SavedAdd your journal

Journals / Temel Eğitim / 2019 / Cilt: 1 Sayı: 4

Leonardo da Vinci ve Resim Eğitimi

Görkem Utku Alparslan0000-0002-5491-2916
Pages
39–44
Publication Date
2019-10-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Atölyelerde özgür düşünce esas olmalıdır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Leonardo da Vinci İtalyan ressam, düşünür, hezarfen ve mühendistir.
📊
Key Findings & Data:O, Hegel’in “deha sanatçı” tanımına birebir uymaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Atölyelerde özgür düşünce esas olmalıdır.
🔬Design:Sanat ve Edebiyat
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Leonardo da Vinci · Resim Eğitimi · Desen

Özet

Leonardo da Vinci İtalyan ressam, düşünür, hezarfen ve mühendistir. O, Hegel’in “deha sanatçı” tanımına birebir uymaktadır. Yaşamı boyunca asla dogmalara boyun eğmemiş ve kendi çizgisinde yoluna devam etmiştir. Onun çizgisi kuşkusuz hakikati aramak ve onun işçiliğini yapmaktı. Bu çalışmada Leonardo da Vinci ile ilgili başlıca düşünürlerin görüşleri alınmıştır. Bu görüşler çerçevesinde onun dehası ve sanat anlayışı ile ilgili ortaya çıkan veriler resim eğitimi ile ilgili önerilerle ilişkilendirilmiştir. Bu bağlamda ortaya çıkan sonuç; sanat eğitimi alan öğrencilerin merak duygularının köreltilmemesi, sürekli çeşitli disiplinlerden veri alınması ve bunun yanında sağlam desen ve estetik eğitimi verilmesidir. Derslerde konu verilmesi yerine öğretmenle özgün bir tasarım ortaya çıkması için ortaklaşa bir sonuca varılması esas olmalıdır. Atölyelerde özgür düşünce esas olmalıdır.

🔖

Cite This Article

Alparslan, G. U. (2019). Leonardo da Vinci ve Resim Eğitimi. Temel Eğitim, Cilt: 1 Sayı: 4, 39–44. https://ajindex.com/articles/1549530

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Akkaya, T., Beksaç, E. (1990). Kaynak ve Kökleriyle Avrupa Resim Sanatı. İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları.
  2. Albayrak, M. (2012). Estetik’in Serüveni. Ankara: Akçağ Yayınları.
  3. Alparslan, G. U. (2017). Günümüz Sanatçılarına Geçmişten Bir Yol Gösterici: Leonardo da Vinci. Bilim ve Ütopya Dergisi, 273, 50-51.
  4. Bayav, D. (2009). Leonardo Da Vinci’de Sanat, Bilim Ve Etkileşim. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11 (2), 123-142.
  5. Bulut, Ü. (2003). Avrupa resminde üslup ve anlam ilişkisi. İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları.
  6. Bulut, Ü., Alparslan, G. U. (2017). Rembrandt van Rijn ve Desen Atölyesi. Pamukkale Üniversitesi 1. Uluslararası Sanat Eğitimi Sempozyumu Bildiri Kitabı, 387 – 399.
  7. Da Vinci, L. (2018). Defterler. Turhan Ilgaz (Çev.). İstanbul: Kırmızı Kedi Yayınları.
  8. Eşen, A. C. (2015). Resim Sanatı Tarihinde Devrimler ve Karşıdevrimler. İstanbul: Kaynak Yayınları.
  9. Gombrich, E. H. (2007). Sanatın Öyküsü. Erol Erduran, Ömer Erduran (Çev.). İstanbul: Remzi Kitabevi.
  10. Petrov, G. (1979). Büyük Sanatçılar ve Üstin Yapıtları. Hasip A. Aytuna (Çev.). İstanbul: İnkılap ve Aka Basımevi.
  11. Read, H. (2014). Sanatın Anlamı. Nuşin Asgari (Çev.). İstanbul: Hayalperest Yayınevi.
  12. Vasari, G. (2013). Sanaçıların Hayat Hikayeleri. Elif Gökteke (Çev.). İstanbul: Sel Yayıncılık.
  13. Yetkin, S. K. (1945). Leonardo da Vinci’nin Sanatı. Ankara: Maarif Matbaası.