Journals / Tarsus Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2026 / Cilt: 7 Sayı: 2

The Subject of the Future or an Object of Policy? Youth Discourse in Political Party Programs in Türkiye

GELECEĞİN ÖZNESİ Mİ, POLİTİKA NESNESİ Mİ? TÜRKİYE’DE SİYASİ PARTİ PROGRAMLARINDA GENÇLİK SÖYLEMİ

Zeynep Atılgan(ATATÜRK ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-3620-8829
Pages
1–37
Publication Date
2026-08-24
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The findings indicate that youth is not constructed through a single position in party programs; rather, it is constructed through multiple discursive positions shaped by the ideological orientations of political parties.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study examines the themes and subject positions through which youth discourse is constructed in political party programs in Türkiye.
📊
Key Findings & Data:The aim of this study is to reveal how youth is positioned as a political subject, an object of social policy, and a symbol of the future and identity in party programs.
💡
Conclusion & Impact:The findings indicate that youth is not constructed through a single position in party programs; rather, it is constructed through multiple discursive positions shaped by the ideological orientations of political parties.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Siyasal İletişim · Gençlik Söylemi · Siyasi Parti Programları

Abstract

This study examines the themes and subject positions through which youth discourse is constructed in political party programs in Türkiye. The aim of this study is to reveal how youth is positioned as a political subject, an object of social policy, and a symbol of the future and identity in party programs. The publicly available party programs of the AK Party, CHP, DEVA Party, İYİ Party, MHP, Felicity Party, and New Welfare Party, representing different political traditions, were analyzed through document analysis and qualitative content analysis. The findings indicate that youth is not constructed through a single position in party programs; rather, it is constructed through multiple discursive positions shaped by the ideological orientations of political parties. While the AK Party, CHP, DEVA Party, and İYİ Party construct youth primarily through active citizenship and participation, the MHP, Felicity Party, and New Welfare Party place greater emphasis on value transmission, protection, and symbolic representations of the future.

Özet

Bu çalışma, Türkiye’de siyasi parti programlarında gençlik söyleminin hangi temalar ve özne konumları üzerinden kurulduğunu incelemektedir. Araştırmanın amacı, gençliğin parti programlarında siyasal özne, sosyal politika nesnesi ve gelecek/kimlik sembolü olarak nasıl konumlandırıldığını ortaya koymaktır. Çalışmada nitel araştırma deseni benimsenmiş, farklı siyasal gelenekleri temsil eden ve kamuya açık parti programına erişilebilen AK Parti, CHP, DEVA Partisi, İYİ Parti, MHP, Saadet Partisi ve Yeniden Refah Partisi’nin programları doküman incelemesi ve nitel içerik analiziyle değerlendirilmiştir. Bulgular, gençliğin parti programlarında tekil bir konumla değil, partilerin ideolojik yönelimlerine göre farklılaşan çoklu söylemsel konumlarla kurulduğunu göstermektedir. AK Parti, CHP, DEVA Partisi ve İYİ Parti programlarında gençlik daha çok aktif yurttaşlık ve katılım ekseninde kurulurken, MHP, Saadet Partisi ve Yeniden Refah Partisi programlarında değer aktarımı, korunma ve gelecek sembolü vurgusu öne çıkmaktadır.

🔖

Cite This Article

Atılgan, Z. (2026). The Subject of the Future or an Object of Policy? Youth Discourse in Political Party Programs in Türkiye. Tarsus Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 7 Sayı: 2, 1–37. https://doi.org/10.56400/tarsusiibfdergisi.1952220

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (29)

