AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe aim of this study is beyond giving general information and mentioning some special subjects on business partnerships, which are a special kind of ordinary partnerships, referring their legal status; to assess how they should be treated for the cases such as liquidation and dividend distribution in other saying to assess their rights and obligations under Corporate Tax Law and Turkish Code of Obligations.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Ordinary partnerships, definitionally, can be expressed as a type of entity which does not have any existence or personality district form its owners. These partnerships are basically governed by Article 620 et. sec of Turkish Code of Obligations. According to the related article, ordinary partnerships are defined as agreement undertaken by two or more persons in form of combining labor and assets to reach a common goal. Principally business partnerships are specified as a special kind of ordinary partnership. However, additional feature of business partnerships beyond ordinary partnerships is “corporation status” given by Corporate Tax Law (CTL). In other words, as an ordinary partnership can be solely converted into a business partnership by getting corporate liability, corporate liability can be stated as key distinctive factor between ordinary partnership and business partnership. The aim of this study is beyond giving general information and mentioning some special subjects on business partnerships, which are a special kind of ordinary partnerships, referring their legal status; to assess how they should be treated for the cases such as liquidation and dividend distribution in other saying to assess their rights and obligations under Corporate Tax Law and Turkish Code of Obligations.
Özet
Adi ortaklıklar, tanımsal olarak, sahibinden ayrı bir varlığı ve kişiliği haiz olmayan işletme biçimi olarak ifade edilebilirler. Bu ortaklıklar, özel hukuk hükümleri açısından esas itibariyle Borçlar Kanununun 620. ve müteakip maddelerindeki hükümlere tabidirler. Kanunun ilgili maddesinde; iki ya da daha fazla kişinin emeklerini ve mallarını ortak bir amaca erişmek üzere birleştirmeyi üstlendikleri sözleşmeler, adi ortaklık sözleşmesi olarak tanımlanmaktadır. İş ortaklıkları da esasen özel bir adi ortaklık türü olarak nitelendirilmektedir. Ancak iş ortaklıklarının adi ortaklığa getirdiği özellik; Kurumlar Vergisi Kanunu (KVK)’na göre iş ortaklığının kendisine has bir “kurum statüsü” tesis edilebilmesidir. Yani bir adi ortaklığın iş ortaklığı olabilmesinin yolu, ancak söz konusu ortaklığın ayrıca kurum mükellefiyeti tesis ettirmesine bağlı olduğundan adi ortaklık ve iş ortaklığını birbirinden ayıran asli unsurun kurum mükellefiyeti olduğu ifade edilebilir. Bu çalışmanın amacı da hukuki statüleri de dikkate alınarak özel bir adi ortaklık türü olan iş ortaklıkları ile ilgili genel bilgilere ve özellikli durumlara yer vermenin ötesinde, kurum mükellefiyeti tesis edip etmediklerine göre, kar dağıtımı ve tasfiye gibi konularda şirketlerin nasıl değerlendirilmesi gerektiği hususunu; başka bir ifadeyle Kurumlar Vergisi ve Borçlar Kanunu karşısındaki hak ve ödevlerini değerlendirmektir.