Journals / Littera Turca Journal of Turkish Language and Literature / 2026 / Cilt: 4 Sayı: 2

CHEDO MIJATOVICH’IN ‘SERVIA AND THE SERVIANS [SIRBISTAN VE SIRPLAR]’ ADLI ESERİNDEKİ FIKRALARDA TÜRK İMGESİ

Pages
363–378
Publication Date
2018-04-26
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu teorinin temelinde, “ rakibi saf dışı bırakmaktan duyulan keyif, bir başkasını dezavantajlı duruma getirmenin verdiği haz, öteki konumundaki kişinin düştüğü kötü durumdan duyulan mutluluk, başkalarının talihsizliklerinden ve acılarından alınan zevk, bedensel çirkinlik veya bozuklukların kendi bedeninde olmamasından duyulan memnuniyet ile mantıksız hareket ve eylemlere gülme” yer almaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Chedo Mıjatovıch, “ Sırbistan ve Sırplar, London 1908” adını taşıyan eserinin V. bölümünü (s. 114-133) fıkralara ayırmıştır.
📊
Key Findings & Data:Bu bölümde yer alan 21 adet fıkradan 9’unda (8, 9, 14, 16, 17, 18, 19, 20 ve 21 numaralı fıkralar), Türk fıkra tipleri arasında ortak şahsiyeti temsil yeteneğini kazanmış olan Nasreddin Hoca, ya fıkraların başkahramanıdır ya da fıkralarda önemli bir role sahiptir.
💡
Conclusion & Impact:Bu teorinin temelinde, “ rakibi saf dışı bırakmaktan duyulan keyif, bir başkasını dezavantajlı duruma getirmenin verdiği haz, öteki konumundaki kişinin düştüğü kötü durumdan duyulan mutluluk, başkalarının talihsizliklerinden ve acılarından alınan zevk, bedensel çirkinlik veya bozuklukların kendi bedeninde olmamasından duyulan memnuniyet ile mantıksız hareket ve eylemlere gülme” yer almaktadır.
🔬Design:Konferans Bildirisi
📍Scope:21 adet
⚙️Variables:Chedo Mıjatovıch · Servia and the Servians · fıkra

Özet

Chedo Mıjatovıch, “ Sırbistan ve Sırplar, London 1908” adını taşıyan eserinin V. bölümünü (s. 114-133) fıkralara ayırmıştır. Bu bölümde yer alan 21 adet fıkradan 9’unda (8, 9, 14, 16, 17, 18, 19, 20 ve 21 numaralı fıkralar), Türk fıkra tipleri arasında ortak şahsiyeti temsil yeteneğini kazanmış olan Nasreddin Hoca, ya fıkraların başkahramanıdır ya da fıkralarda önemli bir role sahiptir. Mıjatovıch, söz konusu bölümün girişinde, Sırp fıkralarında Türk ağaları, kadıları ve hocalarının komik ve aptal kişilikleri temsil eden tipler olarak resmedildiğini söyler ve bu görüşünü destekleyen fıkra metinlerine yer verir. Gülmenin ortaya çıkabilmesi için fıkrada yer alan tiplerden birinin diğer fıkra tiplerine göre bir zaafının, bedenî bir noksanlığının veya bir zihinsel özrünün bulunması gerekir. Fıkralarda bir olumlu bir de olumsuz tip (rakip) vardır. Fıkra anlatıcısına göre olumlu tip, her zaman kendi mensubu bulunduğu millet veya topluluğu temsil eden fıkra tipidir. Anlatıcı böylelikle hedef aldığı, rakip olarak gördüğü topluluk veya millet karşısında fıkra tipi üzerinden bir üstünlük sağlamış olur. Olumsuz tip ise anlatıcının yermek istediği topluluk veya milleti temsil eden tiptir. Çalışmamızda Sırplar arasında anlatılan ve olumsuz (rakip) tipleri Türklerin temsil ettiği fıkralar, “Mizahta Üstünlük Teorisi”ne göre ele alınıp değerlendirilecektir. Bu teorinin temelinde, “ rakibi saf dışı bırakmaktan duyulan keyif, bir başkasını dezavantajlı duruma getirmenin verdiği haz, öteki konumundaki kişinin düştüğü kötü durumdan duyulan mutluluk, başkalarının talihsizliklerinden ve acılarından alınan zevk, bedensel çirkinlik veya bozuklukların kendi bedeninde olmamasından duyulan memnuniyet ile mantıksız hareket ve eylemlere gülme” yer almaktadır.

🔖

Cite This Article

Bekki, S., Aydoğan, S. İ. E. (2018). CHEDO MIJATOVICH’IN ‘SERVIA AND THE SERVIANS [SIRBISTAN VE SIRPLAR]’ ADLI ESERİNDEKİ FIKRALARDA TÜRK İMGESİ. Littera Turca Journal of Turkish Language and Literature, Cilt: 4 Sayı: 2, 363–378. https://doi.org/10.20322/littera.384960

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (7)

  1. Bayraktar, Zülfikar (2010). Mizah Teorileri ve Mizah Teorilerine Göre Nasreddin Hoca Fıkralarının Tahlili. Doktora Tezi. İzmir, Ege Üniversitesi.
  2. Emeksiz, Abdülkadir (2015). “Türk Halkbilimi Mizah Araştırmalarına Dair Genel Tespit, Değerlendirme ve Teklifler”. Turkish Studies, Volume 10/8: 987-1024.
  3. Gülboy, Burak Samih (2012). “Chedomille Mijatovitch’in Anılarında Türk ve Osmanlı İmgeleri”. Türkiye-Sırbistan İlişkileri / Belgrad'a Uğrar Yolu Tuna'nın. ed. Yeliz Okay ve Tuncay Babalı, İstanbul: Doğu Kitabevi, 49-67.
  4. Güvenç, Ahmet Özgür (2014). Âşık Tarzı Şiir Geleneğinde Mizahi Destanlar. Ankara: Gece Kitaplığı.
  5. Mijatovich, Chedo (1908). Servıa And The Servıans. London.
  6. Şahin, Halil İbrahim (2014). “Gelenek, Gülme ve Şaka”. Millî Folklor, S. 101 (Bahar), s. 237-251.
  7. Türkmen, Fikret (1999). Nasreddin Hoca Latifelerinin Şerhi (Burhaniye Tercümesi) Transkripsiyon, İnceleme, Metin. İzmir: Akademi Kitabevi.