nd ed.). Harper and Row. New York.
  41. Yiu, C.Y. ve Çeung, K., Ş. (2021). Urban zoning for sustainable tourism: a continuum of accommodation to enhance city resilience. Sustainability, 13(13), 7317-7332. doi:https://doi.org/10.3390/su13137317.
  42. Zavaleta Chavez Arroyo, F., Sánchez Pantaleón, A., Aldea Roman, C., Esparza-Huamanchumo, R. ve Álvarez-García, J. (2024). A structural analysis of the gconomic impact of tourism and the perspective of tourism providers in Kuélap, Peru. Land, 13(1), 120-136. doi:https://doi.org/10.3390/land13010120.
  43. Zhang, X. ve Ren, X. (2024). Design dilemma between urban tourism and quality of life: Assessment of livability barriers in different contexts. Sustainability, 16(12), 4897-4929. doi:https://doi.org/10.3390/su16124897.
  44. Lagarias, A. ve Stratigea, A. (2023). Coastalization patterns in the Mediterranean: a spatiotemporal analysis of coastal urban sprawl in tourism destination areas. GeoJournal(88),:2529–2552. doi:https://doi.org/10.1007/s10708
  45. Robert, S., Fox, D., Boulay, G., Grandclément, A., Garrido, M., Pasqualini, V.,. Trémélo, M.-L. (2019). A framework to analyse urban sprawl in the French Mediterranean. Regional Environmental Change (19), 559-572. doi:https://doi.org/10.1007/s10113-018-1425-4. Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı. (05.01.2025). https://www.investinnigde.com/bir-bakista-nigde/ adresinden alınmıştır.