Journals / MEYAD Akademi / 2024 / Cilt: 5 Sayı: 2

Mobbinge Maruz Kalma ve Ruhsal Belirtiler Ölçeği

Nermin Gürhan(Uluslararası Sağlık Turizmi Enstitüsü / UKA Kongre)0000-0002-3472-7115
Emel Kaya(ÇANKIRI KARATEKİN ÜNİVERSİTESİ)0000-0001-9932-0976
Resul Kaya(Akçaabat 1. Asliye Ceza Mahkemesi)0000-0001-5621-1526
Pages
136–150
Publication Date
2025-01-31
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu sonuçlara dayanarak Mobbinge Maruz Kalma ve Ruhsal Belirtiler Ölçeğinin çalışanlar için geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu söylenebilir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Mobbing uygulayanların hedef aldığı kişilerde mobbingin ve buna bağlı olarak ortaya çıkan semptomların tanımlanması önemlidir.
📊
Key Findings & Data:Kamu ve özel sektörde çalışan ve meslekte en az 1 yıllık deneyime sahip 530 kişi çalışmanın örneklemini oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Bu sonuçlara dayanarak Mobbinge Maruz Kalma ve Ruhsal Belirtiler Ölçeğinin çalışanlar için geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu söylenebilir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Mobbing · ruhsal belirti · geçerlik

Özet

Mobbing uygulayanların hedef aldığı kişilerde mobbingin ve buna bağlı olarak ortaya çıkan semptomların tanımlanması önemlidir. Bu amaçla ruhsal alt boyutları da içeren mobbing ölçeğini geliştirilmiştir. Kamu ve özel sektörde çalışan ve meslekte en az 1 yıllık deneyime sahip 530 kişi çalışmanın örneklemini oluşturmaktadır. Araştırmacılar tarafından geliştirilen ölçek, Likert tipi beşli derecelendirme ölçeği olarak hazırlanmıştır (1-Hiç bir zaman, 2-Çok Nadiren, 3-Oldukça sık, 4-Çok sık, 5-Sürekli). Ölçeğin faktör yapısının belirlenmesi amacıyla Açımlayıcı faktör analizi (AFA) ve ölçeğinin güvenirliği ile ilgili olarak ise Cronbach Alpha iç tutarlılık katsayıları hesaplanmıştır. AFA sonucuna göre toplam varyansın % 71,232’sini (KMO= .949; X2(2145) = 47044.857; p = .00) açıklayan 66 maddeden oluşan 6 faktörlü bir yapı elde edilmiştir. Bu faktörler; sırasıyla depresyon/post travmatik stres bozukluğu, kişiliğe yönelik yıldırma eylemi, işe yönelik yıldırma eylemi, özlük haklara yönelik yıldırma eylemi, idarenin yıldırma eylemine katılımı ve öz kıyım düşüncesi olarak adlandırılmıştır. Ölçeğinin güvenirliği ile ilgili Cronbach Alfa katsayısı .98 olarak hesaplanmıştır. Bu sonuçlara dayanarak Mobbinge Maruz Kalma ve Ruhsal Belirtiler Ölçeğinin çalışanlar için geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu söylenebilir.

🔖

Cite This Article

Gürhan, N., Kaya, E., Kaya, R., Kaya, B. (2025). Mobbinge Maruz Kalma ve Ruhsal Belirtiler Ölçeği. MEYAD Akademi, Cilt: 5 Sayı: 2, 136–150. https://doi.org/10.59007/meyadakademi.1590186

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (22)

