Journals / Sportive / 2026 / Cilt: 9 Sayı: 2

The Effect of Basic Training in Classical and Traditional Turkish Archery on Attention Levels of Individuals Aged 9-15

Klasik ve Geleneksel Türk Okçuluğu Temel Eğitiminin 9-15 Yaş Arasındaki Bireylerin Dikkat Seviyeleri Üzerine Etkisi

Muhammet Bastem(NECMETTİN ERBAKAN ÜNİVERSİTESİ, EĞİTİM BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ)0000-0002-5979-6854
Duygu Harmandar Demirel(Necmettin Erbakan University)0000-0003-4090-7929
Journal
Sportive
Pages
134–159
Publication Date
2026-09-16
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The findings indicated that there were no significant differences in attention levels or shooting scores between male and female participants in either group.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The aim of this study is to examine the effects of basic training in classical (modern) archery and traditional Turkish archery on the attention levels of individuals aged between 9 and 15 years.
📊
Key Findings & Data:A total of 30 volunteer participants who had not previously received archery training and who attended the Meram Municipality Summer Sports Schools participated in the study.
💡
Conclusion & Impact:The findings indicated that there were no significant differences in attention levels or shooting scores between male and female participants in either group.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Okçuluk · Geleneksel Türk okçuluğu · Modern okçuluk

Abstract

The aim of this study is to examine the effects of basic training in classical (modern) archery and traditional Turkish archery on the attention levels of individuals aged between 9 and 15 years. The study was conducted using a quantitative, quasi-experimental pre-test–post-test design with two experimental groups. A total of 30 volunteer participants who had not previously received archery training and who attended the Meram Municipality Summer Sports Schools participated in the study. The participants were divided into two groups: a classical (modern) archery group (n = 15) and a traditional Turkish archery group (n = 15). Data were collected using the D2 Attention Test and a Personal Information Form. The D2 Attention Test was administered as a pre-test before the 8-week basic archery training program and as a post-test after the completion of the training. Parametric and non-parametric statistical analyses were applied in accordance with the distribution characteristics of the data. The findings indicated that there were no significant differences in attention levels or shooting scores between male and female participants in either group. Pre-test and post-test comparisons revealed statistically significant improvements in psychomotor speed, concentration performance, and overall test performance in the traditional Turkish archery group. In the classical (modern) archery group, significant improvements were observed in psychomotor speed, selective attention, concentration performance, and overall test performance. In conclusion, the results demonstrate that basic training in both classical (modern) archery and traditional Turkish archery positively contributes to the development of attention in individuals aged 9–15 years.

Özet

Bu çalışmanın amacı, klasik (modern) ve geleneksel Türk okçuluğu temel eğitiminin 9–15 yaş aralığındaki bireylerin dikkat düzeyleri üzerindeki etkisini incelemektir. Araştırma, nicel araştırma yöntemlerinden yarı deneysel ön test–son test desenli iki deney gruplu model kapsamında yürütülmüştür. Çalışmaya daha önce okçuluk eğitimi almamış, Meram Belediyesi Yaz Spor Okulları bünyesinde okçuluk branşını tercih eden toplam 30 gönüllü birey katılmıştır. Katılımcılar, klasik (modern) okçuluk grubu (n=15) ve geleneksel Türk okçuluğu grubu (n=15) olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak D2 Dikkat Testi ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Katılımcılara 8 haftalık temel okçuluk eğitimi öncesinde ön test, eğitim sürecinin tamamlanmasının ardından ise son test uygulanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde normallik varsayımları doğrultusunda parametrik ve parametrik olmayan istatistiksel yöntemlerden yararlanılmıştır. Araştırma bulgularına göre, hem klasik (modern) okçuluk hem de geleneksel Türk okçuluğu gruplarında cinsiyet değişkenine göre dikkat düzeyleri ve atış puanları açısından anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Ön test ve son test karşılaştırmaları incelendiğinde; geleneksel Türk okçuluğu grubunda psikomotor hız, konsantrasyon performansı ve genel test performansı; klasik (modern) okçuluk grubunda ise psikomotor hız, seçici dikkat, konsantrasyon performansı ve genel test performansı açısından istatistiksel olarak anlamlı artışlar tespit edilmiştir. Sonuç olarak, her iki okçuluk disiplinine yönelik temel eğitimin 9–15 yaş grubundaki bireylerin dikkat gelişimini olumlu yönde desteklediği belirlenmiştir.

