AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings indicate that the sustainability policies of the three festivals primarily concentrate on SDG 7 Affordable and Clean Energy, SDG 12 Responsible Consumption and Production, SDG 13 Climate Action, and SDG 17 Partnerships for the Goals, while comparatively limited attention is paid to the social and governance dimensions of sustainability.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study aims to comparatively examine the sustainability policies of the Berlin International Film Festival (Berlinale), the Cannes Film Festival, and the Venice International Film Festival. Although international film festivals have increasingly integrated sustainability into their institutional governance in recent years, comparative studies examining the scope of these policies, their priorities, and their relationship with sustainable development goals remain limited. This research adopts a qualitative approach and employs comparative content analysis to examine sustainability reports, environmental policies, institutional statements, and official websites published by the festival organizations. The sustainability practices of the festivals were analyzed under eight analytical dimensions: institutional framework, measurement system, sustainability targets, carbon offsetting approach, governance structure, transportation and mobility measures, transparency and reporting processes, and weak or controversial practices. Since the United Nations Sustainable Development Goals (SDGs) provide the most comprehensive and universally recognized framework for sustainability, the findings were evaluated within the framework of the 17 Sustainable Development Goals (SDGs). This approach made it possible to identify the areas in which the festivals make tangible contributions as well as the goals they largely neglect. The findings indicate that the sustainability policies of the three festivals primarily concentrate on SDG 7 Affordable and Clean Energy, SDG 12 Responsible Consumption and Production, SDG 13 Climate Action, and SDG 17 Partnerships for the Goals, while comparatively limited attention is paid to the social and governance dimensions of sustainability. The study also reveals significant differences among the festivals in terms of reporting, certification, and verification mechanisms. By comparatively evaluating the festivals' sustainability policies through their institutional discourse, practical implementations, and reporting processes, this study offers a critical perspective on sustainability governance in international film festivals. Furthermore, it demonstrates the gap between the festivals' sustainability narratives and their actual sustainability practices.
Özet
Bu çalışma, Berlin Uluslararası Film Festivali (Berlinale), Cannes Film Festivali ve Venedik Film Festivali’nin sürdürülebilirlik politikalarını karşılaştırmalı olarak incelemeyi amaçlamaktadır. Uluslararası film festivalleri son yıllarda sürdürülebilirlik politikalarını kurumsal yönetim süreçlerine dâhil etmeye başlamış olsa da bu politikaların kapsamını, önceliklerini ve sürdürülebilir kalkınma hedefleriyle ilişkisini karşılaştırmalı olarak ele alan çalışmalar sınırlıdır. Araştırmada nitel araştırma yöntemi benimsenmiş; festival yönetimlerinin kamuoyuyla paylaştıkları sürdürülebilirlik raporları, çevre politikaları, kurumsal açıklamaları ve resmî internet siteleri karşılaştırmalı içerik analizi yöntemiyle değerlendirilmiştir. Festivallerin sürdürülebilirlik uygulamaları; temel mekanizma, ölçüm sistemi, belirlenen hedefler, telafi (offset) yaklaşımı, yönetişim yapısı, ulaşım ve mobiliteye yönelik önlemler, şeffaflık ve raporlama süreçleri ile zayıf ya da eleştiriye açık uygulamalar olmak üzere sekiz analiz başlığı altında incelenmiştir. Birleşmiş Milletlerin önerdiği sürdürülebilirlik modeli evrensel bir rehberlik, el kitabı niteliğinde olduğu için, elde edilen tüm bulgular, Birleşmiş Milletler’in 17 Sürdürülebilir Kalkınma Amacı (SKA) çerçevesinde değerlendirilmiştir. Festivallerin hangi amaçlara yönelik somut katkılar sundukları, hangi amaçları ihmal ettikleri bu karşılaştırmalar üzerinden tespit edilebilir hale gelmiştir. Bulgular, üç festivalin sürdürülebilirlik politikalarının özellikle SKA 7 Erişilebilir ve Temiz Enerji, SKA 12 Sorumlu Üretim ve Tüketim, SKA 13 İklim Eylemi ve SKA 17 Amaçlar için Ortaklıklar etrafında yoğunlaştığını; buna karşılık sosyal sürdürülebilirlik ve yönetişim boyutlarında daha sınırlı uygulamalar bulunduğunu göstermektedir. Ayrıca festivaller arasında raporlama, sertifikasyon ve doğrulama mekanizmaları bakımından önemli farklılıklar tespit edilmiştir. Çalışma, uluslararası film festivallerinin sürdürülebilirlik politikalarını kurumsal söylem, uygulama ve raporlama süreçleri üzerinden karşılaştırmalı olarak değerlendirerek sürdürülebilirlik yönetişimine ilişkin eleştirel bir bakış açısı sunmaktadır. Festivallerin “sürdürülebilirlik anlatıları” ile “sürdürülebilirlik uygulama pratikleri” arasındaki mesafeyi somutlaştırmaktadır.