AI Summary & Key Takeaways
AI InsightRecommendations include developing national guidelines for disability inclusive maternity care, expanding in service training, and improving accessibility infrastructure in healthcare settings.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: This study aims to explore the experiences, challenges, and adaptive strategies of midwives caring for women with physical disabilities during labour and delivery. Method: Employing a qualitative phenomenological design, 12 midwives from three state hospitals in southern Turkey, each having provided care to at least one physically disabled woman, were purposefully and snowball sampled. Data were collected from January to April 2025 via semi structured interviews and analyzed using thematic analysis with support from MAXQDA 2022 software. Results: The analysis revealed that the experiences of midwives were grouped under seven main themes: (1) communication and emotional support, (2) individualized and creative care strategies, (3) lack of education, knowledge, and experience, (4) physical and systemic challenges, (5) multidisciplinary teamwork and collaboration, (6) changing experiences according to the stages of labour, and (7) physical and emotional fatigue. Participants particularly reported that trust-based communication, non-pharmacological pain management, intra-team coordination, and infrastructural adaptations were important components that could facilitate women’s sense of safety, participation in care, and fulfillment of support needs. Conclusion: Care for women with physical disabilities during childbirth requires not only technical competencies but also systemic adjustments, inclusive protocols, and strengthened emotional resilience. Recommendations include developing national guidelines for disability inclusive maternity care, expanding in service training, and improving accessibility infrastructure in healthcare settings.
Özet
Amaç: Bu çalışma, doğum eylemi sırasında bedensel engelli kadınlara bakım veren ebelerin deneyimlerini, karşılaştıkları güçlükleri ve geliştirdikleri stratejileri belirlemeyi amaçlamaktadır. Yöntem: Nitel araştırma deseniyle yürütülen çalışmada, Türkiye’nin güneyindeki üç devlet hastanesinde doğum salonlarında görev yapan ve en az bir kez bedensel engelli kadına bakım vermiş 12 ebe, amaçlı ve kartopu örnekleme yöntemleriyle seçilmiştir. Ocak–Nisan 2025 döneminde yarı yapılandırılmış görüşme formu ile toplanan veriler, tematik analiz yöntemiyle incelenmiş; kodlama ve tema oluşturma süreçleri MAXQDA 2022 programı desteğiyle gerçekleştirilmiştir. Bulgular: Analizler, ebelerin deneyimlerini yedi ana tema altında toplamıştır: (1) iletişim ve duygusal destek, (2) bireyselleştirilmiş ve yaratıcı bakım stratejileri, (3) eğitim, bilgi ve deneyim yetersizliği, (4) fiziksel ve sistemsel zorluklar, (5) multidisipliner ekip ve iş birliği, (6) doğumun evrelerine göre değişen deneyimler, (7) fiziksel ve duygusal yıpranma. Katılımcılar, özellikle güvene dayalı iletişim, non-farmakolojik ağrı yönetimi, ekip içi koordinasyon ve altyapı uyarlamalarının kadınların güven duygusunu, bakıma katılımını ve destek gereksinimlerinin karşılanmasını kolaylaştırabilecek önemli bileşenler olduğunu bildirmiştir. Sonuç: Bedensel engelli kadınlara doğum bakımında, teknik yeterliliklerin yanı sıra sistemsel düzenlemeler, kapsayıcı protokoller ve duygusal dayanıklılık becerilerinin güçlendirilmesi gerekmektedir. Ulusal düzeyde engelli gebelik bakım kılavuzlarının geliştirilmesi, hizmet içi eğitimlerin yaygınlaştırılması ve sağlık kurumlarının erişilebilirlik altyapısının iyileştirilmesi önerilmektedir.