SavedAdd your journal

Journals / Online Journal of Technology Addiction and Cyberbullying / 2026 / Cilt: 11 Sayı: 1

Examining the Relationship Between Digital Game Addiction and Academic Procrastination in Secondary School Students

Ortaokul Öğrencilerinde Dijital Oyun Bağımlılığı ile Akademik Erteleme Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Lokman Kayış(SAKARYA ÜNİVERSİTESİ, EĞİTİM BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ)0009-0001-4147-1744
Tuncay Ayas(SAKARYA ÜNİVERSİTESİ, EĞİTİM BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ)0000-0003-2613-5643
Pages
30–68
Publication Date
2024-08-25
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It has been determined that digital game playing time has a significant effect on both academic procrastination behavior and digital game addiction; It was concluded that there is no significant difference between students' perceived socioeconomic level and digital game addiction and academic procrastination behavior.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The aim of the research is to determine the relationship between digital game addiction and academic procrastination behavior in secondary school students.
📊
Key Findings & Data:The study group of the research consists of a total of 418 students, 196 girls and 232 boys, studying in 4 different secondary schools in Ferizli district of Sakarya province in the 2023-2024 academic year.
💡
Conclusion & Impact:It has been determined that digital game playing time has a significant effect on both academic procrastination behavior and digital game addiction; It was concluded that there is no significant difference between students' perceived socioeconomic level and digital game addiction and academic procrastination behavior.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:2023-2024 Verileri
⚙️Variables:Dijital Oyun · Dijital Oyun Bağımlılığı · Akademik Erteleme

Abstract

The aim of the research is to determine the relationship between digital game addiction and academic procrastination behavior in secondary school students. The study group of the research consists of a total of 418 students, 196 girls and 232 boys, studying in 4 different secondary schools in Ferizli district of Sakarya province in the 2023-2024 academic year. The research data was obtained by applying the "Digital Game Addiction Scale for Children" and the "Academic Procrastination Scale of Secondary School Students" to the students. Non-parametric tests were applied as the data did not show a normal distribution as a result of the analysis. Descriptive statistics, Spearman rank difference correlation test, Chi-square test, Mann-Whitney U test and Kruskal-Wallis test were used in the study. In the research findings; A positive, moderate relationship was found between digital game addiction and academic procrastination. While a significant relationship was found between students' gender and digital game addiction levels in the study, no significant relationship was found between grade levels and digital game addiction levels. There is a significant difference between students' academic procrastination behaviors and their gender and grade levels; It was observed that there was no relationship between the students' digital game addiction level and the educational status of their parents. While there was a significant difference between academic procrastination behavior and mother's education level, there was no significant difference between father's education level and academic procrastination behavior. It has been determined that digital game playing time has a significant effect on both academic procrastination behavior and digital game addiction; It was concluded that there is no significant difference between students' perceived socioeconomic level and digital game addiction and academic procrastination behavior. It was concluded that the risk of digital game addiction and academic procrastination behavior of children is higher in families with oppressive and indifferent attitudes, but both the risk of digital game addiction and academic procrastination behavior are lower in families with democratic attitudes.