  1. World Health Organization. Responding to İntimate Partner Violence and Sexual Violence Against Women- WHO Clinical and Policy Guidelines. Italy: World Health Organization. 2013.
  2. Gürhan N, Erdoğan G, Seyran F. Cinsel şiddet. MEYAD Akademi. 2020;1(1):59-65.
  3. Gürhan N. İstismar/Şiddet ve ihmal mağdurları. İçinde: Özcan CT, Gürhan N, editör. Ruh sağlığı ve psikiyatri hemşireliğinin temelleri. Ankara: Akademisyen Tıp Kitabevleri, 2016; s. 694-717.
  4. Lewis AJ, Austin E, Knapp R, Vaiano T, Galbally M. Perinatal maternal mental health, fetal programming and child development. Healthcare (Basel). 2015;3:1212-1227.
  5. Gürhan N. Ruh sağlığı ve psikiyatri hemşireliği. Nobel Tıp Kitabevleri; 2016.
  6. Tsui V, Cheung M, Leung P. “Help-seeking among Male Victims of Partner Abuse: Men’s Hard Times”. JOCP. 2010;38(6):769-780 DOI: 10.1002/jcop.20394
  7. Adak N. Madalyonun öteki yüzü: erkeğe yönelik şiddet. SAD/JSR. 2013;16(2):1-28.
  8. Kumar A. “Domestic Violence against Men in India: A Perspective”. J Hum Behav Soc Environ. 2012;22:290-296.
  9. Tjaden P, Thoennes N. Extent, Nature, and Consequences of Intimate Partner Violence: Findings From the National Violence Against Women Survey NCJ 181867; 2000.
  10. Singh G, Singh A, Chaturvedi S, Khan S. Workplace violence against resident doctors: A multicentric study from government medical colleges of uttar pradesh. Indian J Public Health. 2019;63(2):143-146. DOI: 10.4103/ijph.IJPH_70_18
  11. Seyran F, Gürhan N. Eğitim kurumlarında öğrenciler arasında yaygınlaşan şiddet: Okul zorbalığı üzerine bibliyometrik bir araştırma. KEFAD. 2021;22(3):1690-1723.
  12. Aria M, Cuccurullo C. Bibliometrix: An r-tool for comprehensive science mapping analysis. Journal of Informetrics. 2017;11(4):959-975. DOI: 10.1016/j.joi.2017.08.007
  13. Koc O. Web of Science üzerinde indekslenen kadına yönelik şiddet araştırmalarına bibliyometrik bir bakış. İUKAD. 2020;21:19-35. DOI: 10.26650/iukad.2020.21.002
  14. Chen WC, Hwu HG, Kung SM, Chiu, HJ, Wang JD. Prevalence and determinants of workplace violence of health care workers in a psychiatric hospital in Taiwan. JOH. 2008;50(3):288-293.
  15. Wu Y, Chen J, Fang H, Wan Y. Intimate partner violence: A bibliometric review of literature. Int J Environ Res Public Health. 2020;17(15): 5607. DOI: 10.3390/ijerph17155607
  16. Cebrino J, De la Cruz SP. A worldwide bibliometric analysis of published literature on workplace violence in healthcare personnel. PLoS ONE. 2020;15(11):116. DOI: 10.1371/journal.pone.0242781
  17. Seyran F. İşyeri şiddeti çalışmalarının bibliyometrik analizi. OPUS International Journal of Society Researches. 2021;17(36):2868-2889.
  18. Ohniwa RL, Hibino A, Takeyasu K. Trends in research foci in life science fields over the last 30 years monitored by emerging topics. Scientometrics. 2010;85(1):111-127.
  19. Bisson JI. Post-traumatic stress disorder. Occupational Medicine. 2007;57(6):399-403.
  20. Öztürk M. Şiddet’i ‘cinsiyet’e bölmek: Erkeğe yönelik şiddetin perdelenmesi. DÜSBED. 2021;(27):15-27.
  21. Hoff B. US National Survey: more men than women victims of intimate partner violence”. JACPR. 2012;4(3):155-163.
  22. Borbasi S, Jackson D, Lockwood C. Undertaking a clinical audit. Courtney, MD, editör. Evidence for Nursing Practice. 1st ed., Elsevier Company, Sydney, Australia, 2005; s. 148-167.