🔖

Cite This Article

Bastem, M., Demirel, D. H. (2026). The Effect of Basic Training in Classical and Traditional Turkish Archery on Attention Levels of Individuals Aged 9-15. Sportive, Cilt: 9 Sayı: 2, 134–159. https://doi.org/10.53025/sportive.2001880

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (52)

  1. Adsız, E. (2010). İlköğretim çağındaki öğrencilerde düzenli yapılan sporun dikkat üzerine etkisinin araştırılması (Yüksek lisans tezi). Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
  2. Altıncit, U. (2019). Sportif rekreasyon faaliyeti olarak badminton sporunu yapan 11-16 yaş çocuklarda, dikkat ve karar verme özelliğinin incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Muğla.
  3. Asan, R. (2011). Sekiz haftalık masa tenisi egzersizinin 9-13 yaş arası çocuklarda dikkat üzerine etkisi (Yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Konya.
  4. Aslan, E. (2020). Okçuluk eğitiminde kullanılan enstrümanların modifikasyonu ile derin duyulardaki değişimin ilişkisi (Doktora tezi). Kırıkkale Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Kırıkkale.
  5. Avanoğlu A. E., Karakaya, F., & Hazar, S. (2020). Fiziksel aktivite düzeyi ile dikkat seviyesi arasındaki ilişkinin incelenmesi. Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 1(1), 10-16.
  6. Aydın, S. (2021). Okçuluk sporuyla uğraşan sporcuların nöro-geribildirim ile odaklanma ve sakinlik analizi (Yüksek lisans tezi). Trabzon Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Trabzon.
  7. Behan M., & Wilson, M. (2008). State anxiety and visual attention: The role of the quiet eye period in aiming to a far target. Journal of Sports Sciences, 26(2), 207–215. http://dx.doi.org/10.1080/02640410701446919
  8. Borchert, J. (1998). Effectıve trainings programme zur erhöhung schulischer aufmerksamkeit. Ein überblick für lehrkrafte in (sonder) schulen. Sonderpaedagogischer Kongress in Hannover. www.vds-bundesverband.de/material/ kongress 98/borchert.htm.
  9. Brickenkamp, R. (1981). Test d2. Aufmerksamkeits-belastungs-test. Göttingen: Verlag für Psychologie. Bruin, E. I., Van Der Zwan, J. E., & Bogels, S. M. (2016). A RCT comparing daily mindfulness meditations, biofeedback exercises, and daily physical exercise on attention control, executive functioning, mindful awareness, self-compassion, and worrying in stressed young adults. Mindfulness, 7(5), 1182–1192.
  10. Çağlar, E., & Koruç, Z. (2006). d2 dikkat testinin sporcularda güvenirliği ve geçerliği. Hacettepe Journal of Sport Sciences, 17(2), 58-80.
  11. Çağlar, E., Bilge, M., & Söğüt, M. (2011). d2 dikkat testinin çocuk sporcularda ölçüt geçerliliğin test edilmesi: Pilot çalışma. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 16(4), 19-29.
  12. Chen, C.-H., Rekik, G., Belkhir, Y., Huang, Y.-L., & Chen, Y.-S. (2021). Gender differences in attention adaptation after an 8-week FIFA 11+ for Kids training program in elementary school children. Children, 8(9), 822. https://doi.org/10.3390/children8090822
  13. Çoban, F. (2017). Farklı spor branşlarındaki üniversite öğrencilerinin dikkat düzeylerinin karşılaştırılması (Yüksek lisans tezi). Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Elâzığ.
  14. Dal, N. (2015). El tercihi belirlenen 10-11 yaş grubu çocukların okçuluk öğretiminde psikomotor ve bilişsel yeteneklerin okçuluk performansları ile arasındaki ilişki (Doktora tezi). Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Manisa.
  15. Damirchi, B., & Asgharian Asl, F. (2020). Effects of neurofeedback training on the attention and performance of semi-skilled male archery players. Conference: 9th Basic And Clinical Nueroscience, Congress at: Tehran, Iran. Durmuş, İ. (2019). Eski Türk savaş araç-gereç ve taktikleri. Selçuklu Medeniyeti Araştırmaları Dergisi (SEMA), 4(4), 49-70.