Özet

Araştırmanın amacı ortaokul öğrencilerde dijital oyun bağımlılığı ile akademik erteleme davranışı arasındaki ilişkinin belirlenmesidir. Araştırmanın çalışma grubunu 2023-2024 eğitim-öğretim yılında Sakarya ili Ferizli ilçesindeki 4 farklı ortaokulda öğrenim gören 196 kız, 232 erkek olmak üzere toplam 418 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma verileri ‘’Çocuklar için Dijital Oyun Bağımlılığı Ölçeği’’ ve ‘’Ortaokul Öğrencilerinin Akademik Erteleme Davranışı Ölçeği’’nin öğrencilere uygulanmasıyla elde edilmiştir. Analiz sonucunda veriler normal dağılım göstermediği için Non-parametrik testler uygulanmıştır. Çalışmada betimleyici istatistikler, Spearman sıra farkları korelasyon testi, Ki-kare testi, Mann-Whitney U testi ve Kruskal-Wallis testinden yararlanılmıştır. Araştırma bulgularında; dijital oyun bağımlılığı ile akademik erteleme arasında pozitif yönde, orta düzeyde bir ilişki bulunmuştur. Çalışmada öğrencilerin cinsiyetleri ile dijital oyun bağımlılık düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki tespit edilirken sınıf seviyeleri ile dijital oyun bağımlılık düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Öğrencilerin akademik erteleme davranışları ile cinsiyetleri ve sınıf düzeyleri ile akademik eteleme davranışları arasında anlamlı bir fark olduğu; öğrencilerin dijital oyun bağımlılık düzeyi ile anne ve baba eğitim durumları arasında bir ilişki olmadığı görülmüştür. Akademik erteleme davranışı ile anne eğitim düzeyi arasında anlamlı bir fark bulunurken baba eğitim düzeyi ile akademik erteleme davranışı arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Dijital oyun oynama süresinin hem akademik erteleme davranışı için hem de dijital oyun bağımlılığı için anlamlı etkisinin olduğu; öğrencilerin algıladıkları sosyoekonomik düzey ile dijital oyun bağımlılığı ve akademik erteleme davranışı arasında anlamlı bir fark olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Baskıcı ve ilgisiz-kayıtsız tutuma sahip ailelerde çocukların dijital oyun bağımlılığı riskinin ve akademik erteleme davranışının daha fazla olduğu ancak demokratik tutuma sahip ailelerde hem dijital oyun bağımlılığı riskinin hem de akademik erteleme davranışının daha az olduğu sonucuna varılmıştır

🔖

Cite This Article

Kayış, L., Ayas, T. (2024). Examining the Relationship Between Digital Game Addiction and Academic Procrastination in Secondary School Students. Online Journal of Technology Addiction and Cyberbullying, Cilt: 11 Sayı: 1, 30–68. https://ajindex.com/articles/1533579

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (121)

  1. Ackerman, D. S., & Gross, B. L. (2005). My instructor made me do it: Task characteristics of procrastination. Journal of Marketing Education, 27(1), 5–13. https://doi.org/10.1177/0273475304273842
  2. Akbay, S. E., & Gizir, C. A. (2011). Cinsiyete göre üniversite öğrencilerinde akademik erteleme davranışı: Akademik güdülenme, akademik özyeterlik ve akademik yükleme stillerinin rolü. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1), 60–78.
  3. Akınci, T. (2021). Determination of predictive relationships between problematic smartphone use, self- egulation, academic procrastination and academic stress through modelling. International Journal of Progressive Education, 17(1), 35–53. https://doi.org/10.29329/ijpe.2021.329.3
  4. Aleksić, V. (2018). Early adolescents’ digital gameplay preferences, habits and addiction / preferencije, navike i ovisnost mlađih adolescenata o digitalnim igrama. Croatian Journal of Education, 20(2), 463–500. https://doi.org/10.15516/cje.v20i2.2583
  5. American Psychiatric Association. (2013). Diagnostic and statistical manual of mental disorders: DSM-5. American Psychiatric Association.
  6. Arslan, A. (2013). Lise öğrencilerinin akademik erteleme davranışlarının karar verme stilleri ile ilişkisi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Gaziantep Üniversitesi.
  7. Arslan, A., Kırık, A. M., Karaman, M., & Çetinkaya, A. (2015). Lise ve üniversite öğrencilerinde dijital bağımlılık. Uluslararası Hakemli İletişim ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, 8, 34–34. https://doi.org/10.17361/UHIVE.2015813153
  8. Atak, F. (2020). 10-14 yaş arasındaki çocukların dijital oyun bağımlılığı ile sosyal becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Gazi Üniversitesi.
  9. Ayas, T., & Horzum, B. (2013). İlköğretim öğrencilerinin internet bağımlılığı ve aile internet tutumu. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(39), 46–57.
  10. Ayhan, B., & Köseliören, M. (2019). İnternet, online oyun ve bağımlılık. Online Journal of Technology Addiction & Cyberbullying, 6(1), 1–30.
  11. Ayyıldız, D. (2021). Ortaokul öğrencilerinde dijital oyun bağımlılığı, davranışsal-duygusal sorunlar ve olumsuz bilişsel hatalar arasındaki ilişkilerin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Dokuz Eylül Ünversitesi.
  12. Balkis, M. (2006). Öğretmen adaylarının davranışlarındaki erteleme eğiliminin, düşünme ve karar verme tarzları ile ilişkisi [Yayımlanmamış doktora tezi]. Dokuz Eylül Üniversitesi.
