Journals / Akademik-Us / 2026 / Sayı: 19

An Anonymous Manuscript Belonging to the Hanafi Firaq Tradition: Risāla fī al-Firaq wa al-Madhāhib

Hanefî Fırak Geleneğine Ait Müellifi Meçhul Bir Yazma Eser: Risâle fî’l-Fırak ve’l-Mezâhib

Ramazan Tarik(BİTLİS EREN ÜNİVERSİTESİ, İSLAMİ İLİMLER FAKÜLTESİ)0000-0002-1912-6610
Pages
81–121
Publication Date
2026-05-31
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This study aims to introduce the work to scholarship, contribute to Ottoman manuscript studies, support the evaluation of firaq literature, and fill a gap in the History of Islamic sects.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The Risāla fī al-Firaq wa al-Madhāhib, an anonymous manuscript of the Hanafi heresiographical tradition, is an important example of Islamic sectarian history and firaq literature.
📊
Key Findings & Data:The treatise focuses on the classification of theological sects and groups and reflects the Hanafi approach to sectarian classification together with the main features of Hanafi firaq literature in terms of content and method.
💡
Conclusion & Impact:This study aims to introduce the work to scholarship, contribute to Ottoman manuscript studies, support the evaluation of firaq literature, and fill a gap in the History of Islamic sects.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İslâm Mezhepleri Tarihi · Fırak Literatürü · Hanefî Fırak Geleneği

Abstract

The Risāla fī al-Firaq wa al-Madhāhib, an anonymous manuscript of the Hanafi heresiographical tradition, is an important example of Islamic sectarian history and firaq literature. The treatise focuses on the classification of theological sects and groups and reflects the Hanafi approach to sectarian classification together with the main features of Hanafi firaq literature in terms of content and method. The introduction discusses the historical background of the Hanafi heresiographical tradition. Although the author is unknown, the terminology, linguistic features, and subject matter indicate that the work belongs to the Hanafi school. The author’s anonymity does not reduce its scholarly value; instead, it provides insight into Ottoman perceptions of sects. The manuscript is preserved in the Istanbul University Rare Books Library. The study presents bibliographical and catalog information and evaluates the physical features of the manuscript, forming a basis for future critical editions and translation studies. The content analysis examines the sects and groups in the treatise, its classification method, and its relation to the Hanafi tradition. Its classifications are compared with major heresiographical works and presented in tables. The study also identifies authorial and scribal errors in the manuscript and evaluates them. The conclusion states the treatise’s place within its tradition. The appendices include a critical edition of the text and its Turkish translation while preserving the original structure. This study aims to introduce the work to scholarship, contribute to Ottoman manuscript studies, support the evaluation of firaq literature, and fill a gap in the History of Islamic sects.

Özet

Hanefî fırak geleneğine ait, müellifi meçhul bir el yazması eser olan Risâle fî’l-fırak ve’l-mezâhib İslâm Mezhepleri Tarihi ve fırak literatürünün bir örneği olması bakımından dikkat çekmektedir. İtikâdî mezheplerin ve fırkaların tasnifine odaklanan bu risâle, Hanefî düşünce geleneğinin fırka tasnifi konusundaki yaklaşımının yanı sıra hem muhteva hem de metod açısından Hanefî fırak literatürünün temel özelliklerini yansımaktadır. Çalışmanın giriş kısmında, Hanefî fırak geleneğinin tarihsel arka planı ele alınmaktadır. Risâlenin müellifi hakkında kesin bir bilgi bulunmamakla birlikte metinde kullanılan kavramlar, dil bakımından özellikler ve ele alınan meseleler, eserin Hanefî mezhebi çerçevesinde kalem alındığını göstermektedir. Müellifin meçhul oluşu, eserin ilmi değerini azaltmamakta tam aksine Osmanlı dönemi fırak algısını yansıtması açısından ayrı bir önem kazandırmaktadır. Eserin günümüze ulaşan yazma nüshası İstanbul Üniversitesi Nadir Eserler Kütüphanesi’nde muhafaza edilmektedir. Çalışmada risâlenin künye ve katalog bilgileri detaylı şekilde ele alınmış, yazma nüshanın fiziki özellikleri değerlendirilmiştir. Bu tespitler, eserin ilmi neşir ve çeviri çalışmaları için bir zemin oluşturmaktadır. Risâlenin muhteva analizinde ise eserde ele alınan mezhep ve fırkalar, tasnif yöntemi ve Hanefî tasnif geleneği ile örtüşen yönler detaylı bir biçimde ele alınmıştır. Ayrıca risâlenin gelenek içerisindeki yerini tespit etmek için geleneğin önemli eserleri ile karşılaştırmak amacıyla tablo halinde fırka tasnifleri ortaya konulmuş ve değerlendirmesi yapılmıştır. Ayrıca el yazması metinde müellif veya müstensih kaynaklı çeşitli yazım hataları tespit edilmiştir. Söz konusu hatalar çalışma içerisinde gösterilmiş ve değerlendirilmiştir. Çalışmanın sonuç kısmında, risâlenin mensubu olduğu gelenek içerisindeki yerine işaret edilmiştir. Çalışmanın ekler kısmında ise risâlenin asıl metni ile neşri yapılmış, ardından da dilimize tercümesi gerçekleştirilmiştir. Bununla birlikte, çalışmanın ekler kısmında sunulan yazma metnin neşrinde, nüshanın özgün yapısını korumak amacıyla metnin orijinal hali esas alınmıştır. Bu çalışma ile bu risâlenin ilim dünyasına kazandırılması, Osmanlı yazım geleneğine dair bilgi ve tespitlere katkıda bulunması, fırak literatürünün daha bütüncül şekilde değerlendirilmesine katkı sağlaması ve İslâm Mezhepleri Tarihi alanında bir boşluğu doldurma hedeflenmektedir.

