AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThis demonstrates that the biennale's visual communication system functions as a communication structure that is conceptually related, activates the visitor, and shows continuity across media.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The Purpose of the Study : This study aims to examine the visual communication design system developed within the scope of the 18th Istanbul Biennial, themed “Three-Legged Cat,” to analyze how this system is implemented across different media, and to reveal the connections between the resulting formal and semantic relationships and the biennial's conceptual framework. Theoretical Framework: This study's conceptual framework is grounded in a semiotic approach that examines the meaning-making processes of visual signs. Accordingly, Roland Barthes' semiotic analysis model has served as the basis. In addition, the functioning of certain design elements on the surface that play a role in the formation of meaning in visual communication design has also been examined within a theoretical framework. Method: This study utilized a qualitative research method. In this study, the visual communication design works for the 18th Istanbul Biennial were selected using a purposive sampling method. The printed materials, social media posts, motion graphics, and advertising/promotional films produced for the Biennial have been examined using Roland Barthes' semiotic analysis. Findings: The research reveals a formal and conceptual continuity across the printed materials, social media posts, motion graphics, and advertising/promotional films of the 18th Istanbul Biennial. Furthermore, this continuity creates a visual language consistent with the biennial's conceptual theme. However, it is observed that the visual arrangements across different media repeat in line with similar design approaches, thereby establishing a meaningful relationship with the biennale's conceptual framework. Conclusion: The study demonstrates that the visual communication system for the 18th Istanbul Biennial maintains a consistent structure across different media. The repetitive use of visual design elements across the various applications that make up the composition reveals that the biennale theme gains visibility within a consistent, integrated structure. This demonstrates that the biennale's visual communication system functions as a communication structure that is conceptually related, activates the visitor, and shows continuity across media.
Özet
Çalışmanın Amacı: Bu çalışma, “Üç Ayaklı Kedi” temalı 18. İstanbul Bienali kapsamında geliştirilen görsel iletişim tasarımı sistemini incelemeyi, bu sistemin farklı mecralarda nasıl kurgulandığını ve ortaya çıkan biçimsel ve anlamsal ilişkilerin bienalin kavramsal çerçevesiyle kurduğu bağı ortaya koymayı amaçlamaktadır. Kuramsal Çerçeve: Çalışmanın kuramsal çerçevesini görsel göstergelerin anlam üretim süreçlerini inceleyen göstergebilim yaklaşımı oluşturmaktadır. Bu doğrultuda Roland Barthes’ın düz anlam ve yan anlam ayrımına dayanan göstergebilimsel çözümleme modeli temel alınmıştır. Ayrıca görsel iletişim tasarımında anlamın oluşumunda rol oynayan bazı tasarım unsurlarının yüzey üzerindeki işleyişi de kuramsal çerçeve içinde ele alınmıştır. Yöntem: Çalışma nitel araştırma yöntemi çerçevesinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmada 18. İstanbul Bienali’nin görsel iletişim tasarımına ait uygulamalar amaçlı örnekleme yöntemiyle seçilmiş, bienale ait basılı materyaller, sosyal medya paylaşımları, hareketli grafikler ve reklam-tanıtım filmleri Roland Barthes’ın göstergebilimsel analiz yaklaşımı doğrultusunda incelenmiştir. Bulgular: Araştırma bulguları, 18. İstanbul Bienali’ne ait basılı materyaller, sosyal medya paylaşımları, hareketli grafikler ve reklam-tanıtım filmleri arasında hem biçimsel hem de kavramsal bir süreklilik bulunduğunu ortaya koymaktadır. Ayrıca bu sürekliliğin bienalin kavramsal temasıyla tutarlı bir görsel dil oluşturduğu gözlemlenmektedir. Bunun yanı sıra farklı mecralarda uygulanan görsel düzenlemelerin benzer tasarım yaklaşımları doğrultusunda tekrar ettiği ve bu tekrarın bienalin kavramsal çerçevesiyle anlamlı bir ilişki kurduğu görülmektedir. Sonuç: Çalışma 18. İstanbul Bienali’ne ait görsel iletişim sisteminin farklı mecralarda tutarlı biçimde sürdürülen bir yapıya sahip olduğunu göstermektedir. Kompozisyonu oluşturan görsel tasarım unsurlarının çeşitli uygulamalarda tekrar eden kullanımı, bienal temasının tutarlı ve bütünleşik bir yapı içinde görünürlük kazandığını ortaya koymaktadır. Bu durum, bienalin görsel iletişim sisteminin kavramsal çerçeveyle ilişkili, ziyaretçiyi aktifleştiren ve mecralar arasında süreklilik gösteren bir iletişim yapısı olarak işlediğini göstermektedir.