  13. Berber Çelik, Ç. (2014). Akademik ertelemenin bazı psiko-sosyal değişkenlere göre açıklanması ve gerçeklik terapisine dayalı akademik erteleme ile başa çıkma eğitim programının etkililiğinin sınanması [Yayımlanmamış doktora tezi]. Karadeniz Teknik Üniversitesi.
  14. Berber Çelik, Ç., & Odaci, H. (2015). Akademik erteleme davranışının bazı kişisel ve psikolojik değişkenlere göre açıklanması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30(3), 31–47.
  15. Berber, M., Karadibak, D., & Uçurum, S. G. (2014). Adolesan dönemde ekrana bağlı aktivitelerin hamstring kas uzunluğu, reaksiyon zamanı ve vücut kitle indeksi üzerine etkisi. Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 28(1), 1. https://doi.org/10.18614/deutfd.33906
  16. Beswick, G., Rothblum, E. D., & Mann, L. (1988). Psychological antecedents of student procrastination. Australian Psychologist, 23(2), 207–217. https://doi.org/10.1080/00050068808255605
  17. Bilgin, H. C. (2015). Ortaokul öğrencilerinin bilgisayar oyun bağımlılık düzeyleri ile iletişim becerileri arasındaki ilişki [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Pamukkale Üniversitesi.
  18. Bingöl Karagöz, D. (2017). İnternet bağımlılığı ve bilgisayar oyun bağımlılığı yaygınlığının, ilişkili etkenlerin incelenmesi [Uzmanlık tezi]. Kocaeli Üniversitesi.
  19. Böö, R. (2014). Video game playing, academic performance, educational activity, and motivation among secondary school students [Project work]. Örebro University.
  20. Bülbül, H., Tunç, T., & Aydıl, F. (2018). Üniversite öğrencilerinde oyun bağımlılığı: Kişisel özellikler ve başarı İle ilişkisi. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 11(3), 97–111. https://doi.org/10.25287/ohuiibf.423745
  21. Bushman, B. J., & Anderson, C. A. (2009). Comfortably numb: Desensitizing effects of violent media on helping others. Psychological Science, 20(3), 273–277. https://doi.org/10.1111/j.1467-9280.2009.02287.x
  22. Çakıcı, D. Ç. (2003). Lise ve üniversite öğrencilerinde genel erteleme ve akademik erteleme davranışının incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Ankara Üniversitesi.
  23. Can, A. (2022). Spss ile bilimsel araştırma sürecinde nicel veri analizi. Pegem Akademi.
  24. Can, S. (2018). Ergenlerin akademik erteleme davranışları, internet bağımlılığı ve temel psikolojik ihtiyaçları: Bir model önerisi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Yıldız Teknik Üniversitesi.
  25. Çavuş, S., Ayhan, B., & Tuncer, M. (2016). Bilgisayar oyunları ve bağımlılık: üniversite öğrencileri üzerine bir alan araştırması. İletişim Kuram Ve Araştırma Dergisi, 43, 265–289.
  26. Cesarone, B. (1994). Video games and Children. ERIC Clearinghouse on elementary and early childhood education. https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED365477.pdf
  27. Çetin, E. (2013). Tanımlar ve temel kavramlar. In M. A. Ocak (Ed.), Eğitsel dijital oyunlar: Kuram, tasarım ve uygulama (1st ed., pp. 20–31). Pegem Akademi.
  28. Chiu, S.-I., Lee, J.-Z., & Huang, D.-H. (2004). Video Game Addiction in Children and Teenagers in Taiwan. CyberPsychology & Behavior, 7(5), 571–581. https://doi.org/10.1089/cpb.2004.7.571
  29. Cote, A. C., Coles, S. M., & Dal Cin, S. (2021). The interplay of parenting style and family rules about video games on subsequent fighting behavior. Aggressive Behavior, 47(2), 135–147. https://doi.org/10.1002/ab.21931
  30. Delebe, A. (2020). Ortaokul öğrencilerinde dijital oyun bağımlılığı ile bazı fiziksel parametreler ve akademik başarı durumları arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Ömer Halisdemir Üniversitesi.
