AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn this sense, as it is important to keep in mind that the production process of the films and the archive cannot be taken pure subjective, the article emphasizes the two sided structure of digital archives and actuality films, a tool to understand dominant historical, ideological axes and possible elements of alternative, more pluralistic history narrations with their reuse.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
As visual and auditory records of the past, actuality films, serve not merely to document events but to construct collective memory and support ideological narratives. As thought of the urban space, rituals, ceremonies, repsentations of people recorded by these films, they play a basic role in shaping the common imagination. As the digitization turned out this films to be more accessible through digital, open access archives, interpretive reuse possibilities of these audio-visual materials for artistic or research purposes arise. Within this framework, the article takes the archival web platform Film Mirasım (Film Heritage) of the Republic of Türkiye, Ministry of Culture and Tourism, as the case. The corpus selected of this archive focuses on the actuality films dated between 1923-1950, as the formative years of the Republic’s initial modernization, in the capital city Ankara. Content and discourse analysis is used to analyze the visualization of the capital city Ankara to better understand its role on the setting and the representation of new regime. After the categorization of films categories of symbolic architecture elements and places, recordings of official ceremonies, sports events as the symbol if modern life and citizen and founder politicians specially Atatürk and İsmet İnönü crystallized. As the films were reached out of a digital archive, results also emphasize the role of digitization turning these beyond being a storage space but a space where the cultural memory is kept and open to be written again and again. In this sense, as it is important to keep in mind that the production process of the films and the archive cannot be taken pure subjective, the article emphasizes the two sided structure of digital archives and actuality films, a tool to understand dominant historical, ideological axes and possible elements of alternative, more pluralistic history narrations with their reuse.
Özet
Görsel ve işitsel geçmiş kayıtları olan belge filmler, yalnızca olayları belgelemekle kalmaz; aynı zamanda kolektif belleği inşa eder ve ideolojik anlatıların taşıyıcısı hâline gelir. Kent meydanları, sokakları, mimari unsurlarının yanı sıra siyasi törenlerin ve toplumsal yaşamın filmlerdeki temsilleri toplumsal imgelemin şekillenmesinde rol oynar. Bu tür arşiv malzemelerinin dijital ortama aktarılması ise hem bu görsel belgelere erişimi kolaylaştırmış hem de onların farklı şekillerde yorumlanmasının önünü açmıştır. Artık bu materyaller akademik, sanatsal çalışmalarda olduğu gibi farklı kamusal alanlarda daha katılımcı biçimlerde kullanılabilmektedir. Bu çalışma, Türkiye Cumhuriyeti Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından erişime açılan Film Mirasım adlı dijital arşivde yer alan ve 1923–1950 yıllarına ait Ankara görüntülerini içeren belge filmlere odaklanmaktadır. İçerik ve söylem analizleriyle yürütülen araştırma, başkent Ankara’nın simgesel mimari, resmi törenler, spor etkinlikleri ve Mustafa Kemal Atatürk ile İsmet İnönü gibi kurucu lider figürleri üzerinden nasıl görselleştirildiğini incelemektedir. Bu tekrar eden görsel motifler, modern ulus kimliğinin mekân ve iktidar temsili üzerinden sinema diliyle nasıl inşa edildiğine ışık tutmaktadır. Elde edilen bulgular, dijital arşivlerin sadece geçmişin belgelerini saklayan pasif yapılar olmadığını, aynı zamanda kültürel belleğin yeniden üretildiği canlı platformlar olduğunu göstermektedir. Ancak bu arşivlerde neyin seçilip dahil edildiği, görünürlük ve dışlama gibi meseleleri de beraberinde getirmekte; anlatıların kimin tarafından ve ne şekilde kurulduğu sorusunu gündeme taşımaktadır. Bu yönüyle çalışma, dijital arşivlerin hem baskın tarih anlatılarını yeniden üretme hem de daha çoğulcu, alternatif hafıza biçimlerine zemin hazırlama potansiyelini ortaya koymaktadır.