SavedAdd your journal

Journals / Selçuk Üniversitesi Akşehir Meslek Yüksekokulu Sosyal Bilimler Dergisi / 2025 / Sayı: 20

Carbon Accounting in the Renewable Energy Sector

Yenilenebilir Enerji Sektöründe Karbon Muhasebesi

Hacı Arif Tunçez(SELÇUK ÜNİVERSİTESİ AKŞEHİR İ.İ.B.F.)0000-0001-5834-3450
Pages
166–174
Publication Date
2025-12-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This study aims to explain energy, energy resources, and carbon accounting, and to examine accounting approaches regarding the transfer of carbon information into financial statements.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Since the existence of humankind, energy has had strategic importance, influencing countries' development policies.
📊
Key Findings & Data:While businesses contribute to the economy through their activities, the fossil fuels they consume in the production process and in securing the necessary energy, as well as the carbon emissions generated when customers consume their products, negatively affect the environment.
💡
Conclusion & Impact:This study aims to explain energy, energy resources, and carbon accounting, and to examine accounting approaches regarding the transfer of carbon information into financial statements.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Yenilenebilir Enerji · Karbon emisyonları · Karbon muhasebesi

Abstract

Since the existence of humankind, energy has had strategic importance, influencing countries' development policies. The limited nature of fossil resources used to meet the increasing energy demand and their negative environmental impact have directed societies toward efficient energy consumption and renewable energy sources. While businesses contribute to the economy through their activities, the fossil fuels they consume in the production process and in securing the necessary energy, as well as the carbon emissions generated when customers consume their products, negatively affect the environment. Environmental problems and their consequences have led to the concept of environmental accounting. Later, calculating the amount of carbon released into the atmosphere and recording the carbon footprint created the need for a type of accounting that could address these issues, and thus, carbon accounting entered the literature. This study aims to explain energy, energy resources, and carbon accounting, and to examine accounting approaches regarding the transfer of carbon information into financial statements.

Özet

İnsanlığın varoluşundan itibaren kullanılan enerji, günümüzde ülkelerin kalkınma politikalarını etkileyen stratejik bir öneme sahiptir. Artan enerji talebini karşılamak için kullanılan fosil kaynakların sınırlı olması ve çevreyi olumsuz etkilemesi, insanları verimli enerji tüketimine, yenilenebilir enerjiye yöneltmiştir. İşletmeler faaliyetleri sonucunda ekonomiye katkı sağlarken hem üretim sürecinde ortaya çıkardıkları hemde üretimleri için gerekli olan enerjiyi sağlarken kullandıkları fosil yakıtlar nedeniyle, ayrıca üretilen ürünlerin tüketiciler tarafından kullanılması sırasında karbon emisyonları çevreyi olumsuz yönde etkilemektedir. Çevresel sorunlar ve bunların etkisi, çevre muhasebesi kavramını ortaya çıkarmış, daha sonra atmosfere salınan karbon miktarının hesaplanması, karbon ayak izinin kayıt altına alınması gibi işlemleri yapacak olan bir muhasebe türüne ihtiyaç duyulmuş ve bu nedenle karbon muhasebesi literature girmiştir. Bu çalışmanın amacı, enerji ile enerji kaynakları ve karbon muhasebesi açıklanarak, karbon bilgilerinin finansal tablolara aktarılmasına ilişkin muhasebe yaklaşımlarını incelemektir.

🔖

Cite This Article

Tunçez, H. A. (2025). Carbon Accounting in the Renewable Energy Sector. Selçuk Üniversitesi Akşehir Meslek Yüksekokulu Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 20, 166–174. https://ajindex.com/articles/1620893

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (41)