  16. Efek, E. (2021). Spor bilimleri alanında akademik araştırmalar. Ö. Karataş (Ed.). Spor ve dikkat (s. 39-69). İzmir: Duvar Yayınları.
  17. Gazoz, M., & Şimşek, Y. (2021). Okçuluk ders kitabı. N. Dal (Ed.). Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları. George, D., & Mallery, M. (2010). SPSS for windows step by step: A simple guide and reference, 17.0 update (10a ed.). Boston: Pearson.
  18. Gözel, Z. (2023). Okçuluk sporunun çocuklarda motor beceri ve dikkat üzerine etkisinin araştırılması. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi, 6(2), 364-373. https://doi.org/10.38021asbid.1215497
  19. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2014). Exploratory factor analysis. Multivariate data analysis. Prentice Hall.
  20. Helmke, A., & Renkl, A. (1993). Unaufmerksamkeit in grundschulklassen. Problem der klasse oder der lehrers? Zeitschrift für Entwicklungspsychologie und Paedagogische Psychologie, 25, 185-205.
  21. Jin, P., Ge, Z. & Fan, T. (2022). Team ball sport experience minimizes sex difference in visual attention. Front. Psychol. 13: 987672, 1-8. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2022.987672
  22. Kahraman, A. (1995). Osmanlı Devleti’nde spor (1. Baskı, s. 233- 437). Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları. Karaduman, D. (2004). Dikkat toplama eğitimi programının ilköğretim 4. ve 5. sınıf öğrencilerinin dikkat toplama düzeyi, benlik algısı ve başarı düzeylerine etkisi (Doktora tezi). Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  23. Kartal, R., Dereceli, Ç., & Kartal, A. (2016). Eskrim sporu yapan ve yapmayan 10-12 yaş arası çocukların dikkat düzeylerinin incelenmesi. Sportif Bakış: Spor ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(2), 82-88.
  24. Kaymak, S. (2003). Dikkat toplama eğitimi programının ilköğretim 2. ve 3. sınıf öğrencilerinin dikkat toplama becerilerinin geliştirilmesine etkisi (Doktora Tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  25. Kim, Y., Chang, T., & Park, I. (2019). Visual scanning behavior and attention strategies for shooting among expert versus collegiate Korean archers. Perceptual and Motor Skills, 0(0) 1–16.
  26. Koçak, K. (2022). Atıcılık çalışmalarının dikkat düzeyleri üzerine etkilerinin incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Kütahya Dumlupınar Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Kütahya.
  27. Korobeynikova, E., Leonov, S., & Polikanova, I. (2017). Psychological features of attention in archery. National Psychological Journal, 2(26), 35-45.
  28. Liu, J., Taneepanichskul, S., Zhang, B., & Xenos, P. (2023). The effect of a single bout of Chinese archery on core executive functions in preadolescent children in Shanghai. International Journal of Environmental Research and Public Health, 20(2), 1415. https://doi.org/10.3390/ijerph20021415
  29. Lu, Q., Li, P., Wu, Q., Liu, X., & Wu, Y. (2021). Efficiency and enhancement in attention networks of elite shooting and archery athletes. Frontiers in Psychology, 12:638822, 1-10. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2021.638822
  30. Orhan, S. (2018). Oyun eğitiminin sedanter çocukların dikkat ve konsantrasyon düzeyi ile el-göz koordinasyonuna etkisi (Yüksek lisans tezi). Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Elâzığ.
  31. Özkafa, F. (2018). Okçuluk ve hat sanatı. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 7(3), 1642-1672. Özveri, M. (2006). Okçuluk hakkında merak ettiğiniz her şey. İstanbul: Umut Matbaacılık.
  32. Pişkin, N. E. (2018). 8 haftalık kort tenis antrenmanının 10-12 yaş aralığındaki çocuklarda bazı motorik özellikler ile dikkat gelişimleri üzerine etkisi (Yüksek lisans tezi). Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Niğde.