  31. Desai, R. A., Krishnan-Sarin, S., Cavallo, D., & Potenza, M. N. (2010). Video-Gaming Among High School Students: Health Correlates, Gender Differences, and Problematic Gaming. Pediatrics, 126(6), e1414–e1424. https://doi.org/10.1542/peds.2009-2706
  32. Dijital Oyunlar Raporu. (2020). Dünya dijital oyunlar endüstrisinin kısa tarihçesi. https://www.guvenlioyna.org.tr/uploads/ck-editor/family-reports/Dijital%20Oyunlar%20Raporu%202020.pdf
  33. Dikmen, M., Tuncer, M., & Vural, M. (2022). Lise öğrencilerinin dijital oyun bağımlılıkları ile akademik başarıları arasındaki ilişki. Social Mentality And Researcher Thinkers Journal, 58(58), 684–693. https://doi.org/10.29228/smryj.62163
  34. Dinçer, B., & Kolan, H. İ. (2020). Ortaokul öğrencilerinin bilgisayar oyun bağımlılığı düzeyleri ile sorumluluk davranışı arasındaki ilişki. Kastamonu Eğitim Dergisi, 28(6), 2319–2330. https://doi.org/10.24106/kefdergi.833550
  35. Dufour, M., Brunelle, N., Tremblay, J., Leclerc, D., Cousineau, M.-M., Khazaal, Y., Légaré, A.-A., Rousseau, M., & Berbiche, D. (2016). Gender difference in ınternet use and ınternet problems among quebec high school students. The Canadian Journal of Psychiatry, 61(10), 663–668. https://doi.org/10.1177/0706743716640755
  36. Durdu, A. (2019). Ortaokul 7. ve 8. sınıf öğrencilerinin sosyal medya bağımlılıkları ve akademik erteleme davranışlarının incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Toros Üniversitesi.
  37. Durdu, P. O., Tüfekçi, A., & Çağıltay, K. (2005). Üniversite öğrencilerinin bilgisayar oyunu oynama alışkanlıkları ve oyun tercihleri: ODTÜ ve Gazi Üniversitesi öğrencileri arasındaki karşılaştırmalı bir çalışma. Euroasian Journal of Educational Research, 19(1), 66–76.
  38. Durkin, K., & Barber, B. (2002). Not so doomed: computer game play and positive adolescent development. Journal of Applied Developmental Psychology, 23(4), 373–392. https://doi.org/10.1016/S0193-3973(02)00124-7
  39. Dye, M. W. G., Green, C. S., & Bavelier, D. (2009). Increasing speed of processing with action video games. Current Directions in Psychological Science, 18(6), 321–326. https://doi.org/10.1111/j.1467-8721.2009.01660.x
  40. Erboy, E. (2010). İlköğretim 4. ve 5. sınıf öğrencilerinin bilgisayar oyun bağımlılığına etki eden faktörler [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Adnan Menderes Üniversitesi.
  41. Erkılıç, E. (2021). Ortaokul öğrencilerinin dijital oyun bağımlılığının yalnızlık ve benlik saygısı arasındaki ilişkisi ve dijital oyun bağımlılığının çeşitli demografikler açısından incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Bahçehir Üniversitesi.
  42. Ferrari, J. R. (1991). Compulsive procrastination: some self-reported characteristics. Psychological Reports, 68(2), 455–458. https://doi.org/10.2466/pr0.1991.68.2.455
  43. Ferrari, J. R., Johnson, J. L., & McCown, W. G. (1995). Procrastination and task avoidance. Springer US. https://doi.org/10.1007/978-1-4899-0227-6
  44. Gentile, D. (2009). Pathological Video-Game Use Among Youth Ages 8 to 18. Psychological Science, 20(5), 594–602. https://doi.org/10.1111/j.1467-9280.2009.02340.x
  45. Gentile, D. A., & Gentile, J. R. (2008). Violent video games as exemplary teachers: A conceptual analysis. Journal of Youth and Adolescence, 37(2), 127–141. https://doi.org/10.1007/s10964-007-9206-2
  46. Gökçearslan, Ş., & Durakoğlu, A. (2014). Ortaokul öğrencilerinin bilgisayar oyunu bağımlılık düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 23, 419–435.
  47. Göldağ, B. (2018). Lise öğrencilerinin dijital oyun bağımlılık düzeylerinin demografik özelliklerine göre incelenmesi. Yuzunci Yil Universitesi Egitim Fakultesi Dergisi, 15(1), 1287–1315. https://doi.org/10.23891/efdyyu.2018.105
  48. Green, C. S., & Bavelier, D. (2003). Action video game modifies visual selective attention. Nature, 423(6939), 534–537. https://doi.org/10.1038/nature01647
  49. Griffiths, M. D., & Davies, M. N. O. (2005). Does video game addiction exist? In J. Raessens & J. Goldstein (Eds.), Handbook of computeer game studies (pp. 359–368). MİT Press.