🔖

Cite This Article

Tarik, R. (2026). An Anonymous Manuscript Belonging to the Hanafi Firaq Tradition: Risāla fī al-Firaq wa al-Madhāhib. Akademik-Us, Sayı: 19, 81–121. https://doi.org/10.70971/akademikus.1909723

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (44)

  1. Acar, Hasan. Ebü Mutiʿ Mekhul en-Nesefi’nin Kitabu'r-Red alel-Ahva vel Bidaʿ İsimli Eserinde Mezhepleri Tasnifi ve Mürcii Makalat Geleneği İçindeki Yeri. Ankara: Ankara Üniversitesi, Yüksek Lisans Tezi, 2003.
  2. Ak, Ahmet. “Risâle fî Beyâni Gürûhi Ehli‘d-Dalâl ve Makâlâtihim Adlı Eserin Mâturîdî’ye Aidiyeti Meselesi ve Risalede Mezheplerin Tasnifi”. Cumhuriyet Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 12/2 (2008), 289-300.
  3. Alparslan, Ali. “Nestaʿlik”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi 33/11-15. İstanbul: TDV Yayınları, 2007.
  4. Arslan, Ahmet Turan. “Baʿdu’l-muhtasarât ve’r-rumûzu’l-müstaʿmile fî’kütübi’l-kadîme ve’l-hadîseti’l-mahtûtati ve’l-vesâiki’l-ʿarşîfiyye”. Mecelletü’l-Külliyyeti’l-ʿUlûmi’l-İslâmiyye-Câmiʿatü’s-Sultân Muhammedi’l-Fâtihi’l-Vakfiyye-, 2 (2020), 534-555.
  5. Ateş, Orhan. “Ebû Mutî’ Mekhûl en-Nesefî’nin Kitâbu’r-Red Alâ’l Bida’ ve Ehli’l-Ehvâ Adlı Eserinde İbâdiyye Değerlendirilmesi”. Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi 1/9 (2017), 22-40.
  6. Aydınlı, Osman. “Osmanlı’dan Cumhuriyet’e İslâm Mezhepleri Tarihi Yazıcılığı”. Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi 15/29 (01 Şubat 2019), 39-78.
  7. Bağdâdî, Ebû Mansûr Abdülkāhir b. Tâhir b. Muhammed et-Temîmî. el-Fark beyne’l-fırak ve beyânü’l-fırkati’n-nâciye minhum. thk. Muhammed Osman el-Huşt. Kâhire: Mektebetü İbn Sînâ, ty.
  8. Bahcıvan, Seyit. “Ebû Muti’ Mekhul b. Fadl en-Nesefî’nin ‘Kitabu’r-redd ’ala ehli’l-bida’ ve’l-ehve’d-dalle’ Adlı Eserinin ve Marie Bernand Tahkikinin Değerlendirilmesi”. e-Makalat Mezhep Araştırmaları Dergisi 6/1 (01 Haziran 2013), 5-43.
  9. Bal, Mustafa. Muhammed bin Mustafa Akkirmânî ve İtikâdî Görüşleri. Gümüşhane: Gümüşhane Üniversitesi, Yüksek Lisans Tezi, 2017.
  10. Birinci, Züleyha. “Ebû Mutî‘ en-Nesefî’nin Mezhebî Kimliği: Mürciî veya Kerrâmî Olduğuna Dair İddiaların Değerlendirilmesi”. Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 20 (2021), 226-257.
  11. Bulut, Halil İbrahim. İslam Mezhepleri Tarihi. Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, 2016.
  12. Cürcânî, Alî b. Muhammed b. Alî. Kitâbü’t-Taʻrîfât. Riyad: Dâru’r-Riyâd li’t-Türâs, ty.
  13. Çite, Nuriye. Ebû Mutiʿ en-Nesefî’nin Kitâbü’r-red ale’l-ehvâ ve’l-bidaʿ Adlı Eserinde Geçen Hadislerin Tahrîci ve Değerlendirilmesi. Konya: Selçuk Üniversitesi, Yüksek Lisans Tezi, 2007.
  14. Çoban, Muhammed İkbal. Fırak Literatüründe İbâzıyye Mezhebi. Kocaeli: Kocaeli Üniversitesi, Yüksek Lisans Tezi, 2024.
