AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: It was determined that the professional competence of intensive care nurses was at a high level, their clinical decision-making skills were at a moderate level, and that as their professional competence and clinical decision-making skills increase, the patients’ unmet care needs may decrease.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: The study was conducted to determine the effect of professional competence and clinical decision-making levels of nurses in intensive care units on missed nursing care. Methods: This descriptive and correlational study was conducted with 84 intensive care nurses working in state hospital. Data were collected using the Personal Information Form, Missed Nursing Care Needs Questionnaire (MNCQ), Nursing Students Competence Scale (NCS) and Nursing Clinical Decision-Making Scale (NCDMS). The effect of professional competence and clinical decision-making on missed nursing care was evaluated by using Pearson correlation and multiple linear regression analysis. Results: The mean score of the NCS was 215.7±24.1, the mean score on the NCDMS was 126.4±15.9, the mean score of missed nursing care needs was 2.47±.64 and the mean score of missed nursing care reasons was 1.94±.80. A strong and inverse relationship was found between professional competence and missed nursing care (r= -.796, P≤.05), and a moderate inverse relationship was found between clinical decision making and missed nursing care (r= -.439, P≤.05). It was determined that clinical decision making had no statistically significant effect on missed nursing care (P=.125), and professional competence was a statistically significant predictor of missed nursing care (P=.005). Conclusion: It was determined that the professional competence of intensive care nurses was at a high level, their clinical decision-making skills were at a moderate level, and that as their professional competence and clinical decision-making skills increase, the patients’ unmet care needs may decrease.
Özet
Amaç: Araştırma yoğun bakım ünitelerinde hemşirelerin mesleki yetkinlik ve klinik karar verme düzeylerinin karşılanmayan hemşirelik bakımına etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Yöntemler: Tanımlayıcı ve ilişki arayıcı tipte olan araştırma devlet hastanesinde çalışan 84 yoğun bakım hemşiresiyle yapılmıştır. Veriler Kişisel Bilgi Formu, Karşılanmayan Hemşirelik Bakım Gereksinimleri Anketi (KHBA), Hemşirelik Öğrencilerinin Yetkinlik Ölçeği (HÖYÖ) ve Hemşirelikte Klinik Karar Verme Ölçeği (HKKVÖ) kullanılarak toplanmıştır. Mesleki yetkinlik ve klinik karar vermenin karşılanmayan hemşirelik bakımı üzerine etkisi Pearson korelasyon ve çoklu doğrusal regresyon analizi ile değerlendirildi. Bulgular: HÖYÖ puan ortalaması 215,7±24,1, HKKVÖ puan ortalaması 126,4±15,9, karşılanmayan hemşirelik bakım gereksinimleri puan ortalaması 2,47±,64 ve karşılanmayan hemşirelik bakım nedenleri puan ortalaması 1,94±,80’dir. Mesleki yetkinlik ile karşılanmayan hemşirelik bakımı arasında güçlü düzeyde ters yönde bir ilişki olduğu (r= -,796, P≤,05), klinik karar verme ile karşılanmayan hemşirelik bakımı arasında da orta düzeyde ters yönlü bir ilişki (r= -,439, P≤ ,05) saptandı. Klinik karar vermenin karşılanmayan hemşirelik bakımı üzerinde istatistiksel olarak anlamlı düzeyde etkisinin olmadığı (P=,125), mesleki yetkinliğin karşılanmayan hemşirelik bakımı üzerinde istatistiksel olarak anlamlı düzeyde etkili bir değişken olduğu belirlendi (P=,005). Sonuç: Yoğun bakım hemşirelerinin mesleki yetkinliklerinin iyi düzeyde, klinik karar verme becerilerinin orta düzeyde olduğu, mesleki yetkinlikleri ve klinik karar verme becerileri arttıkça hastaların karşılanmayan bakım gereksinimlerinin azalabileceği belirlenmiştir.