Journals / Scientific Educational Studies / 2026 / Cilt: 5 Sayı: 1

SINIF ÖĞRETMENLERİNİN BEDEN EĞİTİMİ DERSİNE YÖNELİK TUTUMLARI VE KARŞILAŞTIKLARI PROBLEMLER

Özer Yıldız(NECMETTİN ERBAKAN ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-2470-5457
Özbay Güven(GAZI UNIVERSITY)
Pages
27–46
Publication Date
2021-06-30
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sınıf öğretmenlerinin, beceri ve ilgi yetersizliği, kıyafet sorunu, diğer derslerde yetiştirmek zorunda oldukları yoğun bir program olması ve çocukların akademik başarılarının öncelik taşıması gibi nedenlerle, beden eğitimi dersinde genelde önemli görülen dersleri işledikleri tespit edilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın amacı, ilköğretim okullarında görev yapan sınıf öğretmenlerinin, beden eğitimi dersine yönelik tutumları ve karşılaştıkları problemleri belirlemektir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın örneklemini Ankara ilindeki resmî ilköğretim okulları arasından tabakalı örnekleme yöntemine göre rastgele seçilen 4’ü üst düzey, 4’ü orta düzey, 4’ü alt düzey okulda görev yapan 12 (6 Erkek, 6 Kadın) sınıf öğretmeni oluşturmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Sınıf öğretmenlerinin, beceri ve ilgi yetersizliği, kıyafet sorunu, diğer derslerde yetiştirmek zorunda oldukları yoğun bir program olması ve çocukların akademik başarılarının öncelik taşıması gibi nedenlerle, beden eğitimi dersinde genelde önemli görülen dersleri işledikleri tespit edilmiştir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Sınıf Öğretmeni · Beden Eğitimi Dersi · Tutum

Özet

Bu araştırmanın amacı, ilköğretim okullarında görev yapan sınıf öğretmenlerinin, beden eğitimi dersine yönelik tutumları ve karşılaştıkları problemleri belirlemektir. Araştırmada nitel araştırma desenlerinden görüşme yöntemi kullanılmıştır. Nitel verileri toplamak amacıyla hazırlanan “Görüşme Formu”nda, yarı yapılandırılmış açık uçlu sorular yer almıştır. Araştırmanın örneklemini Ankara ilindeki resmî ilköğretim okulları arasından tabakalı örnekleme yöntemine göre rastgele seçilen 4’ü üst düzey, 4’ü orta düzey, 4’ü alt düzey okulda görev yapan 12 (6 Erkek, 6 Kadın) sınıf öğretmeni oluşturmuştur. Araştırma sonuçlarına göre; sınıf öğretmenlerinin beden eğitimi dersinin çok gerekli bir ders olduğu konusunda fikir birliği içinde oldukları, ancak beden eğitimi dersini yürütebilecek bilgi ve donanıma sahip olmadıklarından, bu dersi verimli bir şekilde işleyemedikleri, bu nedenle de dersin amacına ulaşamadığı belirlenmiştir. Sınıf öğretmenlerinin, beceri ve ilgi yetersizliği, kıyafet sorunu, diğer derslerde yetiştirmek zorunda oldukları yoğun bir program olması ve çocukların akademik başarılarının öncelik taşıması gibi nedenlerle, beden eğitimi dersinde genelde önemli görülen dersleri işledikleri tespit edilmiştir.

🔖

Cite This Article

Yıldız, Ö., Güven, Ö. (2021). SINIF ÖĞRETMENLERİNİN BEDEN EĞİTİMİ DERSİNE YÖNELİK TUTUMLARI VE KARŞILAŞTIKLARI PROBLEMLER. Scientific Educational Studies, Cilt: 5 Sayı: 1, 27–46. https://doi.org/10.31798/ses.947820

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (26)