  15. Dinç, Abdullah. Beyânü’l-Mezahib Adlı Eseri Bağlamında Ömer Nesefi’nin Mezhepleri Tasnifi. Kahramanmaraş: Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi, Doktora Tezi, 2018.
  16. Dinç, Abdullah. “Beyânü’l-Mezâhib Adlı Eseri ve Şerhinde Ömer Nesefi’nin İslam Mezheplerini Tasnifi ve Değerlendirmesi”. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi 11/56 (Nisan-2018), 959-976. Dinç, Abdullah. Ebû İshâk Saffâr el-Buhârî'ye Göre İslâm Mezhepleri. Kahramanmaraş: Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi, Doktora Tezi, 2018.
  17. Durdu, Ersin. Fırak Literatüründe Cârûdiyye Mezhebi. Kocaeli: Kocaeli Üniversitesi, Yüksek Lisans Tezi, 2025. Durmuş, Ali. “Kadızâdelilerin İslam Mezhepleri Tarihi ile İlgili Eserleri ve Fırka Tasnif Usulleri”. Balıkesir İlahiyat Dergisi 12 (01 Aralık 2020), 129-154.
  18. Eski, Duran. “Bir Mezhepler Tarihi Kaynağı Olarak Fıraku’l-Müfterika”. e-Makalat Mezhep Araştırmaları Dergisi 11/1 (01 Haziran 2018), 147-176.
  19. Eski, Duran. Ebû Muhammed Osman el-Irakî’nin Fıraku’l-Müfterika Adlı Eseri ve İslam Mezhepleri Tarihi Açısından Bir Değerlendirme. İstanbul: İstanbul Üniversitesi, Yüksek Lisans Tezi, 2017.
  20. Eski, Duran. Mezhepler Tarihi Yazıcılığında Doğu Hanefî Geleneği: Ebû Muhammed Osman el-Kirmânî Örneği. İstanbul: Kitap Dünyası, 2023.
  21. Gömbeyaz, Kadir. “73 Fırka Hadisinin Mezhepler Tarihi Kaynaklarında Fırkaların Tasnifine Etkisi”. Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 14/2 (01 Haziran 2005), 147-160.
  22. Gömbeyaz, Kadir. “Doğu Hanefî Fırak Geleneğinin Ebû Hanîfe ile İrtibatlandırılmasının İmkânı”. Devirleri Aydınlatan Meşʿale: İmâm-ı Aʿzam Uluslararası Sempozyum Tebliğler Kitabı 505-511. Eskişehir: Eskişehir Osman Gazi Üniversitesi Yayınları, 2015.
  23. Gömbeyaz, Kadir. “Hanefi-Maturidi Mezhepler Tarihi Kaynakları”. Mezheplere Göre Klasik Kaynaklar ve Özellikleri. ed. Halil İbrahim Bulut. 339-350. İstanbul: Ensar Neşriyat, 2018. Gömbeyaz, Kadir. “Ibāḍīsm in the Eastern Ḥanafite (-Māturīdite) Firaq Tradition -With Special Reference to Abū Muṭīʿ Makḥūl b. al-Faḍl al-Nasafī’s (d. 318/930) Kitāb al-Radd-”. Hitit İlahiyat Dergisi 24/1 (2025), 131-149.
  24. Gömbeyaz, Kadir. İslam Literatüründe İtikadi Fırka Tasnifleri. Bursa: Bursa Uludağ Üniversitesi, Doktora Tezi, 2015.
  25. İbn Hazm, Ebû Muhammed Alî b. Ahmed b. Saîd. el-İhkâm fî Usûli’l-Ahkâm. 6 thk, Şeyh Ahmed Muhammed eş-Şâkir. Beyrût: Menşûrâtü Dâri’l-Âfâki’l-Cedîde, ty.
  26. İzol, Ahmet. Ebu Mutıʿ en-Nesefi’nin Kitabu’r-Redd Ale’l-Bidaʿ Adlı Eserinin Tercüme ve Tahlili. Şanlıurfa: Harran Üniversitesi, Yüksek Lisans Tezi, 2013.
  27. Keleş, Ahmet. “73 Fırka Hadisi Üzerine Bir İnceleme”. Marife Dini Araştırmalar Dergisi 5/3 (01 Aralık 2005), 25-46. Kutlu, Sönmez. Mezhepler Tarihine Giriş. İstanbul: Dem Yayınları (Giriş Kitaplığı), 2010. Küllü, Cebrail. Kemâlüddîn el-Endicânî’nin İslam Mezheplerine Bakışı: Sıdku’l-Kelâm Örneği. İstanbul: İstanbul Üniversitesi, Doktora Tezi, 2025.