  50. Griffiths, M. D., & Hunt, N. (1995). Computer game playing in adolescence: Prevalence and demographic indicators. Journal of Community & Applied Social Psychology, 5(3), 189–193. https://doi.org/10.1002/casp.2450050307
  51. Grunschel, C., Patrzek, J., & Fries, S. (2013). Exploring reasons and consequences of academic procrastination: an interview study. European Journal of Psychology of Education, 28(3), 841–861. https://doi.org/10.1007/s10212-012-0143-4
  52. Grüsser, S. M., Thalemann, R., & Griffiths, M. D. (2007). Excessive computer game playing: Evidence for addiction and aggression? Cyberpsychology and Behavior, 10(2), 290–292. https://doi.org/10.1089/cpb.2006.9956
  53. Günay, K. (2019). Examınatıon of the relatıonshıp between frequency of socıal medıa use and academıc procrastınatıon behavıour of eıghth grade students [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Yeditepe Üniversitesi.
  54. Gür, S. H., Bakırcı, Ö., Karabaş, B. N., Bayoğlu, F., & Atlı, A. (2018). Üniversite öğrencilerinin sosyal medya bağımlılığının akademik erteleme davranışları üzerindeki etkisi. İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 5(10), 68–77. https://doi.org/10.29129/inujgse.466534
  55. Gürsü, O., & Özçelik, M. F. (2022). Ergenlik döneminde dijital oyun bağımlılığı ve dindarlık ilişkisi. Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 22(1), 199–216. https://doi.org/10.30627/cuilah.1092685
  56. Gürültü, E. (2016). Lise öğrencilerinin sosyal medya bağımlılıkları ve akademik erteleme davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Marmara Üniversitesi.
  57. Hauge, M. R., & Gentile, D. A. (2003, April 24). Video game addiction among adolescents: Associations with academic performance and aggression. 2003 Society for Research in Child Development Bien- Nial Conference.
  58. Hazar, K., Özpolat, Z., & Hazar, Z. (2020). Ortaokul öğrencilerinin dijital oyun bağımlılığı düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi (Niğde ili örneği). Ankara Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 18(1), 225–234. https://doi.org/10.33689/spormetre.647313
  59. Hazar, Z. (2016). Fiziksel hareketlilik içeren oyunların 11-14 yaş grubu ortaokul öğrencilerinin dijital oyun bağımlılığına etkisi [Yayımlanmamış doktora tezi]. Gazi Üniversitesi.
  60. Hazar, Z., & Hazar, M. (2017). Çocuklar için dijital oyun bağımlılığı ölçeği. Journal of Human Sciences, 14(1), 203–216. https://doi.org/10.14687/jhs.v14i1.4387
  61. Hen, M., & Goroshit, M. (2014). Academic procrastination, emotional intelligence, academic self-efficacy, and GPA: A comparison between students with and without learning disabilities. Journal of Learning Disabilities, 47(2), 116–124. https://doi.org/10.1177/0022219412439325
  62. Horzum, M. B. (2011). İlköğretim öğrencilerinin bilgisayar oyunu bağımlılık düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Eğitim ve Bilim, 36(159), 56–68.
  63. Horzum, M. B., Ayas, T., & Balta, Ö. Ç. (2008). Çocuklar için bilgisayar oyun bağımlılığı ölçeği. Türk Psikolojik Danisma ve Rehberlik Dergisi, 3(30), 76–88.
  64. İnal, Y., & Çağıltay, K. (2005, May 14). İlköğretim öğrencilerinin bilgisayar oyunu oynama alışkanlıkları ve oyun tercihlerini etkileyen faktörler. Eğitimde Yeni Yönelimler II. Eğitimde Oyun Sempozyumu.
  65. Irmak, A. Y., & Erdogan, S. (2016). Ergen ve genç erişkinlerde dijital oyun bağımlılığı: Güncel bir bakış. Türk Psikiyatri Dergisi, 27(2), 128–137. https://doi.org/10.5080/u13407
  66. Jabeen Khan, M., Hafsa, A., Noor, S. S., & Munuer, S. (2014). Academic procrastination among male and female university and college students. FWU Journal of Social Sciences, 8(2), 1–6.
