Journals / Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2026 / Cilt: 14 Sayı: 1

OKUL YÖNETİCİLERİNİN DEĞİŞİMİ YÖNETME YETERLİLİKLERİ

İsa Urhanoğlu(Afyonkarahisar Atatürk İlkokulu)
Mehmet Akif Helvacı(UŞAK ÜNİVERSİTESİ, EĞİTİM FAKÜLTESİ)
Pages
47–63
Publication Date
2021-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Okul yöneticilerinin değişim ihtiyacı belirleme, okulu değişime hazırlama, değişimi uygulama ve değişimi değerlendirme yeterliliklerine ilişkin kendi ve öğretmen görüşleri mesleki kıdem, görev, okul türü, eğitim durumu ve hizmet içi seminer değişkenlerine göre farklılaştığı belirlenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın amacı, Millî Eğitim Bakanlığına bağlı resmi eğitim kurumu (ilkokul, ortaokul ve lise) yöneticilerinin ‘‘Değişimi Yönetme Yeterlikleri’’ ni değerlendirmektir.
📊
Key Findings & Data:Veri toplam aracı olarak Helvacı (2004) tarafından geliştirilen, okul yöneticilerinin değişimi yönetme yeterliliği ölçeği kullanılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Okul yöneticilerinin değişim ihtiyacı belirleme, okulu değişime hazırlama, değişimi uygulama ve değişimi değerlendirme yeterliliklerine ilişkin kendi ve öğretmen görüşleri mesleki kıdem, görev, okul türü, eğitim durumu ve hizmet içi seminer değişkenlerine göre farklılaştığı belirlenmiştir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2004 Verileri
⚙️Variables:Değişim · Değişim Yönetimi · Örgütsel Değişim

Özet

Bu araştırmanın amacı, Millî Eğitim Bakanlığına bağlı resmi eğitim kurumu (ilkokul, ortaokul ve lise) yöneticilerinin ‘‘Değişimi Yönetme Yeterlikleri’’ ni değerlendirmektir. Araştırma karşılaştırmalı türden tarama modelindedir. Veri toplam aracı olarak Helvacı (2004) tarafından geliştirilen, okul yöneticilerinin değişimi yönetme yeterliliği ölçeği kullanılmıştır. Anket formu 2016-2017 yılında Afyonkarahisar ilinde görev yapan 304 yönetici ve 419 öğretmene uygulanmıştır. Araştırma verilerinin çözümlenmesinde t-testi, tek yönlü Anova testi ve farklılığa neden olan grubun belirlenmesinde Tukey HSD testi kullanılmıştır. Araştırmanın sonucuna göre, okul yöneticilerinin kendi görüşlerine göre değişim ihtiyacı belirleme, okulu değişime hazırlama, değişimi uygulama ve değişimi değerlendirme yeterlilikleri açısından çok düzeyde; öğretmenlerin görüşlerine göre ise orta düzeyde bulunmuştur. Okul yöneticilerinin değişim ihtiyacı belirleme, okulu değişime hazırlama, değişimi uygulama ve değişimi değerlendirme yeterliliklerine ilişkin kendi ve öğretmen görüşleri mesleki kıdem, görev, okul türü, eğitim durumu ve hizmet içi seminer değişkenlerine göre farklılaştığı belirlenmiştir.

🔖

Cite This Article

Urhanoğlu, İ., Helvacı, M. A. (2021). OKUL YÖNETİCİLERİNİN DEĞİŞİMİ YÖNETME YETERLİLİKLERİ. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 14 Sayı: 1, 47–63. https://ajindex.com/articles/1574126

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (26)