  28. Lewinstein, Keith. “Doğu Hanefî Fırak Geleneği Üzerine Mülahazalar”. çev. Sönmez Kutlu-Muzaffer Tan. İmam Mâturîdî ve Maturidilik-Tarihi Arka Plan, Hayatı, Eserleri, Fikirleri ve Maturidilik Mezhebi-. haz. Sönmez Kutlu. 97-128. Ankara: Kitâbiyât Yayınları, 2003.
  29. Öge, Furkan Ramazan. “Fırak Literatüründen Hareketle Osmanlıda Mezhepler Tarihi Yazıcılığı: 15-16. Yüzyıllar”. Hitit İlahiyat Dergisi 23/1 (2024), 8-46.
  30. Özel, Mustafa. “Müellifi Bilinmeyen Bir Ayet Tefsiri”. Rumeli İslam Araştırmaları Dergisi 8 (Ekim-2021), 14-31.
  31. Öztürk, Aysel-Alimoğlu Sürmeli Zeynep. “Mezhepler Tarihi Literatüründeki Benzerlikler Üzerine Bir Çalışma “Kitâbu’r-Redd ve Telbîsü İblîs Örneği”. e-makalat Mezhep Araştırmaları Dergisi 13/2 (Güz 2020), 669-712. Râzî, Fahreddin. “İtikâdâtu Fıraki’l-Müslimîn ve’l-Müşrikîn”. çev. Faruk Sancar. Din Bilimleri Akademik Araştırma Dergisi 9/2 (2009), 235-274.
  32. Risâle fî’l-Beyâni Makâlât-ı Ehli’l-Âlem ve’l-Mezâhibi’l-Muhtelife. İstanbul: İBB Atatürk Kitaplığı, ty. 20a-39b.
  33. Risâle fî’l-fırak ve’l-mezâhib. İstanbul: İstanbul Üniversitesi, Nadir Eserler Kütüphanesi, 79a-80a. https://nek.istanbul.edu.tr/ekos/AY/nekay06448-07.pdf
  34. Rukancı, Fatih. “Yazma Eserlerde Fiziksel Niteleme”. Erdem 63 (2012), 169-204.
  35. Sadıker, Ömer. “Hanefî-Mâtürîdî Gelenekte Bid’ât Mezhepler ve İslâm Dışı Dinler: Ebû Şekûr es-Sâlimî Örneği”. Turkish Studies: Social Sciences 14/5 (2019), 2431-2448.
  36. Şehristânî, Ebü’l-Feth Muhammed b. Abdilkerîm b. Ebîbekr b. Ahmed. el-Milel ve’n-Nihal. I. Beyrut: Dâru’l-Maʻrife, 1993.
  37. Tan, Muzaffer. “Geç Dönem Hanefî-Mâturîdî Fırak Geleneği Bağlamında Bir Risale: “el-Makâlât fî Beyâni Ehli’l-Bida ve’d-Dalâlât”. Fırat Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 14/1 (2009), 181-202.
  38. Tan, Muzaffer. “Hanefi-Mâturîdî Fırak Geleneği Bağlamında Mezheplerin Tasnifi Meselesi”. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 49/2 (2008), 121-152.
  39. Topaloğlu, Bekir. “Fırka”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi 13/35. İstanbul: TDV Yayınları, 1996.
  40. Turan, Şerafettin. “Kemalpaşazâde”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi 25/238-240. Ankara: TDV Yayınları, 2022.
  41. Yüksel, Emrullah. “Birgivî”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi 6/191-194. İstanbul: TDV Yayınları, 1992. http://www.sonmezkutlu.net/?pnum=170&pt=Do%C4%9Fu+Hanefi+F%C4%B1rak+Gelene%C4%9Fi+%28%C4%B0ngilizce%27den%29 (Erişim 12.02.2026).
  42. https://katalog.istanbul.edu.tr/client/tr_TR/default_tr/ (Erişim 06.02.2026).
  43. https://kuran.diyanet.gov.tr/ (Erişim 16.02.2026).
  44. https://nek.istanbul.edu.tr/ekos/AY/nekay06448-07.pdf (Erişim 06.02.2026).