  1. Aktürk, A., Akcanlı, F., Şenol, H. & Akyüz, Y. (2012). “Muhasebe Standartları Bağlamında Otel İşletmelerinde Çevre Muhasebesi”, Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 20. Yıl Özel Sayı, s. 87-108.
  2. Alper, A. E., Alper, F. O., Özayturk, G. & Mike, F. (2022). “Testing the Long-Run Impact of Economic Growth, Energy Consumption, and Globalization on Ecological Footprint: New Evidence from Fourier Bootstrap ARDL and Fourier Bootstrap Toda–Yamamoto Test Results”, Environmental Science and Pollution Research, sayı: 30, s.42873-42888, https://doi.org/10.1007/s11356-022-18610-7.
  3. Altınbay, A. & Golagan, M. (2016). “Küresel Isınma Sorununa Muhasebecilerin Bakışı: Karbon Muhasebesi”, İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, sayı: 5(7), s.2106-2219, https://doi.org/10.15869/itobiad.260253.
  4. Ascui, F. & Lovell, H. (2011). “As Frames Collide: Making Sense of Carbon Accounting”, Accounting, Auditing and Accountability Journal, sayı: 24(8), s. 978-999. https://doi.org/10.1108/09513571111184724.
  5. Bangjun, W., Linyu, C., Feng, J. & Yue, W. (2023). “Research on Club Convergence Effect and Its Influencing Factors of Per Capita Energy Consumption: Evidence from the Data of 243 Prefecture-Level Cities in China”, Energy, sayı: 263, 1-11. https://doi.org/10.1016/j.energy.2022.125657.
  6. Bora Kılınçarslan, T., Poroy Arsoy, A. & Kardeş Selimoğlu, S. (2022). “Türkiye Muhasebe Standartları Kapsamında Karbon Emisyonlarının Muhasebeleştirilmesi”, Muhasebe ve Denetime Bakış, sayı: 22(67), s.73-98, https://doi.org/10.55322/mdbakis.1084753.
  7. Bowen, F. & Wittneben. B. (2011). “Carbon Accounting: Negotiating Accuracy, Consistency and Certainty Across Organisational Fields”, Accounting, Auditing and Accountability Journal, sayı: 24(8), s.1022-1036, https://doi.org/10.1108/09513571111184742.
  8. Cook, A. (2009). “Emission Rights: From Costless Activity to Market Operations”, Accounting, Organizations and Society, sayı: 34, s.456-468. https://doi.org/10.1016/j.aos.2007.12.001.
  9. Çankaya, F. & Şeker, Y. (2013). “Karbon Sertifikalarının Türkiye Muhasebe Standartlarına Göre Muhasebeleştirilmesi”, Muhasebe ve Bilim Dünyası Dergisi, sayı: 15(4), s.105-134.
  10. Du, Y., Chen, S. & Tang, L. (2021). “The Research Progress and Development Trend of Carbon Accounting: An Analysis Based on CiteSpace”, China-USA Business Review, sayı: 20(4), s.185-201. https://doi.org/10.17265/1537-1514/2021.04.004.
  11. Durgut, M. (2015). “Karbon Ticaretinin Uluslararası Muhasebe Standartlarına Göre Muhasebeleştirilmesi”, Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, sayı: 3(2), s.23-40.
  12. Elfrink, J. & Ellison, M. (2009). “Accounting for Emission Allowances: An Issue in Need of Standards”, The CPA Journal, sayı: 79(2), s.68-71
  13. Ghosh, T. K. & Prelas, M. A. (2009). “Energy Resources and Systems: Volume 1: Fundamentals and Non-Renewable Resources”, Springer Dordrecht, https://doi.org/10.1007/978-90-481-2383-4.
  14. Gray, R., Bebbington, J. & Walters, D. (1994). Accounting for the Environment, Markus Wiener Publishers.
  15. Gürbüz C. (2020). Çevre Muhasebesinin Bir Alt Dalı Olarak Karbon Muhasebesi - Dünya ve Türkiye’deki Uygulamalar, Nobel Akademik Yayıncılık, Ankara.
  16. Haupt, M. & Ismer, R. (2011). Emissions Trading Schemes under IFRS-Towards a “True and Fair View”, CPI Report, Climate Policy Initiative, Berlin, 1-24.
  17. İnan, İ., Akbulut, İ. & Aslan, E. (2018). “Enerji Sorununun Çözümünde Yenilenemez ve Yenilenebilir Enerji Kaynaklarının Yeri ve Önemi”, Türk Dünyası Araştırmaları, sayı: 120, s.11-40.
  18. Kantenbacher, J. (2010). Renewable Energy. (Ed: Woodrow W. Clark, Sustainable Communities Design Handbook), 65-81, https://doi.org/10.1016/C2009-0-20242-X.
  19. Montero, P. M., Calderon, E. P. & Dias, A. I. L. (2020). “Transparency of Financial Reporting on Greenhouse Gas Emission Allowances: The Influence of Regulation”, International Journal of Environmental Research and Public Health, sayı: 17, 893, s.2-25, https://doi.org/10.3390/ijerph17030893.
  20. Mucuk, M. & Doğan U. (2009). “Türkiye Ekonomisinde Enerji Tüketimi ve Ekonomik Büyüme”, Maliye Dergisi, sayı: 157, s.105-115.
