Journals / Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi / 2026 / Cilt: 27 Sayı: 3

Bir Tıp Fakültesi Intörnlerinin Mesleki Temel Bazı Bilgi ve Becerileri Hakkındaki Öz Değerlendirmeleri

Pages
176–189
Publication Date
2018-07-13
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç: Öz değerlendirme sonuçlarına göre Ulusal ÇEP’te yer alan bazı temel mesleki beceriler ile hastalıklar/klinik durumlar ve semptomların yönetimi açısından intörnler kendilerinin hedeflenen bilgi ve beceri düzeyinde görmemektedir.  

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Amaç: Araştırmanın amacı Ulusal Çekirdek Eğitim Programı (ÇEP) esas alınarak Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi intörn hekimlerinin mezuniyet sonrasında gerek duyacakları mesleki bazı bilgi ve beceriler hakkındaki özdeğerlendirmelerini incelemektir.
📊
Key Findings & Data:Yöntem: Kesitsel tipteki araştırmanın evreni, 2017 yılı Ağustos ayında HÜTF’de eğitime aktif olarak devam eden 441 intörnden oluşmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç: Öz değerlendirme sonuçlarına göre Ulusal ÇEP’te yer alan bazı temel mesleki beceriler ile hastalıklar/klinik durumlar ve semptomların yönetimi açısından intörnler kendilerinin hedeflenen bilgi ve beceri düzeyinde görmemektedir.  
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:2017 Verileri
⚙️Variables:Tıp eğitimi · İntörn doktor · Mesleki yeterlilik

Özet

Öz Amaç: Araştırmanın amacı Ulusal Çekirdek Eğitim Programı (ÇEP) esas alınarak Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi intörn hekimlerinin mezuniyet sonrasında gerek duyacakları mesleki bazı bilgi ve beceriler hakkındaki özdeğerlendirmelerini incelemektir. Yöntem: Kesitsel tipteki araştırmanın evreni, 2017 yılı Ağustos ayında HÜTF’de eğitime aktif olarak devam eden 441 intörnden oluşmaktadır. Araştırmanın tamamlanma yüzdesi %83,9 olup, katılmama nedenlerinin çalışma konusuyla doğrudan ilişkili olmaması nedeniyle, bulguların HÜTF 2017-2018 dönemi intörnleri için dış geçerliliğinin yüksek olduğu kabul edilmiştir. Araştırma için HÜTF Dekanlığı’ndan yazılı izin ve tüm katılımcılardan aydınlatılmış onamları alınmıştır. Analizlerde tanımlayıcı istatistikler ve olası ilişkilerin değerlendirmelerinde odds oranı (%95 güven aralığı) kullanılmıştır Bulgular: Ulusal ÇEP beklentileri esas alınarak, intörnlerin, mezuniyet sonrası en sık çalışma alanları ve karşılaşacakları hasta profili göz önüne alınarak, gerek duyacakları temel bazı hastalıkların tanı, tedavi ve idaresi konusundaki bilgi ve uygulama durumları ile kendilerini mesleki açıdan ilgili konularda ne kadar yeterli hissettikleri incelenmiştir. Genel olarak, ÇEP kapsamında, intörnlerin gerekli bilgilere sahip olma yaygınlıkları yüksek, uygulama düzeyleri beklenenden az, yeterlilik hisleri ise beklenenden anlamlı düzeyde düşüktür. Beyana göre, yeterlilik hissi uygulama yapmış olma ile istatistiksel olarak anlamlı düzeyde ve pozitif ilişkili bulunmuştur. Hekim adayları, eğitimlerinin pratik uygulamalarını esas olarak intörnlük döneminde edineceklerini beklemekte iken, bu dönemde medikal uygulamalara aktif katılımlarının düşük olmasından yakınmakta; intörnlük döneminin pratisyen hekimlik ve Tıpta Uzmanlık Sınavı (TUS) için hazırlık süreçlerine katkısı olduğuna inananların payı sırasıyla grubun üçte ikisi ve yarısına karşılık gelmektedir. Sonuç: Öz değerlendirme sonuçlarına göre Ulusal ÇEP’te yer alan bazı temel mesleki beceriler ile hastalıklar/klinik durumlar ve semptomların yönetimi açısından intörnler kendilerinin hedeflenen bilgi ve beceri düzeyinde görmemektedir.  

🔖

Cite This Article

Köse, C. (2018). Bir Tıp Fakültesi Intörnlerinin Mesleki Temel Bazı Bilgi ve Becerileri Hakkındaki Öz Değerlendirmeleri. Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi, Cilt: 27 Sayı: 3, 176–189. https://ajindex.com/articles/1547709

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Hacettepe Üniversitesi Misyon Available: http://www.tip.hacettepe.edu.tr/hakkimizda/misyon.php. Accessed 24.08.2017
  2. Karle H. Global standards and accreditation in medical education: a view from the WFME. Academic medicine. 2006;81(12):S43-S48.
  3. Metcalfe D. The Edinburgh Declaration. Family Practice. 1989;6(3):165–167.
  4. Bahar-Özvarış Ş, Sayek İ. Tıp eğitiminde değişim. Hacettepe Tıp Dergisi 2005(36):65-74.
  5. Eren N. Dünyada ve Türkiyede Hekimlik Eğitimi. Ankara: Ankara Tabip Odası 1981.
  6. Fişek N CU. Hekimlerin Tıp Eğitimi: DB Yayını 1987.
  7. TBMM. Türkiye’de tıp eğitimi öğrenci boyutu. Türkiye Büyük Millet Meclisi Araştırma Komisyonu 1991.
  8. Sayek İ, Kılıç, B. Mezuniyet Öncesi Tıp Eğitimi Raporu-1997. Ankara TTB Yayınları 1997.
  9. G. A. Sağlık Örgütlenmesi Ve Tıp Eğitim Modelleri. Toplum ve Hekim. 1979(18):31-38.
  10. Sayek İO, O. Kiper, N. Türk tabipleri birliği mezuniyet öncesi tıp eğitimi raporu. Ankara: Türk Tabipleri Birliği Yayınları 2010, Aralık.