AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFor these reasons and others, the works of Abdurrâzık and his circle have been named the "Abdurrâzık School of Philosophy."
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The studies conducted in the last century, especially in Egypt, regarding Islamic thought primarily focus on either presenting a new paradigm or critically analyzing the construction of the existing one. Three names should particularly be mentioned as contributors to these studies: Mustafa Abdurrâzık (d. 1947), Ali Sami al-Nashar (d. 1980), and Ahmed Mahmûd Subhî (d. 2004). These three individuals, who are connected through the teacher-student relationship, have each emphasized the importance of the composition of Islamic thought through their original works. The first figure to strongly articulate the emphasis on Islamic thought through his connections between philosophy and the principles of Islamic jurisprudence is Mustafa Abdurrâzık with his work Temhîd li Tarihi'l Felsefeti'l İslamiyye. Abdurrâzık’s student, al-Nashar, examines the relationship between logic and Islamic thought. In his work Menâhicü’l-baḥs̱ ʿinde müfekkiri’l-İslâm, he proposes a methodology for the paradigm that can be summarized as offering a holistic approach to Islamic thought. Finally, Ahmed Mahmûd Subhî, who was al-Nashar's student, offers alternative readings on ethics in his book el-Felsefetü’l-ahlâkiyye fi fikri’l-İslâm. According to him, Islamic philosophy should not be confined solely to the Aristotelian perspective; instead, the theories in the fields of theology, philosophy, and Sufism, which have been implicitly present, should be brought to light. This is not merely a claim, but also an argument. In short, the idea of approaching Islamic thought holistically, as proposed by Abdurrâzık, was not confined to his own discourse but was passed on to subsequent generations. For these reasons and others, the works of Abdurrâzık and his circle have been named the "Abdurrâzık School of Philosophy."
Özet
İslam düşüncesine yönelik son yüzyılda özellikle Mısırda yapılan çalışmalar bir paradigma ortaya koymak veya mevcut paradigmanın inşâi bir tenkidini yapmak şeklinde verimli tartışmalara öncelik etmektedir. Bu çalışmalara katkı sunan özellikle üç isimden bahsedilmelidir: Mustafa Abdurrâzık (ö. 1947), Ali Sami en-Neşşâr (ö. 1980) ve Ahmed Mahmûd Subhî (ö. 2004). Hoca-talebe ilişkisi ile birbirlerine bağlı olan bu üç ismin her biri yaptıkları özgün çalışmalarla İslam düşüncesi terkibinin önemine vurgu yapmışlardır. Felsefe ve usulü fıkıh arasında kurduğu irtibatlarla İslam düşüncesi vurgusunu güçlü bir şekilde dile getiren ilk isim Temhîd li Tarihi'l Felsefeti'l İslamiyye adlı çalışmasıyla Mustafa Abdurrâzık olmuştur. Abdurrâzık’ın talebesi olan Neşşâr ise mantık ve islam düşüncesi arasındaki ilişkiyi irdeler. Menâhicü’l-baḥs̱ ʿinde müfekkiri’l-İslâm eseriyle İslam düşüncesine bütüncül bakma şeklinde özetlenebilecek paradigmanın yöntem kısmına yönelik bir teklif yapar. Son olarak Neşşâr’ın öğrencisi olan Ahmed Mahmûd Subhî (ö. 2004) el-Felsefetü’l-ahlâkiyye fi fikri’l-İslâm kitabıyla ahlak felsefesine yönelik alternatif okumalar yapar. Ona göre İslam Felsefesi salt Aristocu perspektife hapsedilmemeli; kelam, felsefe ve tasavvuf alanındaki örtük bir şekilde olan nazariyeler ortaya çıkarılmalıdır. Bu salt bir iddia değil aynı zamanda bir ispattır. Sözün özü İslam düşüncesine bütüncül bir şekilde yaklaşma şeklindeki bu fikir salt Abdurrâzık’ın söylemleriyle sınırlı kalmamış sonraki dönemlere de aktarılmıştır. Nitekim bu ve başka sebeplerden ötürü Abdurrâzık ve çevresindekilerin çalışmaları Abdurrâzık’ın felsefe ekolü şeklinde isimlendirilmiştir.