AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings indicate that these cemevis function as cultural memory spaces revealing the interaction between belief, space, and music.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Religious rituals constitute an important component of societies’ belief systems and cultural identities, playing a primary role in cultural transmission through sonic performances. By establishing bodily, spiritual, and spatial coordination, these rituals create a functional sphere for producing and sharing meaning, belonging, and solidarity. This study examines how musical practices are shaped within the local context of rituals traditionally performed in cemevis in the Arguvan district of Malatya within the Alevi belief system. In this regard, the study analyzes the historical background, ritual function, and current use of the Şah Sultan, Gani Baba, and İmam Cafer shrine/cemevis. The study is methodologically based on Alan Merriam’s concept-behavior-sound model, and its data sources include a literature review, field observations, and interviews with local residents. The findings indicate that these cemevis function as cultural memory spaces revealing the interaction between belief, space, and music. However, maintenance and restoration processes, current use conditions, the pandemic, and the earthquake have weakened the continuity of cem rituals; regular cem rituals have not been performed in these spaces since the pre-pandemic period. This situation highlights the importance of conservation- and revitalization-oriented interventions for sustaining cultural memory.
Özet
Dinsel ritüeller, toplumların inanç sistemleri ve kültürel kimliklerinin önemli bir parçasını oluşturarak sonik icralar aracılığıyla kültürün aktarımı ve yeniden üretiminde başat rol oynar. Bu ritüeller, beden, inanç ve mekânsal eşgüdümün çerçevesini belirleyerek anlamın üretilmesi, paylaşılması, aidiyet ve dayanışmanın güçlenmesinde işlevsel bir alan oluşturur. Araştırmada, mekân kavramı odağa alınarak Malatya ili Arguvan ilçesindeki cemevlerinde geleneksel olarak gerçekleştirilen Alevi inanç sistemine özgü ritüellerde, müzik pratiklerinin yerel bağlam içerisinde nasıl şekillendiği ve bu pratiklerin kültürel aktarım süreçlerindeki işlevleri ele alınmıştır. Bu kapsamda Şah Sultan, Gani Baba ve İmam Cafer türbe/cemevlerinin tarihsel arka planı, ritüel işlevi ve güncel kullanım durumuna ilişkin veriler çözümlenmiştir. Çalışmanın yöntemsel temelini Alan Merriam’ın kavram-davranış-ses modeli; veri kaynaklarını ise alan yazın taraması, saha verileri ve yöre insanlarıyla yapılan görüşmeler oluşturmaktadır. Bulgular, söz konusu cemevlerinin inanç, mekân ve müzik arasındaki etkileşimi görünür kılan kültürel hafıza alanları olduğunu göstermektedir. Bununla birlikte bakım-onarım süreçleri ve güncel kullanım koşullarının, pandemi ve depremle birlikte cem ritüellerinin sürekliliğini zayıflattığı; pandemi öncesi dönemden bu yana söz konusu mekânlarda düzenli cem ritüeli icra edilmediği anlaşılmaktadır. Bu durum, mekânsal süreklilik ile yerelde ritüel-müzik ilişkisi arasındaki bağı ortaya koyarak kültürel hafızanın korunması ve sürdürülebilir biçimde yaşatılması açısından koruma ve canlandırma odaklı müdahalelerin gerekliliğini belirginleştirmektedir.