  1. Alberta Education. (2006). Daily physical activity: A handbook for grades 1-9 schools. Canada: Alberta.
  2. Allison, P. C. (1990). Classroom teachers’ observations of physical education lessons. Journal of Teaching in Physical Education, 9 (4), 272-283. https://doi.org/10.1123/jtpe.9.4.272
  3. Barnes, K. C. (2002). A model health-related elementary physical education program for saipan: teachers’ knowledge, attitudes, and practices. (Ph.D. Thesis). University of San Diego, USA.
  4. Behets, D. (1996). Comparing Teaching Behavior During Active Learning Time Among Physical Education Specialist and Nonspecialist Teachers. Journal of Classroom Interaction, 31 (2), 23-30. https://www.jstor.org/stable/23870417
  5. Brumbaugh, J. I. (1987). A view of physical education: perceptions of five classroom teachers. (Ed.D. Thesis). The University of North Carolina, USA.
  6. Ceylan, E. (2006). İlköğretim okullarında görev yapan sınıf öğretmenlerinin beden eğitimi dersi ile ilgili bilgi, tutum ve uygulamaları (Konya ili örneği). (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Niğde Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Niğde.
  7. Christie, K. (2005). Setting food and exercise standards for kids. Phi Delta Kapan, 87 (1), 5-7. https://doi.org/10.1177/003172170508700103
  8. Curtner-Smith, M. D. (2007). The impact of a critically oriented physical education teacher education course on preservice classroom teachers. Journal of Teaching in Physical Education, 26, 35-56. https://doi.org/10.1123/jtpe.26.1.35
  9. Decorby, K., Halas, J., Dixon, S., Wintrup, L. ve Janzen, H. (2005). Classroom teachers and the challenges of delivering quality physical education. Journal of Educational Research, 98 (4), 208-220. https://doi.org/10.3200/JOER.98.4.208-221
  10. Doğan, E. (2000). Sınıf öğretmenlerinin beden eğitimi ders uygulamaları. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Afyonkarahisar.
  11. Dollman, J., Norton, K. ve Norton, L. (2005). Evidence for secular trends in children’s physical activity behaviour. British Journal of Sports Medicine, 39, 892-897. http://dx.doi.org/10.1136/bjsm.2004.016675
  12. Faucette, N. ve Patterson, P. (1990). Comparing teaching behaviors and student activity levels in classes taught by physical education specialists versus nonspecialists. Journal of Teaching in Physical Education, 9 (2), 106-114. https://doi.org/10.1123/jtpe.9.2.106
  13. Faucette, N. ve Patterson, P. (1989). Classroom teachers and physical education: what they are doing and how they feel about it. Education, 110 (1), 108-114.
  14. Feddy, B. A. D. (1998). Perceptions of competence, affect, and persistence of Ghanaian elementary school students: specialist versus non-specialist physical education teachers. (Ph.D. Thesis). Oregon State University, USA.
  15. Roth, J. F. (2005). The role of teachers’ self-efficacy in increasing children’s physical activity. (Ph.D. Thesis). Louisiana State University, USA.
  16. Siedentop, D. (2004). Introduction to physical education, fitness, and sport. Newyork, USA: McGraw-Hill Companies, Inc.
  17. Tappe, M. K. ve Burgeson, C. R. (2004). Physical education: A cornerstone for physically active lifestyles. Journal of Teaching in Physical Education, 23, 281-299.
  18. Tavşancıl, E. ve Aslan, E. (2001). İçerik analizi ve uygulama örnekleri. İstanbul: Epsilon Yayıncılık.
  19. Thomas, R. J., Lee, M. A. ve Thomas, T. K. (1988). Physical education for children. USA: Human Kinetics Publishers, Inc., Champaign, IL.
  20. Thompson, T. (2000). P.E. and the “normal” American child. Clearing House, 73 (4), 189. https://doi.org/10.1080/00098650009600944
  21. Trudeau, F. ve Shephard, R. J. (2005). Contribution of school programmes to physical activity levels and attitudes in children and adults. Sports Medicine, 35 (2), 89-105. https://doi.org/10.2165/00007256-200535020-00001
  22. Tsangaridou, N. (2004). Classroom teachers’ reflections on teaching physical education. Journal of Teaching in Physical Education, 24, 24-50. https://doi.org/10.1123/jtpe.24.1.24
  23. Valentini, N. ve Rudisill, M. (2004). Motivational climate, motor-skilled development, and perceived competence: Two studies of developmentally delayed kindergarten children. Journal of Teaching in Physical Education, 23, 216-234. https://doi.org/10.1123/jtpe.23.3.216
  24. Xiang, P., Lowy, S. ve McBride, R. (2002). The impact of a field-based elementary physical education methods course on preservice classroom teachers’ beliefs. Journal of Teaching in Physical Education, 21, 145-161. https://doi.org/10.1123/jtpe.21.2.145
  25. Yıldırım, A ve Şimşek, H. (2006). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
  26. Zahner, L., Puder, J. J., Roth, R., Schmid, M., Guldimann, R., Pühse, U., Knöpfli, M., Braun-Fahrländer, C., Marti, B. ve Kriemler, S. (2006). A school-based physical activity program to improve health and fitness in children aged 6-13 years (“Kinder-Sportstudie KISS”): Study design of a randomized controlled trial. BMC Public Health, 6, 147. https://doi.org/10.1186/1471-2458-6-147