  67. Johnson, E. M., Green, K. E., & Kluever, R. C. (2000). Psychometric characteristics of the revised procrastination ınventory. Research in Higher Education, 41(2), 269–279. https://doi.org/10.1023/A:1007051423054
  68. Kandemir, M. (2010). Akademik erteleme davranışını açıklayan bir model [Yayımlanmamış doktora tezi]. Gazi Üniversitesi.
  69. Kandemir, M. (2014). A model explaining academic procrastination behavior. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 4(3), 51–72. https://doi.org/10.14527/pegegog.2014.016
  70. Karatas, H., & Bademcioglu, M. (2015). The explanation of the academic procrastination behaviour of pre-service teachers with five factor personality traits. Educational Research Association The International Journal of Research in Teacher Education, 6(2), 11–25. http://www.eab.org.trhttp://ijrte.eab.org.tr
  71. Kaya, A. B. (2013). Çevrimiçi oyun bağımlılığı ölçeğinin geliştirilmesi: geçerlik ve güvenirlik çalışması [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Gaziosmanpaşa Üniversitesi.
  72. Keser, H., & Esgi, N. (2012). An analysis of self-perceptions of elementary school students in terms of computer game addiction. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 46, 247–251. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2012.05.101
  73. Kibaroğlu, F. N. (2020). Ortaokul öğrencilerinin dijital oyun bağımlılık düzeyleri ile akademik erteleme, öz yeterlik ve bilgi işlemsel düşünme düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Sakarya Üniversitesi.
  74. Kirriemuir, J. (2002). Video gaming, education and digital learning technologies. D-Lib Magazine, 8(2). https://doi.org/10.1045/february2002-kirriemuir
  75. Kıldıran, Y. (2019). Lise öğrencilerinin zorbalıkla baş etme düzeyleri ve zorbalık eğilimi düzeyleri ile bilgisayar oyun bağımlılığı arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Maltepe Üniversitesi.
  76. Kılıç, M. A. (2020). 15-18 yaş arası okul sporlarına katılan öğrencilerin dijital oyun bağımlılığı ile sosyal ve duygusal yalnızlık düzeylerinin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Kırıkkale Üniversitesi.
  77. Kınık, Ö. (2015). Üniversite öğrencilerinin akademik erteleme davranışları ile fonksiyonel olmayan tutumları, depresyon düzeyleri ve benlik-saygıları arasındaki ilişki [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Karadeniz Teknik Üniversitesi.
  78. Klassen, R. M., & Kuzucu, E. (2009). Academic procrastination and motivation of adolescents in Turkey. Educational Psychology, 29(1), 69–81. https://doi.org/10.1080/01443410802478622
  79. Konok, V., Bunford, N., & Miklósi, Á. (2020). Associations between child mobile use and digital parenting style in hungarian families. Journal of Children and Media, 14(1), 91–109. https://doi.org/10.1080/17482798.2019.1684332
  80. Kukul, V. (2013). Oyunla ilgili tarihsel gelişmeler ve yaklaşımlar. In M. A. Ocak (Ed.), Eğitsel dijital oyunlar: Kuram, tasarım ve uygulama (1st ed., pp. 20–31). Pegem Akademi.
  81. Kürkçü, R. (2017). The study of academic procrastination behaviours of the students of secondary education in terms of some variables. Journal of Current Researches on Social Sciences, 7(2), 385–392.
  82. Kurtbeyoğlu, Ş. (2018). Ortaokul öğrencilerinin demografik özelliklerinin oyun bağımlılığı ile ilişkisi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Bahçeşehir Üniversitesi. Kutlu, M., & Demir, Y. (2016). Ergenlerdeki akademik erteleme davranışının incelenmesi. In K. Ersanlı (Ed.), Hedefe Doğru İnsan (PDR Sempozyumu) (pp. 378–385).