  33. Pişkin, N. E., & Alpay, C. B. (2019). Çocuklarda 8 haftalık kort tenis antrenmanının dikkat düzeyi üzerine etkisinin incelenmesi. Journal of Physical Education & Sports Science, 13(1), 11-17.
  34. Rahimi, A., Roberts, S. D., Baker, J. R., & Wojtowicz, M. (2022). Attention and executive control in varsity athletes engaging in strategic and static sports. Plos One, 17(4), 1-12. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0266933
  35. Reigal, R. E., Enríquez Molina, R., Herrera Robles, S., Juárez Ruiz de Mier, R., Pastrana Brincones, J. L., Hernández Mendo, A., & Morales Sánchez, V. (2022). Attentional span is determined by sport discipline. Sustainability, 14, 2524, 1-11. https://doi.org/10.3390/su14052524
  36. Salihi, M. R. O. (2022). Sporcuların dikkat ve reaksiyon düzeylerinin branşlara göre karşılaştırılması (Yüksek lisans tezi). Atatürk Üniversitesi Kış Sporları ve Spor Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
  37. Salman, A. (2021). Geleneksel Türk okçuluğu yapan ergenler ile yapmayan ergenlerin fiziksel aktivite tutumları ile iyi oluşları arasındaki ilişki (Yüksek lisans tezi). İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İstanbul.
  38. Schmidt, M., Egger, F., & Conzelmann, A. (2015). Delayed positive effects of an acute bout of coordinative exercise on children’s attention. Perceptual & Motor Skills: Learning & Memory, 121(2), 431-446.
  39. Şahin, Ö. (2019). Çocuklarda badminton antrenmanlarının dikkat düzeyi üzerine etkisinin incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Niğde.
  40. Şahintürk, H. (2019). Nişangâh-ı İstanbul. (A. Uçar Ed.). Osmanlı devri okmeydanları ve İstanbul okçular tekkesi (s. 24-88). İstanbul: Gürsoy Grup Kültür Yayınları.
  41. Tekin, M. (2018). Okçuların imgeleme becerileri ile dikkat ve performans düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Adnan Menderes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Aydın.
  42. Tinea, M. T., & Butlerb, A. G. (2012). Acute aerobic exercise impacts selective attention: An exceptional boost in lower-income children. Educational Psychology, 32(7), 821-834.
  43. Toker, M. Z. (1990). d2 dikkat testinin uyarlama çalışması. Psikoloji-Seminer Dergisi, 8 (Özel Sayısı), 627-635. Tunç, A. (2013). Golf sporu yapan çocukların dikkat düzeylerinin incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Konya.
  44. Türker, Ü. (2022). Temel okçuluk eğitiminin dikkat ve konsantrasyon yetisine etkisi. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 11(4), 1491-1506.
  45. Uluç, E. A. (2022). Elit düzeydeki bocce ve dart sporcularının odaklanmış dikkat becerilerinin incelenmesi (Doktora tezi). Balıkesir Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Balıkesir.
  46. Ulukan, M., & Özdemir, N. (2021). Okçularda Dikkat ve Performansın İncelenmesi. Journal of History School, 54, 3637-3657.
  47. Üstün, F., & Taşgın, E. (2020). The effect of recreative purpose modern and traditional archery education on attention parameters in adolescents. Journal of Education and Learning, 9(1), 244-250.
  48. Varol, S., & Türkmen, M. (2021). Dikkat düzeyi düşük olan öğrencilerde dart egzersizlerinin etkisi. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(32), 460-475.
  49. Yaycı, L. (2007). İlköğretim dördüncü sınıf öğrencilerinde seçici ve yoğunlaştırılmış dikkat becerilerini geliştirmeye dayalı bir programın etkililiğinin sınanması (Doktora tezi). Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  50. Yaycı, L. (2013). d2 dikkat testinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kalem Uluslararası Eğitim ve İnsan Bilimleri Dergisi, 3(4), 43-80.
  51. Yönal, M. (2019). Dart sporunun dikkat düzeyine etkisinin incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Bartın Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bartın.
  52. Yücel, Ü. (2015). Türk okçuluğu. (2. Baskı). Ankara: Atatürk Kültür Merkezi Yayınları.