  1. Adalet ve Kalkınma Partisi. (2001). Parti programı. https://www.akparti.org.tr/media/0auje2sn/partiprogrami.pdf
  2. Balun, B. (2022). CHP ve AK Parti siyasi parti programlarının sosyal politika kapsamında değerlendirilmesi. Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 23(2), 27-61. doi:10.53443/anadoluibfd.1098458.
  3. Basmacı, G. (2025). Türkiye’deki siyasi partilerin programlarının basın özgürlüğü bağlamında incelenmesi. Haliç Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(1), 1-27. doi:10.56206/husbd.1639906.
  4. Cumhuriyet Halk Partisi. (2025). Parti programı. https://chp.azureedge.net/1d48b01630ef43d9b2edf45d55842cae.pdf
  5. Çebi, S. ve Akıllı, Y. Ş. (2011). Türkiye’de gençliğin internet üzerinden katılımı özelinde genç siyasallığı ve müzakereci demokrasi. A. T. Aydemir (Ed.), Katılımın “e-hali”: Gençlerin sanal alemi içinde (ss. 198-232). İstanbul: Alternatif Bilişim Derneği.
  6. Demokrasi ve Atılım Partisi. (2020). Parti programı. https://cdn.devapartisi.org/14/DEVA-PARTI%CC%87SI%CC%87-PROGRAMI2.pdf
  7. Dilekli Karatay, Z. ve Koyuncu, A. A. (2024). Kuşakların siyasi parti politikaları üzerindeki etkisi. İstanbul Nişantaşı Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12(2), 523-538. doi:10.52122/nisantasisbd.1478022.
  8. Erdem, N. (2026). Türkiye Büyük Millet Meclisinde 28. Yasama Dönemindeki siyasi partilerin aile politikaları: Parti programları üzerine bir analiz. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 27(1), 747-767.
  9. Esen, Ş. ve Çetin, S. (2012). Siyasi parti ve hükümet programlarında girişimcilik ve inovasyon. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 34, 71-82.
  10. Evren, M. B. (2023). Türk siyasi parti tüzük ve programlarında bütünleşik afet yönetimi bilinci. Resilience, 7(2), 221-251. doi:10.32569/resilience.1198686.
  11. Gökçe, A. F. (2013). Siyasi partilerde parti içi demokrasi ve disiplin algısı: Türkiye. Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, 5(9), 65-79.
  12. İYİ Parti. (2017). Güncel parti programı. https://iyiparti.org.tr/storage/img/doc/iyi-parti-guncel-parti-program.pdf
  13. Kapusızoğlu, M. ve Dursunoğlu, İ. (2025). Türkiye’de siyasal parti programlarının aile olgusuna yönelik içerik analizi. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 27(Aile Özel Sayısı), 254-279.
  14. Kapusızoğlu, M. ve Kan, M. E. (2025). Siyasal propaganda aracı olarak müzik: 2023 seçim şarkılarının tematik analizi. Tarsus Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 6(2), 168-196. doi:10.56400/tarsusiibfdergisi.1811135.
  15. Kiriş, A., Bulakbaşı, Ç. ve Evliyaoğlu, E. S. (2021). Gençlerin politik tercihleri araştırması raporu. Gençlik Örgütleri Forumu.
  16. Lüküslü, D. (2011). Bilişim teknolojileriyle örgütlenen gençlik hareketleri ve yeni bir siyaset arayışı. A. T. Aydemir (Ed.), Katılımın “e-hali”: Gençlerin sanal alemi içinde (ss. 48-67). İstanbul: Alternatif Bilişim Derneği.
  17. Milliyetçi Hareket Partisi. (2024). Parti programı. https://www.mhp.org.tr/usr_img/_mhp2007/kitaplar/mhp_partiprogrami_2024.pdf
  18. Neyzi, L. (2011). Türkiye’de kamusal söylemde gençlik kurgusunun değişimi. A. T. Aydemir (Ed.), Katılımın “e-hali”: Gençlerin sanal alemi içinde (ss. 25-47). İstanbul: Alternatif Bilişim Derneği.
  19. Saadet Partisi. (2019). Parti programı. https://saadet.org.tr/upload/file/992649b84c8d390c3ba07fdb6c403965.pdf
  20. Sarıçoban, G. (2021). Siyasi parti programlarının seçim sonuçları ile ilişkisi: 2002 genel seçimleri örneği. Çukurova Araştırmaları, 7(3), 371-386. doi:10.29228/cukar.54054.
  21. SEKAM. (2016). Türkiye’de gençlik: Gençliğin özellikleri, sorunları, kimlikleri ve beklentileri (Proje yöneticisi: C. Vatandaş). İstanbul: SEKAM Yayınları.
  22. Sezgin, S. (2024). 28. Yasama Döneminde Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde temsil edilen siyasi partilerin parti programlarında kent kavramı. Biga İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 5(3), 226-237. doi:10.70754/biibfd.1561913.
  23. Şenaslan, A. (2019). Türkiye siyasetinin güncel gençlik politikaları: Parti teşkilatları, belediyeler ve gençliğin mobilizasyonu. Ankara: Gece Kitaplığı.
  24. Terkan, B. (2010). Siyasi partilerin kadına ilişkin söylem ve politikaları: AKP ve CHP örneği. Selçuk İletişim, 6(2), 116-136.
  25. Türkiye İstatistik Kurumu. (2026). İstatistiklerle gençlik, 2025 [Haber bülteni]. https://veriportali.tuik.gov.tr/tr/press/58017
  26. Usta, S. ve Dilber, F. (2020). Gençlerin siyasal katılımlarında partiler arası seçim ittifakının rolü: Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi’nde bir araştırma. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(3), 938-957. doi:10.31592/aeusbed.694109.
  27. Yeniden Refah Partisi. (2018). Parti programı. https://yenidenrefahpartisi.org.tr/page/parti-programi/14
  28. Yılmaz, V. ve Bahçeci, D. (Ed.). (2014). Gençlerin siyasi katılımı. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  29. Zengin, B. ve Koç, İ. (2022). Türkiye’deki siyasi partilerin turizm politikalarının incelenmesi: Parti programlarına yönelik içeriklerin betimsel analizi. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 6(4), 1068-1090. doi:10.26677/TR1010.2022.1139.