  21. Olson, E. G. (2010). “Challenges and Opportunities from Greenhouse Gas Emissions Reporting and Independent Auditing”, Managerial Auditing Journal, sayı: 25(9), s.934-942, https://doi.org/10.1108/02686901011080071.
  22. Ong, T. S., Kasbun, N.B., Teh, B. H., Muhammad, H. & Javeed, S. A. (2021). “Carbon Accounting System: The Bridge between Carbon Governance and Carbon Performance in Malaysian Companies”, Ecosystem Health and Sustainability, sayı: 7(1), s.1-13, https://doi.org./10.1080/20964129.2021.1927851.
  23. Öktem, B. (2020). “Karbon Emisyon İşlemlerinin Muhasebeleştirilmesi”, Finans Ekonomi ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, sayı: 5(2), s.313-323, https://doi.org/10.29106/fesa.733834.
  24. Önder, S. & Ocak, R. Ö. (2018). “Sürdürülebilir Enerji Kaynaklarının Avantajları”, Uluslararası Yeşil Başkentler Kongresi, 901-907, Konya.
  25. Özdoğan, F. S. & Bitlisli, F. (2019). “Güneş Enerjisi İle Elektrik Üreten İşletmelerin Muhasebe Uygulamalarının TDHP Ve TMS/TFRS Çerçevesinde Karşılaştırılması”, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, sayı: 22(42), s.255-280, https://doi.org/10.31795/baunsobed.657853.
  26. Pérez-Lombard, L., Ortiz, J. & Pout, C. (2008). “A Review on Buildings Energy Consumption Information”, Energy and Buildings, sayı: 40(3), s.394-398. https://doi.org/10.1016/j.enbuild.2007.03.007.
  27. Ratnatunga, J. & Balachandran, K. (2009). “Carbon Business Accounting: The Impact of Global Warming on the Cost and Management Accounting Profession”, Journal of Accounting Auditing & Finance, sayı: 24(2), s.333-355, https://doi.org/10.1177/0148558X0902400208.
  28. Riley, S. (2007). “Emission Rights Accounting: Accounting for Hot Air”, Student Accountant, ACCA, sayı: (3), s.48-51.
  29. Romic, V. (2010), Development of Emission Rights and Their Accounting, Master’s Thesis, University of Ljubljana Slovenia.
  30. Samaduzzaman, M., Zaman, F. & Irfan, M. S. (2013). “Carbon Accounting, Green Building and Sustainability: Effects on Gross National Product (GDP)”, IOSR Journal of Business and Management (IOSR-JBM), sayı: 6(5), s.41-45. https://doi.org/10.9790/487X-0654145.
  31. Spitzer, M. & Elwood H. (1998). An Introduction to Environment as a Business Management Tool: Key Concepts and Terms, EPA Publication, Washington DC.
  32. Su, R. (2019). “Research on Energy Accounting under Energy Conservation and Emission Reduction Policies”, IOP Conference Series: Materials Science and Engineering, sayı: 677(3), s.1-5, https://doi.org/10.1088/1757899X/677/3/032113.
  33. Topal, M. & Işıl Arslan, E. (2008). Biyokütle Enerjisi ve Türkiye. VII: Ulusal Temiz Enerji Sempozyumu (UTES), 241-248, İstanbul.
  34. Twidell, J. & Weir, T. (2015). Renewable Energy Resource, Routledge, London, https://doi.org/10.4324/9781315766416. United Nations Framework Convention On Climate Change, Kyoto Protochol, http://unfccc. uluslararası/kyoto_protocol/items/2830
  35. Übelacker, E. (2005). Enerji: Neden ve Nasıl, Tudem Yayınları, İzmir.
  36. Vargün, H., Gürkan, S. & Akbulut, H. (2015). “Sürdürülebilir Bir Çevre İçin Karbon Muhasebesi Ve Faaliyet Tabanlı Maliyetleme Sisteminin Entegrasyonu”, İSMMO Mali Çözüm, sayı: 25(132), s.11-31.
  37. Yakıncı, Z. D. & Kök, M. (2017). “Yenilenebilir Enerji Ve Toplum Sağlığı”, İ.Ü. Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu Dergisi, sayı: 5(1), s.43-55.
  38. Yaylalı, İ. (2024). “Çevre Muhasebesi ve Alt Muhasebe Türlerinin Önemi Üzerine Muhasebe Dergilerinde Bir Analiz”, Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, sayı: 14(3), s.1253-1276, https://doi.org/10.30783/nevsosbilen.1471007.
  39. Yerebakan, M. (2008). Mikro Enerji Santralleri, İstanbul Ticaret Odası (İTO) Yayınları, İstanbul.
  40. Yılmaz, Z. & Şahin, Z. (2017). “Muhasebe Dersi Alan Öğrencilerin Yeşil Muhasebe Konusundaki Algılari Ve Farkındalıkları”, Balkan ve Yakın Doğu Sosyal Bilimler Dergisi, sayı: (3)1, s.110-122.
  41. Zheng, Y., Yu, H. & Zhang, Y. (2021). “A Bibliometric Review on Carbon Accounting in Social Science during 1997–2020”, Environmental Science and Pollution Research, sayı: 29(7), s.9393-9407, https://doi.org/10.1007/s11356-021-176