  1. Ak, M. (2006). İlköğretim okulu yöneticilerinin değişimi yönetme yeterlikleri (Uşak ili örneği), (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Afyon Kocatepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Afyon.
  2. Aktan, C. (1998). Toplumsal dönüşüm ve Türkiye. İstanbul: Milliyet Yayınları.
  3. Argon, T. ve Özçelik N. (2008). İlköğretim Okulu Yöneticilerinin Değişimi Yönetme Yeterlikleri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi.8 (16), 70-89.
  4. Aslan, M., Beycioğlu, K., &Konan, N. (2008). Principals’ opennesstochange in Malatya, Turkey. International Electronic JournalforLeadership in Learning, 12 (8), 1-14.
  5. Balcı, A. (2000). Örgütsel gelişme kuram ve uygulama. Ankara: Pegem Yayıncılık
  6. Calabrese, L. R. (2002). The School Leader’sImperativeLeadingChange. The International Journal of Educational Management.16/7
  7. Can, N. (2002). Değişim sürecinde eğitim yönetimi. Milli Eğitim Dergisi, 155-156.
  8. Can, S. (2009). Ortaöğretimde Görev Yapan Yöneticilerin Değişimi Yönetme Yeterlilikleri (Üsküdar ve Kadıköy ilçeleri örneği).(Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  9. Çelik, V. (2003). Eğitimsel liderlik Ankara: Pegem A
  10. Çelikten, M. (2000). Okul yöneticilerinin değişimi yönetimi becerileri. Eğitim ve Bilim Dergisi. Cilt 26, Sayı:19
  11. Demirtaş, H. (2012). İlköğretim okullarının değişime açıklığı. İlköğretim Online, 11 (1), 18-34.
  12. Doğan, İ. (1996). Sosyoloji. İstanbul: Kurtis Matbaacılık.
  13. Erdoğan, İ. (2004). Eğitimde değişim yönetimi. Ankara: Pegem Yayıncılık
  14. Hazır, K. (2003). Değişim yönetimi etkinliğinde vizyon belirlemenin önemi. Kara Harp Okulu Bilim Dergisi, 1, Ankara: Kara Harp Okulu
  15. Helvacı, M. A. (2005). Eğitim örgütlerinde değişim yönetimi: ilke, yöntem ve süreçler. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
  16. Helvacı, M. A. ve Kıcıroğlu, B. (2010). İlköğretim okullarının değişime hazır bulunuşluk düzey-leri (Uşak ili örneği), Akademik Bakış Dergisi, 21, 1-30.
  17. Helvacı, M. A. (2010). Eğitim örgütlerinde değişim yönetimi: ilke, yöntem ve süreçler (2.Baskı), Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
  18. Karip, E. (1997). Eğitimde yeniliklerin uygulanmasın etkileyen etkenler. Eğitim Yönetimi Derğisi,1.Sayı:4
  19. Lunenburg, F.L. ve Ornstain A.C. (1996). Educational Administration. WadsworthPublis HingCompany, California, pp.212-214.
  20. Özden, Y. (2000). Eğitimde dönüşüm. Eğitimde yeni değerler. Ankara: Pegem Yayınları
  21. Peker, O. (1995). Yönetimi geliştirme. TODAİ Yayını, Ankara, 5.
  22. Peker, Ö. ve Aytürk, N. (2000). Etkili Yönetim Becerileri. Ankara: Yargı Yayınları.
  23. Şahin, M. (2018). Öğretmenlerin eğitim örgütlerinde yaşanan değişim sürecine ilişkin görüşleri. Türkiye sosyal araştırmalar dergisi. Yıl: 22 sayı: 3, 875-896.
  24. Şimşek H. (2005). “Değişim ve Değişim Yönetimi”, Seminerler, [WWW document]. URL http://www.mebnet.com.
  25. Tanrıöğen, A. (1995). Değişikliğe karsı direnme ve eğitim yöneticilerinin direnme karsısındaki rolleri. Çağdaş Eğitim, sayı 211.
  26. Vardar, A. (2001). Bireysel ve kurumsal değişimde yeniden yapılanma stratejileri. İstanbul: Kariyer Yayıncılık.