  83. Lee, E. (2005). The relationship of motivation and flow experience to academic procrastination in university students. The Journal of Genetic Psychology, 166(1), 5–15. https://doi.org/10.3200/GNTP.166.1.5-15
  84. Lemmens, J. S., Valkenburg, P. M., & Peter, J. (2009). Development and validation of a game addiction scale for adolescents. Media Psychology, 12(1), 77–95. https://doi.org/10.1080/15213260802669458
  85. Lucas, K., & Sherry, J. L. (2004). Sex differences in video game play: A communication-based explanation. Communication Research, 31(5), 499–523. https://doi.org/10.1177/0093650204267930
  86. Madran, H., & Cakilci, E. (2014). The relationship between aggression and online video game addiction: a study on massively multiplayer online video game players. Anatolian Journal of Psychiatry, 15(2), 99–107. https://doi.org/10.5455/apd.39828
  87. Mentzoni, R. A., Brunborg, G. S., Molde, H., Myrseth, H., Skouverøe, K. J. M., Hetland, J., & Pallesen, S. (2011). Problematic video game use: Estimated prevalence and associations with mental and physical health. Cyberpsychology, Behavior, and Social Networking, 14(10), 591–596. https://doi.org/10.1089/cyber.2010.0260
  88. Mustafaoğlu, R., & Yasacı, Z. (2018). Dijital oyun oynamanın çocukların ruhsal ve fiziksel sağlığı üzerine olumsuz etkileri. Bağımlılık Dergisi, 19(3), 51–58.
  89. Ocak, G., & Karataş, S. (2019). Ortaokul öğrencilerinin akademik erteleme davranışı ölçeği: geçerlilik ve güvenirlilik çalışması. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, 9(1), 93–113.
  90. Odabşıoğlu, G., Öztürk, Ö., Genç, Y., & Pektaş, Ö. (2007). On olguluk bir seri ile internet bağımlılığı klinik görünümleri. Bağımlılık Dergisi, 8(1), 46–51.
  91. Öncel, M., & Tekin, A. (2015). Ortaokul öğrencilerinin bilgisayar oyun bağımlılığı ve yalnızlık durumlarının incelenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 2(4), 7–17.
  92. Oran, S. (2016). Anadolu lisesi öğrencilerinde akademik erteleme davranışının incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Çağ Üniversitesi.
  93. Özdemir, M., & Karaboğa, M. T. (2021). Ortaokul öğrencilerinin dijital oyun bağımlılıkları ve sosyal eğilimleri. E-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 12(5), 17–35. https://doi.org/10.19160/e-ijer.994099
  94. Özgür, H. (2019). Online game addiction among turkish adolescents: the effect of ınternet parenting style. Malaysian Online Journal of Educational Technology, 7(1), 47–68. https://doi.org/10.17220/mojet.2019.01.004
  95. Öztürk, A. (2022). Geleneksel sporcular ve e-spor oyuncularının zihinsel antrenman profilleri [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Gazi Üniversitesi.
  96. Pallesen, S., Lorvik, I. M., Bu, E. H., & Molde, H. (2015). An exploratory study investigating the efects of a treatment manual for video game addiction. Psychological Reports, 117(2), 490–495. https://doi.org/10.2466/02.PR0.117c14z9
  97. Rodas-Quispe, I. (2022). Internet addiction and academic procrastination. Fronteras En Ciencias de La Educación, 2022(1), 35–44.
  98. Sağlam, M., & Topsümer, F. (2019). Üniversite öğrencilerinin dijital oyun oynama nedenlerine ilişkin nitel bir Çalışma. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 32, 485–504. https://doi.org/10.31123/akil.617102
  99. Şahin, C., & Tuğrul, V. M. (2012). İlköğretim öğrencilerinin bilgisayar oyunu bağımlılık düzeylerinin incelenmesi. Zeitschrift Für Die Welt Der Türken/Journal of World of Turks, 115–130. https://www.zfwt.org/admin/files/issues/338-1726-1-PB.pdf
  100. Sarıoğlu, A. F. (2011). Öğretmen adaylarının akademik erteleme eğilimi ile mükemmeliyetçilik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. İstanbul Üniversitesi.
  101. Senécal, C., Koestner, R., & Vallerand, R. J. (1995). Self-regulation and academic procrastination. The Journal of Social Psychology, 135(5), 607–619. https://doi.org/10.1080/00224545.1995.9712234
  102. Solak, M. Ş. (2012). Ortaöğretim öğrencilerinin bilgisayar oyunu tutumları ile saldırganlık ve yalnızlık eğilimleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Marmara Üniversitesi.
