AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAdditionally, it's possible to argue that not every "Oriental" is equally Orientalized; there is a stratification among Orientals.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study aims to reveal travelers' Oriental imaginings through how cemeteries are depicted in travelogues about the Ottoman capital during the long 19th century. The main argument of the article is that cemeteries are Oriental representational spaces that provide insights into the way of life of the "other," produce discourse, and create perceptions. The study uses qualitative research and analyzes 14 French travelogues using critical discourse analysis methods. The research shows that cemeteries contain important information on many issues, from society's view of death and the mourning process to beliefs in life after death and cultural practices. In the formation of Orientalist discourse, cemeteries are instrumentalized to establish differences between East and West, to stereotype discourse, or to reproduce stereotyped discourse. This instrumentalization is carried out around four themes: (i) the intertwining of life and death in Ottoman society, (ii) the relationship that Ottoman society, especially Muslims, has with death and its difference from that of Christians, (iii) cypress trees, (iv) gravestones. Additionally, it's possible to argue that not every "Oriental" is equally Orientalized; there is a stratification among Orientals.
Özet
Bu çalışmanın amacı, uzun 19. yüzyılda Osmanlı başkentine dair yazılan seyahatnamelerde seyyahların Şark tahayyüllerini mezarlık anlatıları üzerinden ortaya koymaktır. Makalenin temel iddiası, mezarlıkların “öteki”nin yaşama şekline dair fikir veren, söylem üreten ve algı yaratan Şark temsil mekânlarından olduğudur. Çalışma nitel bir araştırmaya dayanmakta ve 14 Fransızca seyahatname, eleştirel söylem analizi metodu ile analiz edilmektedir. Yapılan araştırma sonucunda, mezarlıkların toplumun ölüme bakışından yas sürecine, ölümden sonra hayata dair inancından kültürüne kadar birçok konuda önemli bilgiler içerdiği söylenebilir. Şarkiyatçı söylemin oluşumundaysa mezarlıklar, Doğu ile Batı arasındaki farkı kurmakta, söylemi klişeleştirmekte ya da klişeleşmiş söylemi yeniden üretmekte araçsallaştırılmaktadır. Bu araçsallaştırma dört tema etrafında gerçekleştirilmiştir: (i) Osmanlı toplumunda ölümle yaşamın iç içe geçmesi, (ii) Osmanlı toplumunun, özellikle Müslümanların, ölümle kurduğu ilişki ve bunun Hıristiyanlardan farkı, (iii) servi ağaçları, (iv) mezar taşları. Buna ek olarak, her “Şarklı”nın aynı düzeyde Şarklılaştırılmadığından, Şarklılar arasında bir katmanlaşma olduğundan bahsetmek mümkündür.