  103. Solomon, L. J., & Rothblum, E. D. (1984). Academic procrastination: Frequency and cognitive-behavioral correlates. Journal of Counseling Psychology, 31(4), 503–509. https://doi.org/10.1037/0022-0167.31.4.503
  104. Steel, P., & Klingsieck, K. B. (2016). Academic procrastination: Psychological antecedents revisited. Australian Psychologist, 51(1), 36–46. https://doi.org/10.1111/ap.12173
  105. Tanrıkulu, M. (2013). Ergenlerin akademik erteleme davranışlarıyla benlik saygılarının incelenmesi [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Dokuz Eylül Üniversitesi.
  106. Torun, F., Akçay, A., & Çoklar, A. N. (2015). Bilgisayar oyunlarının ortaokul öğrencilerinin akademik davranış ve sosyal yaşam üzerine etkilerinin incelenmesi. Karaelmas Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(1), 25–35.
  107. Tuncay, B., & Göger, B. (2022). Investigating the relationship between digital game addiction and sleep quality in adolescents. Journal of Turkish Sleep Medicine, 9(1), 79–84. https://doi.org/10.4274/jtsm.galenos.2021.52207
  108. Ünsal Seydooğulları, S., Uğur, E., Tanhan, A., & Genç, E. (2023). Lise Öğrencilerinin Akademik Erteleme Davranışının Problemli İnternet Kullanımı ve Mükemmeliyetçilik ile İlişkisinin İncelenmesi. Yaşadıkça Eğitim, 37(1), 145–164. https://doi.org/10.33308/26674874.2023371439
  109. Wack, E., & Tantleff-Dunn, S. (2009). Relationships between electronic game play, obesity, and psychosocial functioning in young men. CyberPsychology & Behavior, 12(2), 241–244. https://doi.org/10.1089/cpb.2008.0151
  110. Wan, C.-S., & Chiou, W.-B. (2006). Why are adolescents addicted to online gaming? An interview study in Taiwan. CyberPsychology & Behavior, 9(6), 762–766. https://doi.org/10.1089/cpb.2006.9.762
  111. Wittek, C. T., Finserås, T. R., Pallesen, S., Mentzoni, R. A., Hanss, D., Griffiths, M. D., & Molde, H. (2016). Prevalence and predictors of video game addiction: A study based on a national representative sample of gamers. International Journal of Mental Health and Addiction, 14(5), 672–686. https://doi.org/10.1007/s11469-015-9592-8
  112. World Healt Organization. (2023). ICD-11 for mortality and morbidity statistics. https://icd.who.int/browse/2024-01/mms/en#1448597234
  113. Yaycı, L., & Düşmez, İ. (2016). Adolesanların akademik erteleme davranışlarının bazı değişkenler açısından incelenmesi. OPUS – Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 6(10), 80–101.
  114. Yee, N. (2006). Motivations for Play in Online Games. CyberPsychology & Behavior, 9(6), 772–775. https://doi.org/10.1089/cpb.2006.9.772
  115. Yiğit, E., & Günüç, S. (2020). Çocukların dijital oyun bağımlılığına göre aile profillerinin belirlenmesi. Yuzunci Yil Universitesi Egitim Fakultesi Dergisi, 17(1), 144–174. https://doi.org/10.33711/yyuefd.691498
  116. Yılmaz, M. B. (2010). İlköğretim 6. ve 7. sınıf öğrencilerinin bilgisayara yönelik bağımlılık gösterme eğilimlerinin farklı değişkenlere göre incelenmesi. Eğitim Teknolojileri Araştırmaları Dergisi, 1(1), 688–693.
  117. Yurdakoş, K., & Biçer, E. (2019). İnternet bağımlılık düzeyinin akademik ertelemeye etkisi: Sağlık yönetimi öğrencileri üzerine bir araştırma. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(1), 243–278.
  118. Zamkı, M. N. (2022). Üniversite öğrencilerinde çevrimiçi oyun bağımlılığı ve akademik erteleme davranışı arasındaki ilişki [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. İstanbul Gelişim Üniversitesi.
  119. American Psychiatric Association. (2013). Diagnostic and statistical manual of mental disorders: DSM-5. American Psychiatric Association.
  120. Böö, R. (2014). Video game playing, academic performance, educational activity, and motivation among secondary school students [Project work]. Örebro University.
  121. Hazar, Z., & Hazar, M. (2017). Çocuklar için dijital oyun bağımlılığı ölçeği. Journal of Human Sciences, 14(1), 203–216. https://doi.org/10.14687/jhs.v14i1.4387